Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους

Ακόμα ανυποψίαστοι;




Τις ώρες της αναστάσιμης χαράς, η σκέψη μου δεν πάει στους χαρούμενους και τους μύστες των γεγονότων, αλλά στους ανυποψίαστους. Φανερώθηκε ο Αναστάς στους μαθητές, τους γέμισε ειρήνη και χαρά, ανέβηκε μαζί τους ως την Βηθανία, διανύοντας σαββάτου οδόν. Μια χαρμόσυνη συντροφιά περνάει μέσα από τον πολύβουο κόσμο, το ανυποψίαστο πλήθος της μεγάλης πόλης. Αλλά η μέριμνα και η καθημερινή τριβή δεν την αναγνώριζε μια τέτοια συντροφιά, πού όδευε για να πληρώσει τα θαυμαστά της οικονομίας. Ο Χριστός πάνω στο όρος της ανάληψης, οι μαθητές τριγύρω του με μυστική χαρά και θαυμασμό, έκθαμβο βλέμμα και καρδιές πού σκιρτούν. Πέρα ο Γολγοθάς να εικονίζει το μίσος των ανθρώπων και πιό πέρα ο Τάφος με την πέτρα πού κάποιοι λογάριαζαν πώς θα έθαβε για πάντα την πέτρα της ζωής. Ενώ ο Κύριος μοιράζεται τα τελευταία λόγια παράκλησης με τους μαθητές και την Θεοτόκο και αναλαμβάνει στον ουρανό νέον και θεοειδή τον άνθρωπο, κάτω, πέρα, έως τα έσχατα της οικουμένης, η ανθρώπινη κακία και αγνωσία και ανιαρή μονότονη καθημερινότητα τρώει ανθρώπινες καρδιές και ιστορίες και δυναστεύει ακόμα, σαν να μην συνέβει η κοσμογονία της οικονομίας. Σαν να μην γύρισαν όλα 180 μοίρες για τον Άνθρωπο.Σαν να μην ανεβαίνει τώρα ο αναμενόμενος Μεσσίας όπου ην το πρότερον. Οι ιερείς και φαρισαίοι μένουν με την κακία και σχεδιάζουν διωγμούς, οι άρχοντες στην Ρώμη κομπάζουν για θεοί, ο πολύς λαός πορεύεται σιγά σιγά χωρίς ελπίδα προς τον τάφο, ζωντας την τετριμμένη "ζωή" και άχαρη του βίου. Κανείς δεν δέχτηκε την επίσκεψη του Θεού, κανείς δεν υποψιάστηκε την μεγάλη αλλαγή, κανείς δεν θα τρέξει στο όρος των Ελαιών , να δεί αυτό πού προανήγγειλε η αρχαία προφητεία: Ιδού οι πόδες του Θεού θα σταθούν στο όρος το άγιον... Ίσως όλα αυτά έτρεφαν την ικεσία στην ήδη βεβαρημένη καρδιά των μαθητών: Μην μας αφήσεις ορφανούς Κύριε. Ορφανούς σε έναν κόσμο πού δεν σε γνώρισε και δεν σε γνωρίζει, σε έναν κόσμο εκδίκησης και κακίας, σε έναν κόσμο πού οι δικοί σου παραγνωρίζονται και εξουθενώνονται για το όνομα σου... Ακόμα και τώρα πού ο Παράκλητος απεστάλη από τον αναληφθέντα και η Εκκλησία είναι πραγματικότητα επίγεια, πόσοι αντιλαμβάνονται τις μεγάλες επισκέψεις, τις τεράστιες ευκαιρίες. την ανεπανάληπτη Στιγμή της επίσκεψης και της κλήσης; Ζούμε με αναφορά στον άδη ή με την προσδοκία του Ουρανού;Αυτός πού υποσχέθηκε πώς θα είναι μαζί μας έως της συντελείας του αιώνος ας μην εγκαταλίψει την υπόσχεση Του για τον τόσον σκοτισμό και την εκούσια αχαριστία μας...

Οι αιτίες της απόγνωσης και της απελπισίας να φύγουν με την ενθύμηση της Αναστάσεως του Κυρίου μας, που έφερε και τη δική μας ανάσταση από τις πτώσεις και αμαρτίες και που μας χάρισε την προσδοκία της αναστάσεως των νεκρών και της αιωνίου απολαύσεως.


Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης

ΠΛΗΡΗ ΣΚΟΤΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ : :Προβάλουν την δουλεία ως ελευθερία !


Περίπου 3.000 άτομα στη Σουηδία είχαν ενσωματωμένα μικροτσίπ στα χέρια τους, αναφέρουν πηγές της γαλλικής διεθνούς εφημερίδας AFP. Τα τσιπ, τα οποία είναι μόνο τόσο μικρά όσο ένας κόκκος ρυζιού, έχουν σχεδιαστεί για να διαθέτουν κλειδιά εισόδου, πληροφορίες για πιστωτικές κάρτες, πρόσβαση σε μηχανές αυτόματης πώλησης και εκτυπωτές και τεχνολογία για τη συλλογή δεδομένων από τρένα ενώ ο επιβάτης έχει ήδη επιβιβαστεί.

 Η Ulrika Celsing είναι μια από τους 3.000 Σουηδούς με ένα τσιπ που εμφυτεύεται στο χέρι της, μια διαδικασία γνωστή ως «biohacking.» Όπως είπε η 28χρονη στην εφημερίδα AFP, «Ήταν διασκεδαστικό να δοκιμάσετε κάτι νέο και να δούμε τι θα μπορούσε να χρησιμεύσει για να κάνουμε τη ζωή ευκολότερη στο μέλλον.» Ένα παράδειγμα των τρόπων με τους οποίους η Celsing χρησιμοποιεί το τσιπ, ή» ηλεκτρική τσάντα «, όπως το αποκαλεί, είναι να ρίχνει το χέρι μπροστά από έναν σαρωτή κλειδιών στην εργασία, αντί να χρειάζεται να φέρει το φυσικό κλειδί κάρτας γύρω, και στη συνέχεια πατώντας έναν κωδικό για να ξεκλειδώσει την πόρτα.
πηγή
Στις τρείς ημέρες μεταξύ του θανάτου και του ενταφιασμού του, το σώμα του π. Σεραφείμ Ρόουζ δεν υπέστη ούτε ακαμψία, ούτε αποσυντέθηκε στο ελάχιστο, ακόμη και με τη θερινή θερμοκρασία. Δεν υπήρχε καμιά νεκρική ωχρότητα πάνω του..
Στην πραγματικότητα, το χρώμα του ήταν κυριολεκτικά χρυσωπό. Το δέρμα του παρέμεινε μαλακό και το σώμα του φάνηκε να είναι, όπως είπε ένας προσκυνητής της μονής, '' σαν ένα παιδί που κοιμάται ''...
Tο πρόσωπο του π.Σεραφείμ ακτινοβολούσε. Κοίταζε σαν να ήταν ζωντανός - νεώτερος από ό,τι ήταν πριν από την ασθένειά του. Η θέα του πιστοποιούσε έναν θρίαμβο πάνω στον θάνατο...

Βασανιστήρια πέρα από κάθε λογική έκαναν οι Βρετανοί στους αγωνιστές της ΕΟΚΑ

Τι αποκαλύπτουν βρετανικά ΜΜΕ
Βασανιστήρια πέρα από κάθε λογική έκαναν οι Βρετανοί στους αγωνιστές της ΕΟΚΑ - Τι αποκαλύπτουν βρετανικά ΜΜΕΔεν το χωράει ο νους ότι τα φρικτά βασανιστήρια που υπέστησαν οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ στην Κύπρο τα έπαθαν στα χέρια στρατιωτών δυτική χώρας.
Λεπτομέρειες απάνθρωπων πράξεων των Βρετανών στρατιωτών στην Κύπρο αποκαλύπτει η εφημερίδα Metro του Λονδίνου.
Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), το Ανώτερο Δικαστήριο του Λονδίνου εξετάζει εδώ και καιρό την αγωγή 34 αγωνιστών της ΕΟΚΑ σε βάρος της βρετανικής κυβέρνησης.


Μία πρώτη δικαστική νίκη ήρθε προ μηνών, όταν ο δικαστής έκρινε πως η υπόθεση πρέπει να εκδικαστεί με βάση το βρετανικό και όχι το κυπριακό δίκαιο, το οποίο είναι πιο αυστηρό ως προς την παραγραφή αδικημάτων λόγω παρέλευσης χρόνου.
Το δημοσίευμα της Metro αναφέρει ως καταγγελλόμενες πρακτικές βασανιστηρίων τις εξής: το βιασμό μίας νεαρής φοιτήτριας, γρονθοκοπήματα, κλωτσιές, μαστιγώματα και απειλές για αποκοπή γεννητικών οργάνων, βίαιη τοποθέτηση ενός μεταλλικού κουβά στο κεφάλι του θύματος και χτύπημα του με σφυρί, σβήσιμο αναμμένων τσιγάρων στον πρωκτό του θύματος, εικονικούς πνιγμούς, στέρηση ύπνου, βίαιη κατάποση αλατιού, σφίξιμο ενός «σιδερένιου στέμματος» γύρω από το κεφάλι του βασανιζόμενου μέχρι να τρέξει αίμα από τα αυτιά και τα μάτια του, ξυλοδαρμούς που σε μία περίπτωση οδήγησαν σε απώλεια νεφρού, εικονικές εκτελέσεις και τοποθέτηση ενός βασανιζόμενου σε φέρετρο ως απειλή.
Η λονδρέζικη εφημερίδα αποκαλύπτει επίσης την απάντηση που έδωσε ο Υφυπουργός Άμυνας Μαρκ Λάνκαστερ στον κυπριακής καταγωγής βουλευτή Πάμπο Χαραλάμπους, ο οποίος είχε ζητήσει γρήγορη διευθέτηση της υπόθεσης για λογαριασμό Κύπριου κατοίκου της περιφέρειάς του στο βόρειο Λονδίνο που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας.
«Η κυβέρνηση θεωρεί τα βασανιστήρια μία αποτρόπαιη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και με συνέπεια και χωρίς επιφυλάξεις καταδικάζει τέτοιες πρακτικές», ανέφερε η απάντηση του Βρετανού υφυπουργού.
«Υφίσταται απόλυτη απαγόρευση των βασανιστηρίων στο διεθνές δίκαιο και δεν μπορεί να δικαιολογούνται υπό οποιαδήποτε συνθήκη, συμπεριλαμβανομένων για παράδειγμα του πολέμου και των έκτακτων καταστάσεων», συνέχιζε ο κ. Λάνκαστερ.
Πρόσθετε ότι αν και είναι ενήμερος για τις καταγγελίες σε βάρος των Βρετανών στρατιωτών την περίοδο 1955-59, δεν είναι σε θέση να συζητήσει μεμονωμένες περιπτώσεις όπως αυτή του ψηφοφόρου του κ. Χαραλάμπους καθώς «η εκδίκαση είναι σε εξέλιξη».
Η επόμενη προγραμματισμένη ακροαματική διαδικασία για την υπόθεση είναι τον Οκτώβριο.Οι Κύπριοι αγωνιστές επιδιώκουν να λάβουν αποζημιώσεις από τη βρετανική κυβέρνηση, όπως συνέβη στην περίπτωση 5.000 και πλέον εναγόντων από την Κένυα, που είχαν καταγγείλει βασανιστήρια από τις βρετανικές αποικιοκρατικές δυνάμεις κατά την εξέγερση των Μάο-Μάο τις δεκαετίες του 1950 και 1960.
Ο συνήγορος των αγωνιστών της ΕΟΚΑ Κέβιν Κονρόι δήλωσε ότι οι πελάτες του, όλοι πάνω από 80 ετών πλέον, αγωνίζονται για την αναγνώριση των βασανιστηρίων που υπέστησαν.
«Πολλοί υποφέρουν ακόμα καθημερινά από τα φυσικά και ψυχολογικά τραύματα που υπέστησαν τότε. Τρεις από τους ενάγοντες έχουν πεθάνει κατά τη διαδικασία, ενώ άλλοι δεν μπορούν πλέον να ενεργήσουν μόνοι. Θα πιέσουμε τώρα να φέρουμε το ζήτημα σε πλήρη δίκη, ώστε να διασφαλίσουμε ότι θα απονεμηθεί δικαιοσύνης στους πελάτες μας».
πηγή

«Ο ήχος των Ανωγείων» – Αφιέρωμα στην κρητική μουσική

Xylouris White


26 Μαΐου 2018 – Μιχάλης Κονταξάκης / Χρίστος Τζιφάκις27 Μαΐου 2018 – Xylouris White
Ο μεθυστικός ήχος των Ανωγείων της Κρήτης, μέσα από πρωτότυπα ηχοχρώματα, εμπνευσμένους αυτοσχεδιασμούς και οργανικές παραλλαγές, έρχεται να δονήσει την Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, σε ένα ξεχωριστό διήμερο αφιέρωμα στην κρητική μουσική στις 26 και 27 Μαΐου 2018.
Από την κορυφή του Ψηλορείτη στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, διακεκριμένοι μουσικοί και έμπειροι οργανοποιοί παρουσιάζουν την αστείρευτη παράδοση της Κρήτης μέσα από μια σειρά συναυλιών και έκθεση μουσικών οργάνων. Το αφιέρωμα «Ο ήχος των Ανωγείων» περιλαμβάνει τις συναυλίες του δεξιοτέχνη μαντολινίστα Μιχάλη Κονταξάκη, του βιρτουόζου της κιθάρας Χρίστου Τζιφάκι, καθώς και των σπουδαίων Xylouris White, το δυναμικό ντουέτο του δεξιοτέχνη του λαούτου Γιώργου Ξυλούρη, ή αλλιώς Ψαρογιώργη, και του εξαιρετικού Αυστραλού ντράμερ των Dirty Three, Τζιμ Γουάιτ, «ένα από τα πιο συναρπαστικά fusion ντουέτα που θα συναντήσετε», όπως έγραψε ο Guardian.
Στη διάρκεια του αφιερώματος θα πραγματοποιηθεί παρουσίαση κρητικών οργάνων από οργανοποιούς της Κρήτης, η οποία θα φιλοξενηθεί και τις δύο ημέρες στο Φουαγέ και στο VIP Lounge της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, όπου θα εκτεθούν και όργανα από το Μουσείο Παραδοσιακών Οργάνων Έρευνας και Τεκμηρίωσης Θύραθεν. 26 Μαΐου 2018 – Μιχάλης Κονταξάκης / Χρίστος Τζιφάκις
27 Μαΐου 2018 – Xylouris White
Ο μεθυστικός ήχος των Ανωγείων της Κρήτης, μέσα από πρωτότυπα ηχοχρώματα, εμπνευσμένους αυτοσχεδιασμούς και οργανικές παραλλαγές, έρχεται να δονήσει την Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, σε ένα ξεχωριστό διήμερο αφιέρωμα στην κρητική μουσική στις 26 και 27 Μαΐου 2018.
Από την κορυφή του Ψηλορείτη στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, διακεκριμένοι μουσικοί και έμπειροι οργανοποιοί παρουσιάζουν την αστείρευτη παράδοση της Κρήτης μέσα από μια σειρά συναυλιών και έκθεση μουσικών οργάνων. Το αφιέρωμα «Ο ήχος των Ανωγείων» περιλαμβάνει τις συναυλίες του δεξιοτέχνη μαντολινίστα Μιχάλη Κονταξάκη, του βιρτουόζου της κιθάρας Χρίστου Τζιφάκι, καθώς και των σπουδαίων Xylouris White, το δυναμικό ντουέτο του δεξιοτέχνη του λαούτου Γιώργου Ξυλούρη, ή αλλιώς Ψαρογιώργη, και του εξαιρετικού Αυστραλού ντράμερ των Dirty Three, Τζιμ Γουάιτ, «ένα από τα πιο συναρπαστικά fusion ντουέτα που θα συναντήσετε», όπως έγραψε ο Guardian.
Στη διάρκεια του αφιερώματος θα πραγματοποιηθεί παρουσίαση κρητικών οργάνων από οργανοποιούς της Κρήτης, η οποία θα φιλοξενηθεί και τις δύο ημέρες στο Φουαγέ και στο VIP Lounge της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, όπου θα εκτεθούν και όργανα από το Μουσείο Παραδοσιακών Οργάνων Έρευνας και Τεκμηρίωσης Θύραθεν.

Ὅλα εἶναι ἴδια καὶ δὲν εἶναι ἴδια.

Δες πως λειτουργεί το φινλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα και μετά κάνε την σύγκριση

Άγιος Ιωακείμ (Παπουλάκης) ο Ιθακήσιος

ΠΑΠΟΥΛΑΚΗΣ



ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
      Στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας αναδείχτηκαν σπουδαίες εκκλησιαστικές προσωπικότητες, οι οποίες βοήθησαν το υπόδουλο Γένος μας να κρατήσει την πίστη του στον αληθινό Τριαδικό Θεό και την εθνική του ταυτότητα. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Ιωακείμ ο Ιθακήσιος, ο αποκαλούμενος Παπουλάκης.
      Γεννήθηκε στο μικρό χωριό Καλύβια του τότε δήμου Πολυκτορίων Ιθάκης, στα 1786 και το βαφτιστικό του όνομα ήταν Ιωάννης. Πατέρας του ήταν ο Άγγελος Πατρίκιος, ιθακήσιος πλοίαρχος, και η μητέρα του η Αγνή από την Πρέβεζα. Ήταν ευσεβείς άνθρωποι, με ορθόδοξο φρόνημα. Λίγο μετά τη γέννησή του, η μητέρα του πέθανε και ο πατέρας του έκαμε δεύτερο γάμο.
      Όμως η νέα σύζυγος του πατέρα του και μητριά του, μισούσε το μικρό Ιωάννη και τον κακομεταχειρίζονταν. Εκείνος, παρ’ όλο το μίσος και την απόρριψη, υπόμεινε τις προσβολές και τις τιμωρίες και δεν ανταπέδιδε κακία προς αυτή. Μάλιστα φάνηκαν ενωρίς τα χαρίσματά του και οι αρετές του. Αν και παιδί, είχε δυνατή και ακλόνητη πίστη στο Χριστό. Σύχναζε στην Εκκλησία, νήστευε, προσευχόταν και σκορπούσε γύρω του καλοσύνη και αγάπη. Μεγάλη του αγάπη η μελέτη πνευματικών βιβλίων και ιδιαιτέρως της Αγίας Γραφής.  

Αυτό εξόργιζε περισσότερο την άσπλαχνη μητριά, η οποία έπεισε τον άντρα της να διακόψει το σχολείο και να τον στείλει ναύκληρο σε ξένο καράβι, με την συκοφαντία ότι δήθεν το παιδί παραμελούσε το σχολείο του. Αλλά και στο ξένο καράβι ο Ιωάννης έδειξε ασυνήθιστο ήθος και δεν παραμελούσε την πνευματική του ζωή. Όταν δεν είχε υπηρεσία αποσύρονταν στην καμπίνα του και προσεύχονταν.
       Όταν έγινε δεκαεπτά ετών, στα 1803, το καράβι αγκυροβόλησε στον Άθωνα, στη Μονή Βατοπεδίου. Ο Ιωάννης βγήκε από το πλοίο και πήγε να προσκυνήσει και να συζητήσει με τους μοναχούς. Η σύντομη επαφή με την  πνευματικότητα των αγιορειτών πατέρων, ήταν αρκετή να πάρει τη μεγάλη απόφαση να μείνει στη Μονή και να ενδυθεί το μοναχικό σχήμα. Ο ηγούμενος είχε τις αντιρρήσεις του λόγω της εφηβικής του ηλικίας. Τελικά κάμφθηκε από την επιμονή του ευσεβούς νέου.
      Ο πατέρας του όταν έμαθε το νέο στεναχωρήθηκε πολύ. Αντίθετα η άσπλαχνη και κακιά μητριά του χάρηκε που τον ξεφορτώθηκε. Έγινε η μοναχική του κουρά και έλαβε το όνομα Ιωακείμ. Δεν άργησαν να φανούν τα προτερήματά του και οι αρετές του. Εκτελούσε με μεγάλη προθυμία τις πιο επίπονες διακονίες της Μονής και πρόκοβε καθημερινά στην αρετή και την αγιότητα. Αργότερα έλαβε το Μεγάλο Σχήμα και έγινε σύμβουλος στη διοίκηση της Μονής. Ταυτόχρονα φοιτούσε στην περίφημη Αθωνιάδα Σχολή, η οποία λειτουργούσε στην Μονή του, λαμβάνοντας σημαντική μόρφωση. 
        Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821, με τις ευλογίες της Μονής, ζήτησε να βγει στον κόσμο και να στηρίξει τους δοκιμαζομένους Ορθοδόξους Έλληνες. Κατέβηκε στην Πελοπόννησο και προσέφερε ανεκτίμητο πνευματικό και κοινωνικό έργο στους αγωνιστές και στον άμαχο πληθυσμό, διδάσκοντας, στηρίζοντας και ανεβάζοντας το ηθικό των Ρωμηών. Με δικές του ενέργειες και έχοντας την βοήθεια του Παπαγιάννη Μακρή από την Πύλαρο της Κεφαλονιάς έδιωξε χιλιάδες γυναικόπαιδα στα αγγλοκρατούμενα Επτάνησα, σώζοντάς του τη ζωή από τις σφαγές των Τούρκων. Ο ίδιος βρισκόταν σε συνεχή κίνδυνο από την πνευματική και εθνική του δράση.  
       Όταν ήλθε η απελευθέρωση και είχε εκπληρώσει το υψηλό καθήκον του, αποφάσισε να αποσυρθεί στην ησυχία της ερήμου. Δεν γύρισε στον Άθωνα, αλλά, εμπνεόμενος από κάποια εσωτερική φωνή, προτίμησε να πάει στο νησί του, την Ιθάκη. Αποσύρθηκε στο ερημικό  δάσος «Αφεντικός Λόγγος», όπου άρχισε να
ασκείται, μισόγυμνος, με νηστεία, προσευχή, αγρυπνία και αστείρευτες ροές δακρύων. Καθάρθηκε από τα πάθη του και άρχισαν να είναι εμφανή τα σημάδια της Θείας Χάριτος και της αγιότητας στο πρόσωπό του.
      Όμως δεν τον ανάπαυε η δική του πνευματική αυτάρκεια. Άφηνε συχνά το ερημητήριό του και γύριζε στα χωριά του νησιού και δίδασκε την Ορθοδοξία και βοηθούσε πνευματικά και υλικά όσους είχαν ανάγκη.  Οι Ιθακήσιοι τον αγαπούσαν και τον αποκαλούσαν «Παπουλάκη». Μάλιστα του δόθηκε από το Θεό και το χάρισμα της θαυματουργίας. Πήγαινε, όπου μάθαινε ότι υπήρξε πρόβλημα και με την προσευχή του θαυματουργούσε. Για σαράντα ολόκληρα χρόνια γύριζε από χωριό σε χωριό και από σπίτι σε σπίτι και βοηθούσε υλικά και πνευματικά τους κατοίκους του νησιού. Τα χρήματα που του έδιναν οι πιστοί τα έδινε όλα στους φτωχούς. Στα 1848 έσωσε από λιμό το νησί θαυματουργικά! Επίσης του δόθηκε το χάρισμα της προφητείας. Καυτηρίαζε την έκλυση των ηθών, που επέβαλαν οι δυτικοί κατακτητές.
     Αγωνίστηκε με σθένος να κρατήσει την Ορθοδοξία στις ψυχές των Ιθακήσιων, από την δράση των παπικών και προτεσταντών. Γι’ αυτό έγινε στόχος τους. Κάποτε τον κατηγόρησαν στον άγγλο διοικητή ότι δήθεν πρόβλεψε έναν μεγάλο σεισμό και έσπειρε στο λαό αναστάτωση. Κλήθηκε από τον διοικητή, έδωσε τις εξηγήσεις του, ότι πρόκειται για σκευωρία. Ο άγγλος δεν τον πίστεψε και άρχισε να απειλεί το Γέροντα και να βρίζει τον ορθόδοξο μοναχισμό. Τότε έγινε το απροσδόκητο. Η πολυθρόνα του έγινε κομμάτια και εκείνος έπεσε στο έδαφος αναίσθητος. Όταν συνήλθε έπεσε στα πόδια του Γέροντα και του ζήτησε συγνώμη!
       Με τη βοήθεια των κατοίκων έκτισε πολλούς ναούς στη νησί, για να εκκλησιάζονται οι Ορθόδοξοι σ’ αυτούς και όχι στους παπικούς. Κάποτε είχε ξεσπάσει επιδημία πανώλης. Ο άγιος παρακίνησε τους κατοίκους του χωριού Ανωγή και έκτισαν ναό στον Άγιο Αθανάσιο, αμέσως η επιδημία εξαφανίστηκε!  
       Όταν η στεριανή Ελλάδα απελευθερώθηκε από τους Τούρκους αναπτέρωνε τις ελπίδες και των σκλαβωμένων Ιθακήσιων στους Άγγλους ότι έφτανε και η δική τους ελευθερία, η οποία πραγματοποιήθηκε το 1864. Για την εθνική του αυτή δράση κακοποιούνταν και γελοιοποιούνταν από εγκάθετους των κατακτητών. Τον έφτυναν δημόσια σε κάθε εκδήλωση!  

      Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του πέρασε στο σπίτι του ευσεβούς Χ. Παΐζη (Λιανού), ασθενής και υπέργηρος. Αφού εξομολογήθηκε και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων, κοιμήθηκε ειρηνικά στις 3 Μαρτίου του 1868, αφού ήδη είχε προβλέψει το θάνατό του. Η αγιοκατάταξή του έγινε στις 19-3-1998 και ορίστηκε να εορτάζεται η μνήμη του στις 3 Μαρτίου, ημέρα της εκδημίας του και στις 23 Μαΐου την ημέρα της ανακομιδής των ιερών λειψάνων του. 
πηγή 

Οι θεϊκοί γίγαντες με τις φουστανέλες

Το Associated Press στα άδυτα της προεδρικής φρουράς
Η προεδρική φρουρά της Ελλάδας. Φωτογραφία: APΜπορεί να είναι οι κοντές, πτυχωτές φουστανέλες, οι μαύρες μεταξωτές καλτσοδέτες και τα παπούτσια με τα πον-πον, αλλά υπάρχει κάτι που να αποπνέει αγάπη παρά φόβο στην πιο γνωστή στρατιωτική μονάδα της Ελλάδας, την προεδρική φρουρά, αναφέρει σε άρθρο το Associated Press.
Και συνεχίζει:

«Κάτι το οποίο εξηγεί γιατί είναι ένα από τα δημοφιλέστερα τουριστικά αξιοθέατα της Αθήνας, με τους τουρίστες να σπεύδουν για ένα κλικ δίπλα στους εύζωνες με φόντο τα αρχαία ερείπια της χρυσής εποχής της Ελλάδας.

Όλα τα μέλη της είναι στρατιώτες που έχουν επιλεγεί για το ύψος και τη στάση του σώματός τους και πρέπει να επιδείξουν την θεϊκότητά τους.

Καθήκον τους είναι να στέκονται φρουροί στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και έξω από την κατοικία του αρχηγού του κράτους της Ελλάδος, παραμένοντας ακίνητοι ακόμα και για ώρες, όταν δεν εκτελούν την περιβόητη αλλαγή φρουράς και την παρουσίαση των όπλων τους.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της οικονομικής κατάρρευσης της Ελλάδας, οι φρουροί αναγκάστηκαν επανειλημμένα να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους καθώς οι διαδηλώσει κατά της λιτότητας έγιναν βίαιες δίπλα στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, που βρίσκεται μπροστά στο κοινοβούλιο.

Η Προεδρική φρουρά δημιουργήθηκε πριν από 150 χρόνια ως πολεμική δύναμη που διακρίθηκε σε μια σειρά πολέμων, ωστόσο τώρα η μονάδα είναι καθαρά τελετουργική, κωδικοποιώντας στη στολή και την ρουτίνα της μια λαϊκή αντίληψη της ελληνικότητας που εξελίχθηκε από τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους πριν από περίπου 2 αιώνες.

Το ελληνικό όνομά τους – Εύζωνες ή οι καλά ζωσμένοι – είναι μια λέξη ηλικίας 3.000 ετών που επανενεργοποιήθηκε τον 19ο αιώνα, καθώς η νεοσύστατη χώρα προσπαθούσε να ισχυροποιήσει τους γεμάτους αίμα δεσμούς της με τις δόξες της αρχαιότητας.

Η πολύπλοκη στολή τους αντλεί την έμπνευσή της από την ενδυμασία που φορούσαν στις ορεινές περιοχές, ενώ η Ελλάδα εξακολουθούσε να βρίσκεται υπό την οθωμανική τουρκική αυτοκρατορία.

Οι φουστανέλες είναι πλέον πολύ πιο κοντές από εκείνες που φορούσαν οι επαναστάτες που πολεμούσαν τους Τούρκους στον Ελληνικό πόλεμο της ανεξαρτησίας. Σε μια άλλη καινοτομία, είναι κατασκευασμένες με ακριβώς 400 πτυχώσεις, που συμβολίζουν τους περίπου 4 αιώνες της τουρκικής κυριαρχίας που έφερε τέλος η επανάσταση, ενώ το περίτεχνα κεντημένο γιλέκο φέρει μυστικά ορθόδοξα χριστιανικά σύμβολα.

Τα ρούχα χρειάζονται μήνες για να φτιαχτούν, με το μεγαλύτερο μέρος της προσπάθειας να καταβάλλεται στη χειροτεχνία – μια πεθαμένη τέχνη σε μια χώρα αυτό το είδος της φορεσιάς βγήκε εκτός μόδας πριν από έναν αιώνα περίπου, και αντικαταστάθηκε από τα «φράγκικα» ρούχα της Δύσης.







Φωτογραφίες: AP

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ



Κύριε, τι ανταμοιβή θα δώσεις σε μάς τους ποιητές;
Κοίτα, δεν έχουμε τίποτα, ούτε καν δική μας ζωή•
είμαστε οι αγγελιοφόροι σε κάτι που δεν καταλαβαίνουμε.
Το κορμί μας το καίει μια φλόγα ουράνια•
αν παρατηρούμε, είναι μόνο για να το βγάλουμε σε φωνή.

Δεν μπορούμε να κόψουμε ούτε λουλούδι από ένα φράχτη
για να είναι δικό μας και τίποτ' άλλο παρά δικό μας,
ούτε να κρατηθούμε ήρεμοι εν μέσω των πραγμάτων,
χωρίς σκέψη, να τα απολαύσουμε στην παρουσία τους μόνο.
Ποτέ δεν θα ξέρουμε πώς είναι πραγματικά τα βράδια,
ελευθερωμένη απ' την αγωνία μας η γυμνή ομορφιά τους•
ποτέ δε θα γνωρίσουμε αυτό που είναι μια γυναίκα
στα βαθιά δάση της, όπου πρέπει να μπεις σιωπηλός.
Εσύ δεν μάς έδωσες τον κόσμο για να τον απολαύσουμε,
Εσύ μάς τον πρόσφερες για να τον κάνουμε λέξη.
Και κατόπιν για να έχει η γη φωνή μέσα από μάς
απομείναμε χωρίς αυτήν, με μόνη τη μεγαλοψυχία...

Ήδη βλέπεις ότι μέσα από μάς έχει ήχο η ζωή,
ακριβώς όπως γίνεται απ' τις πέτρες το κρύσταλλο του ποταμού.
Εσύ δεν έφτιαξες τη Δημιουργία σου για να τη βυθίσεις στη σιωπή,
στη σιωπή που δραπετεύει ενός κόσμου που μοχθεί•
για να την ζήσει μόνο, χωρίς να σταματήσει να την παρατηρεί...
Γι αυτό μάς έχεις βάλει στην άκρη του δρόμου
με τη μόνη υποχρέωση να κραυγάζουμε έκθαμβοι.
Σε μας αναπαύεται των ανθρώπων η βιάση.
Γιατί, αν δεν υπήρχαμε, για ποιον θα ήταν τόσα πολλά πράγματα
ανώφελα και όμορφα, που ο Θεός δημιούργησε,
τόσα κόκκινα ηλιοβασιλέματα, και τόσα άκαρπα δέντρα,
και τόσα λουλούδια, και τόσα πουλιά περιπλανώμενα;
Μόνο εμείς νιώθουμε το δώρο σου
και σ' ευγνωμονούμε γι αυτό με φωνές έκστασης.
Εσύ χαμογελάς, Κύριε, νιώθοντας ξεπληρωμένος
με την σύνθλιψή μας από δέος και θαυμασμό.

Αυτό που μάς εξυψώνει μπορεί να είναι δικό σου μόνο.
Μόνο εκείνος που μας δημιούργησε μπορεί να μάς καταστρέψει έτσι
στην αγκαλιά μιας φλόγας τόσο σκληρής και μαγευτικής.

Εσύ που φροντίζεις τα πουλιά που μεταφέρουν το μήνυμά σου,
σώσε στον θάνατο τις κουρασμένες καρδιές μας,
Δώσε τους ειρήνη, αυτή την ειρήνη που στη ζωή τους αρνήθηκες,
Σβήσ' τους τις οδυνηρές, αδυσώπητες σκέψεις.
Εσύ θα μάς δώσεις σε Σένα το Όλο που αναζητάμε•
θα δοθείς σε μάς τους ίδιους, αφού θα σ' έχουμε
για μάς μονο, κι όχι για να σε υμνούμε.

Jose Maria Valverde (1926-1996)
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Το έγκλημα να είσαι Χριστιανός στο Λίβανο

Μας διηγείται η Brigitte Gabriel εκ πείρας ότι όταν οι Μουσουλμάνοι γίνονται πλειοψηφία τότε σφάζουν και κυνηγούν τους Χριστιανούς.
Δείτε πως καταστράφηκε η Χριστιανική Λίβανος δέχοντας Μουσουλμάνους!


Κάτι ξέρει η Παγκόσμια Ελίτ και μας τους στέλνει εδώ...
 class=

Η εκκλησιαστική αλητεία σε όλο της το μεγαλείο ...με ένδυμα «επιστημοσύνης»

Ο λαός του θεού δεν μασάει..



Οι γνωστές ιδεοληψίες των γνωστών κύκλων. Επιχειρούν, προφανώς, να ποινικοποιήσουν εκκλησιολογικά και θεολογικά τον αντιοικουμενιστικόν και εθνικοπατριωτικόν αγώνα. Οι άνθρωποι που έχουν αλλάξει τα φώτα στη θεολογία της Εκκλησίας μας και που από ετών θα έπρεπε να έχουν καταστεί υπόδικοι για τις οθνείες θέσεις τους που τις λανσάρουν τεχνηέντως ως εκκλησιαστικά και θεολογικά "θέσφατα". Μεγάλη πληγή για τον εκκλησιαστικό οργανισμό η καρκινωματώδης "ακαδημία".

Το ελάφι διασχίζει τον δρόμο ή ο δρόμος διασχίζει το δάσος;

Λέμε υἱοθεσία παιδιῶν κι ἐννοοῦμε …παιδεραστία!!!

Ἐκτὸς ὅοοοοολων τῶν ἄλλων…
…ὅλοι αὐτοί/αὐτές, ἀρέσκονται καὶ στὸ νὰ γ@μοῦν παιδάκια
…καὶ γιὰ νὰ μὴν τρέχουν ἀλλοῦ, προτιμοῦν νὰ τὰ υἱοθετοῦν ἀπ΄ εὐθείας…


THIS WAS ALWAYS THE GOAL OF THIS MOVEMENT WAKE UP PEOPLE PEDOPHILES HAVE BEEN RUNNING THIS COUNTRY FOR A LONG TIME
The Jaded Truther
Ὅλα αὐτὰ φυσικὰ εἶναι τὸ νέο «φυσιολογικό» τῶν σιωνιστῶν, γιὰ τοὺς ὁποίους ἐργάζονται οἱ δῆθεν «κυβερνήσεις» τῆς «Δύσεως»…


Πραξιτέλης ὁ Νότιος

Μη νομιμοποιείτε το εμπόριο οργάνων σώματος

Είναι εκείνη η παγερή στιγμή που έρχεται για τον καθέναν από εμάς να αναμετρηθεί με τον θάνατο. Ευχόμαστε στον Σεβασμιότατο μητροπολίτη Λαρίσης να αξιωθεί τον Παράδεισο όταν τον καλέσει ο Θεός σε βαθύ γήρας. Είναι όμως η δεύτερη φορά τα τελευταία 20 χρόνια σχεδόν που ενώ η Εκκλησία δεν παίρνει μια ξεκάθαρη και παλικαρίσια θέση ΚΑΤΑ των μεταμοσχεύσεων, από την άλλη με το παράδειγμα του Προέδρου ή των μελών της, ουσιαστικά ψηφίζει ΥΠΕΡ. 

 Τα τελευταία χρόνια με ατράνταχτα στοιχεία σχετικά με την "σατανική επινόηση" του εγκεφαλικού θανάτου και τις αποκαλύψεις για το "εμπόριο της ανομίας", όπου εξαθλιωμένοι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο, σφάζονται εν ψυχρώ γιατί είχαν την ατυχία να είναι συμβατοί δότες οργάνων με κάποιον που πληρώνει όσο όσο, δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Οι πνευματικές, οι ψυχολογικές και οι κοινωνικές προεκτάσεις την νομιμοποίησης του "εμπορίου οργάνων" σώματος, είναι τεράστιες. 
Η υποχρεωτικότητα της συναίνεσης που θεσμοθετήθηκε με νόμο του κράτους, αποτελεί κοινωνικό κατάντημα και για άλλη μια φορά, η στάση πρωτοκλασάτων μελών της Ιεραρχίας μας διδάσκει ένα μάθημα ξένο προς τον λόγο του Ευαγγελίου. 
 Καλή μετάνοια 

η συνέχεια katanixis

Περί πολιτικής βίας κατά του Μπουτάρη. (ή «ο Μπουτάρης λαγός»)

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Διαπιστώνω μία ασυμμετρία μεταξύ καταδίκης της πολιτικής βίας κατά Μπουτάρη και καταδίκης της πολιτικής βίας σε άλλες περιπτώσεις.
Ενδεικτικά αναφέρω περιστατικά πολιτικής βίας.
1. Πρετεντέρης στα Εξάρχεια το 2007
2. Χατζηδάκης (αιμόφυρτος) το 2011
3. Παπούλιας στη Θεσσαλονίκη το 2011
4. Γεωργιάδης στη Νέα Φιλαδέλφεια το 2012 (συν 16 φορές κάψιμο του βιβλιοπωλείου του)
5. Κουμουτσάκος (αιμόφυρτος) έξω από τη Βουλή το 2015
6. Βαρουφάκης στα Εξάρχεια το 2015
7. Εβδομαδιαία δράση του Ρουβίκωνα
8. Μηνιαία δράση μπαχαλάκηδων / αναρχικών στο κέντρο των Αθηνών από το 1980 περίπου.
9. Μπουτάρης στη Θεσσαλονίκη το 2018.

Ελπίζω να συμφωνείτε στην ασυμμετρία αυτή. Εφόσον είναι έτσι, προχωρώ.
Αυτή η ασυμμετρία με κάνει να ΜΗΝ ΠΕΙΘΟΜΑΙ ότι όσοι διαμαρτύρονται σήμερα για την πολιτική βία και τον τραμπουκισμό κατά του Μπουτάρη, έχουν πράγματι στο στόχαστρό τους την πολιτική βία και τον τραμπουκισμό. Αν τα είχαν αυτά, θα προκαλούσαν τον ίδιο σάλο σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, ορισμένες από τις οποίες ήταν πολύ χειρότερες από πλευράς φυσικής βίας (ειδικά το 2 και 5).
Δεν πείθομαι λοιπόν.
Άρα, υπάρχει άλλος λόγος που ξεσηκώθηκε το σύμπαν.
Εικάζω ότι αυτός ο λόγος είναι ότι ο Μπουτάρης αποτελεί έναν ΛΑΓΟ των απόψεών τους. Δηλαδή ο Μπουτάρης αντλεί το θράσος του ύφους με το οποίο πολιτεύεται εν γνώσει αυτής της στήριξης που του παρέχει πολύς κόσμος στον χώρο του τύπου και της πολιτικής.
Ο Μπουτάρης δεν λογαριάζει κανέναν και λέει δημόσια πράγματα που οι ίδιοι ντρέπονται να πουν με την ίδια σαφήνεια και ωμότητα. Λαγός, πώς αλλιώς να το πω. Τεστάρει τα νερά και τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας πάνω στα συγκεκριμένα ζητήματα.
Παραδείγματα δηλώσεών του που τεκμηριώνουν ότι είναι λαγός
1. «Χέστηκα αν ο Κεμάλ σκότωσε ή δεν σκότωσε Έλληνες ή άλλου. Αυτό που με νοιάζει είναι ότι οι Τούρκοι τον αγαπάνε. Όπως εμείς πηγαίνουμε στην Αγιά Σοφιά, εμένα με ενδιαφέρει να έρχονται να δουν το σπίτι του που έγινε μουσείο».
2. «Το να λέμε ότι η Μακεδονία είναι ελληνική, είναι επιθετική ενέργεια. Δεν είναι ελληνική, πώς να το κάνουμε. Αυτά τα λένε ηλίθιοι και αμόρφωτοι. Είναι σάχλα».
3. Αν συμφωνήσουμε σε κάποιο όνομα, θα πρέπει να αλλάξουμε κι εμείς το όνομα του αεροδρομίου Μακεδονία και του σταθμού των λεωφορείων. Οι τουρίστες μπερδεύονται και νομίζουν ότι βρίσκονται στη Μακεδονία, δηλαδή στα Σκόπια.
4. Δεν θα ήθελα να είναι ο Μέγας Αλέξανδρος στην Αμφίπολη.
5. Θα επαναλάβω το πρώτο σημείο περί Κεμάλ, λέγοντας ότι αυτή η φράση είναι η επιτομή του «νεοφιλελευθερισμού» (με την έννοια που χρησιμοποιείται συχνά ο όρος), σε τέτοιο βαθμό που και οι θιασώτες του ακόμα θα έμεναν άφωνοι. Ο λόγος είναι ότι για μια χούφτα τουρίστες θα πρέπει να θυσιάσουμε τη μνήμη, να ξεχάσουμε τους προγόνους και την ταυτότητά μας και να ηρωοποιήσουμε τον σφαγέα των παππούδων μας, αφού τον έχουν ηρωοποιήσει οι Τούρκοι. Κριτήριο αξιολόγησης ενός πολιτικού, είναι πόσο τον αγαπάει ο λαός του και πόσα έσοδα μπορεί να μας προσφέρει. Όχι οι πράξεις του. Το απώγειο του ευτελισμού, δηλαδή.
Όλα αυτά τα «εθνομηδενιστικά» είναι πράγματα ακραία, που δεν τολμάει να τα πει άλλος με τόσο μεγάλη σαφήνεια ή θράσος, όμως βρίσκονται στην ίδια κατεύθυνση αν και ίσως όχι στον ίδιο βαθμό, σε όσα πιστεύουν κατά βάθος αρκετοί. Λαγός λοιπόν με τα όλα του.
Ένας επιπλέον λόγος που με οδηγεί σ’ αυτό το συμπέρασμα, είναι ότι ο ίδιος ο Μπουτάρης έχει πολύ συχνά καταστεί ηθικός αυτουργός σε παρακίνηση βίας.
1. Έχει δηλώσει για τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ ότι «πρέπει να φάει ξύλο».
2. Έχει δηλώσει για τον Παναγιώτη Καμμένο «Τον χοντρό δεν τον πάω – αν τον δω κρεμασμένο, δεν θα κόψω το σκοινί»
Κανένα σχόλιο δεν ψιθυρίστηκε για την λεκτική αυτή πολιτική βία από τον ίδιο. Λες και ζει σε καθεστώς πλήρους ασυλίας ή ότι έχει το ακαταλόγιστο.
Λαγός ή αναλώσιμος ή χρήσιμος ηλίθιος. Αυτός είναι ο λόγος της ασυμμετρίας. Να καταστεί, ως θύμα, συμπαθής, ώστε να συνεχίσει στο ίδιο βιολί. Τα άλλα θύματα δεν προσφέρονταν για κάτι τέτοιο. Άρπαξαν την ευκαιρία, από 3 ανεγκέφαλους που νόμιζαν ότι προσπαθώντας να τον χτυπήσουν θα του κλείσουν το στόμα, ενώ πέτυχαν το αντίστροφο. Και αμαύρωσαν την εκδήλωση της Μνήμης στην Γενοκτονία των Ποντίων. Χρήσιμοι ηλίθοι και αυτοί, αναμφίβολα.
Η πολιτική βία, όπως και γενικότερα η βία, είναι απαράδεκτη και καταδικαστέα γενικώς και αδιακρίτως. Χωρίς υποσημειώσεις ή αστερίσκους, χωρίς «αλλά» και αιτιολοήσεις.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει ταυτόχρονα να είναι οριζόντια η καταδίκη της. Όποιο και να είναι το θύμα ή ο θύτης. Όταν δεν είναι οριζόντια και είναι μονομερής, έχουμε και το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση να το διαπιστώνουμε.
πηγή

Εκδρομή

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουμπέρτο Έκο
Ουμπέρτο Έκο,συγγραφέας και φιλόσοφος  που έφυγε πριν δύο χρόνια. 
Συνήθιζε να λέει: "Μου φτάνει που ξέρω να διαβάζω, γιατί έτσι μαθαίνω αυτά που δεν ξέρω, ενώ όταν γράφεις, γράφεις μόνο αυτά που ξέρεις ήδη.."
Δυο χρόνια πριν πεθάνει, το 2014, έγραψε ένα γράμμα στον εγγονό του με μερικές πολύτιμες συμβουλές.
Του έγραψε: "Αγαπητό μου εγγονάκι, δεν θα ήθελα αυτή η επιστολή να θεωρηθεί υπερβολικά συναισθηματική ή ότι έχει σκοπό να σε νουθετήσει σχετικά με την αγάπη για τους συνανθρώπους μας, για την πατρίδα, για τον κόσμο, και όλα τα συναφή. Δεν θα έδινες καμιά σημασία και όταν θα έφτανε η στιγμή να θέσεις σε εφαρμογή όλα αυτά, το σύστημα αξιών θα είχε αλλάξει τόσο πολύ, που πιθανότατα οι συμβουλές μου θα προέκυπταν ξεπερασμένες.
Γι’ αυτό, θα ήθελα να επικεντρωθώ σε μια μόνο συμβουλή, την οποία μπορείς να ακολουθήσεις ακόμη και τώρα, ενώ σερφάρεις στο iPad σου.... Θέλω να σου πω για μια ασθένεια που έχει προσβάλει τη γενιά σου, καθώς και παιδιά μεγαλύτερα από εσένα, που τώρα φοιτούν στο πανεπιστήμιο: την απώλεια της μνήμης. .........
Επειδή νομίζεις ότι ο υπολογιστής μπορεί να σου απαντάει οποιαδήποτε στιγμή, ελλοχεύει ο κίνδυνος να χάσεις το ενδιαφέρον να βάζεις πράγματα στο μυαλό σου. Είναι σαν να λέμε ότι, επειδή έχεις μάθει πως για να πας από την τάδε οδό στη δείνα, υπάρχουν το λεωφορείο ή το Μετρό, που σου επιτρέπουν να μετακινηθείς χωρίς κόπο -το οποίο βεβαίως εξυπηρετεί και κάν΄το κάθε φορά που βιάζεσαι-, για τον λόγο αυτό δεν χρειάζεται πλέον να περπατάς. Αν όμως δεν περπατάς αρκετά δεν θα βλέπεις τις ομορφιές του κόσμου και επίσης δεν θα γυμνάζεις τα πόδια σου.
Ας επιστρέψουμε όμως στη μνήμη. Η μνήμη είναι ένας μυς, όπως εκείνοι των ποδιών, και αν δεν τον εκγυμνάζεις, ατονεί... Κι επειδή για όλους ελλοχεύει ο κίνδυνος να πάθουν Αλτσχάιμερ όταν γεράσουν, ένας τρόπος για να αποφύγουν αυτό το δυσάρεστο ατύχημα είναι να εξασκούν πάντοτε τη μνήμη τους. 


Ιδού, λοιπόν, η δική μου συνταγή: Κάθε πρωί μάθαινε απ’ έξω μερικούς στίχους, ένα σύντομο ποίημα.. Καλό θα ήταν να κάνεις παιγνίδια μνήμης με τους φίλους σου για να δείτε ποιος θυμάται καλύτερα. Αν δεν σας αρέσει η ποίηση, κάντε το με τους ποδοσφαιριστές. Πρόσεξε όμως! Δεν πρέπει να γνωρίζεις μόνο τους σημερινούς ποδοσφαιριστές της Ρόμα, αλλά και των άλλων ομάδων, ίσως και ομάδων του παρελθόντος. Φαντάσου ότι εγώ θυμάμαι εκείνους της Τορίνο, όταν το αεροπλάνο τους συνετρίβη με όλους τους παίκτες μέσα!
Κάντε αγώνες μνήμης σχετικά με τα βιβλία που έχετε διαβάσει. Δες αν οι φίλοι σου θυμούνται ποιοι ήταν οι υπηρέτες των Τριών Σωματοφυλάκων και του Ντ’ Αρτανιάν. Κι αν δεν θέλεις να διαβάσεις τους «Τρεις Σωματοφύλακες» (να ήξερες τι χάνεις) κάν’ το με κάποια από τις ιστορίες που έχεις διαβάσει. Μοιάζει με παιγνίδι (και είναι), θα δεις όμως πως το κεφάλι σου θα κυριευθεί από διάφορους χαρακτήρες, ιστορίες, αναμνήσεις κάθε είδους.
Θα αναρωτηθείς γιατί παλιά οι υπολογιστές ονομάζονταν ηλεκτρονικά μυαλά; Διότι σχεδιάστηκαν με βάση το μοντέλο του εγκεφάλου σου (μας), αλλά ο εγκέφαλος έχει περισσότερες διασυνδέσεις από έναν υπολογιστή, είναι ένα είδος υπολογιστή που κουβαλάς πάντα μαζί σου, ο οποίος μεγαλώνει και δυναμώνει με την άσκηση, ενώ ο υπολογιστής που έχεις πάνω στο γραφείο σου, όσο πιο πολύ τον χρησιμοποιείς, τόσο περισσότερη ταχύτητα χάνει και μετά από μερικά χρόνια θα πρέπει να τον αλλάξεις.
Αντίθετα, στην εποχή μας, το μυαλό σου μπορεί να διαρκέσει έως και ενενήντα χρόνια -αν το έχεις εξασκήσει. Και στα ενενήντα του χρόνια θα θυμάται περισσότερα πράγματα από αυτά που θυμάσαι τώρα. Και μάλιστα δωρεάν! Έπειτα, υπάρχει η ιστορική μνήμη, αυτή που δεν αφορά τα γεγονότα της ζωής σου ή τα πράγματα που έχεις διαβάσει, αλλά αυτά που συνέβησαν πριν ακόμη γεννηθείς. Σήμερα, αν πας σε ένα κινηματογράφο, θα πρέπει να μπεις μέσα μια συγκεκριμένη ώρα, όταν αρχίζει η ταινία, και όταν η προβολή ξεκινά, είναι σαν κάποιος να σε παίρνει από το χέρι και να σου λέει τι συμβαίνει.
Στα χρόνια μου, μπορούσε κανείς να μπει στην αίθουσα του κινηματογράφου οποιαδήποτε στιγμή, π.χ. στο μέσο της προβολής. Έμπαινε τη στιγμή που συνέβαιναν ορισμένα πράγματα και προσπαθούσε να καταλάβει τι είχε προηγηθεί. Αργότερα, όταν η ταινία ξανάρχιζε, μπορούσε να διαπιστώσει αν είχε καταλάβει σωστά την υπόθεση και αν η ταινία είχε ενδιαφέρον, μπορούσε να μείνει και να την ξαναδεί. Λοιπόν, η ζωή είναι σαν μια ταινία της δικής μου εποχής. Όλοι ερχόμαστε στη ζωή όταν πολλά πράγματα έχουν ήδη συμβεί πριν εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, και είναι σημαντικό να μάθουμε τι έχει συμβεί πριν εμείς γεννηθούμε. Αυτό είναι αναγκαίο, για να κατανοήσουμε καλύτερα γιατί σήμερα συμβαίνουν πολλά νέα πράγματα. Επίσης, το σχολείο, εκτός από τις προσωπικές σου αναγνώσεις, θα έπρεπε να σου διδάσκει να απομνημονεύεις αυτά που συνέβησαν πριν τη γέννησή σου.
Φαίνεται όμως ότι δεν το κάνει καλά, διότι διάφορες έρευνες μας λένε ότι τα παιδιά του σήμερα, ακόμη και τα πιο μεγάλα που φοιτούν στα πανεπιστήμια, ας πούμε αυτά που έχουν γεννηθεί το 1990, δεν ξέρουν -και ίσως δεν θέλουν να ξέρουν- τι είχε συμβεί το 1980, για να μη μιλήσουμε για το τι συνέβη πριν από πενήντα χρόνια.
Ας αφήσουμε όμως το σχολείο. Σου προτείνω να εξασκείς την μνήμη σου και να ξεφυλλίζεις για παράδειγμα παλιά βιβλία και περιοδικά, καθώς πρόκειται για έναν τρόπο να μάθεις τι είχε συμβεί πριν εσύ γεννηθείς. Αλλά γιατί είναι τόσο σημαντικό να γνωρίζουμε τι συνέβη πριν; Διότι, πολλές φορές ό, τι συνέβη στο παρελθόν σου εξηγεί γιατί ορισμένα πράγματα συμβαίνουν σήμερα, και είναι ένας τρόπος για να εμπλουτίζουμε τη μνήμη μας. Πρόσεξε! Αυτό δεν μπορείς να το κάνεις μόνο με τα βιβλία και τα περιοδικά, αλλά και με το Ίντερνετ, το οποίο μπορούμε να το χρησιμοποιούμε όχι μόνο για να κάνουμε chat με τους φίλους μας, αλλά, (λέμε τώρα) και με την Ιστορία του κόσμου.
Ποιοι ήταν οι Χετταίοι; Και πώς ονομάζονταν οι τρεις καραβέλες του Κολόμβου; Πότε εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι; Η Κιβωτός του Νώε θα μπορούσε να έχει ένα πηδάλιο; Ποιο ήταν το όνομα του προγόνου του βοδιού; Υπήρχαν περισσότερες τίγρεις πριν από εκατό χρόνια απ’ ό,τι σήμερα; Τι ήταν η αυτοκρατορία του Μάλι; Και ποιος μιλούσε για την Αυτοκρατορία του Κακού; Ποιος ήταν ο δεύτερος Πάπας στην ιστορία; Πότε εμφανίστηκε ο Μίκυ Μάους;
Θα μπορούσα να θέσω ατέλειωτα ερωτήματα και όλα θα ήταν ωραίες περιπέτειες έρευνας. Θα έλθει η μέρα που θα είσαι ηλικιωμένος και θα νιώθεις ότι έχεις ζήσει χίλιες ζωές, γιατί θα είναι σαν να ήσουν παρών στη Μάχη του Βατερλό, ότι παρακολούθησες τη δολοφονία του Ιούλιου Καίσαρα κι ότι ήσουν πολύ κοντά στο σημείο όπου ο Μπερτόλδος, αναμιγνύοντας ουσίες σε ένα γουδί για να βρει τον τρόπο να φτιάξει χρυσό, ανακάλυψε κατά λάθος την πυρίτιδα (μπαρούτι) και εκτινάχθηκε στον αέρα (και καλά να πάθει).
Αντίθετα, άλλοι φίλοι σου, οι οποίοι δεν θα έχουν καλλιεργήσει τη μνήμη τους, θα έχουν ζήσει μια μόνο ζωή, τη δική τους, που θα πρέπει να ήταν και πολύ μελαγχολική και στερημένη από μεγάλες συγκινήσεις. Καλλιέργησε, λοιπόν, τη μνήμη σου και άρχισε από αύριο να αποστηθίζεις. Ζήσε χίλιες ζωές με την φαντασία σου και την δική σου μνήμη που είναι καλύτερη από αυτή του υπολογιστή.."

Δε θέλω εγώ από σένα
παραμυθάκια να μου πεις
λόγια μεγάλα και ψέματα
δε θέλω εγώ από σένα
παραμυθάκια να μου πεις
πράγματα τις νύχτας
και μπερδέματα

Εγώ από σένα θέλω
μόνο μια εκδρομή
μια αναπνοή
στο φως μια διαδρομή
εγώ από σένα θέλω
μόνο τ’όνειρο
σημερινό
κι άσε τ’αύριο γι’αύριο

Δε θέλω εγώ από σένα
τίποτα να ’ναι πιο βαρύ
απ’το φτεράκι μιας μέλισσας
δε θέλω εγώ από σένα
τίποτα να ’ναι πιο βαρύ
απ’τον αφρό
της άγριας θάλασσας

Χριστιανοί Ορθόδοξοι μάρτυρες των διωγμών των Σοβιετικών από το 1918-1939

ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


    Εδώ και αρκετά χρόνια η Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. εμφανίζεται πρωτοπόρος στο συγκρητισμό. Χωρίς αμφιβολία έχει ξεπεράσει την αντίστοιχη Σχολή των Αθηνών και έχει αναδειχθεί σε πρωταθλήτρια Σχολή σε συγκρητιστικές επιδόσεις. Σε επιδόσεις και εκδηλώσεις, που πραγματικά θα τις ζήλευαν ακόμη και παπικές και προτεσταντικές Θεολογικές Σχολές της Ευρώπης. Ιδιαίτερα μάλιστα μετά την «Σύνοδο» της Κρήτης βάλθηκε με ένα πρωτοφανή οίστρο, να εφαρμόσει στην πράξη τις κακόδοξες εκκλησιολογικές αποφάσεις της.
     Τι να μνημονεύσει κανείς πρώτο και τι δεύτερο σ’ αυτές τις επιδόσεις; Την πρωτιά της στη δημιουργία κατευθύνσεως μουσουλμανικών σπουδών; Ή την διοργάνωση ενός πλήθους συνεδρίων, όπως αυτό που πραγματοποιείται στις ημέρες μας από 21 έως 24 Μαΐου; Ή την προβολή και διαφήμιση πατριαρχών και επισκόπων διεθνούς φήμης, όπως πρόσφατα του πρώην οικουμενικού πατριάρχου κυρού Αθηναγόρου, (σύμφωνα με έγκυρες μαρτυρίες, μασόνου 33ου βαθμού), του μοιραίου και τραγικού αυτού ανθρώπου, που προώθησε όσο κανένας άλλος την παναίρεση του Οικουμενισμού στην εκκλησία μας;



 Ένα ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των ολεθρίων αυτών επιδόσεων ήρθε να προσθέσει πρόσφατα με την  διοργάνωση Ημερίδας, προκειμένου να τιμήσει έναν παπικό «αρχιεπίσκοπο». Σύμφωνα με ανακοίνωση στο διαδίκτυο «την Τρίτη 15 Μαΐου 2018 και ώρα 11:30, η Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. διοργανώνει στην αίθουσα Συνεδριάσεων της Θεολογικής Σχολής  Διεθνή Επιστημονική Ημερίδα, αφιερωμένη στον Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Καθολικών Κερκύρας, Ζακύνθου και Κεφαλληνίας και Αποστολικό Βικάριο Θεσσαλονίκης κ. Ιωάννη (Σπιτέρη), με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών ιερατικής διακονίας»!


 Η Ημερίδα εντάσσεται στα πλαίσια εκδηλώσεων «Διαδρομές Θεολογικού Διαλόγου και διαχριστιανικής καταλλαγής». Σύμφωνα με το πρόγραμμα εισηγητές ήταν οι: α) Ευαγγελία Αμοιρίδου, «Πνευματικοί, ακαδημαϊκοί και ποιμαντικοί βηματισμοί από τα καντούνια της Κέρκυρας στα ίχνη του Φραγκίσκου της Ασίζης και του Αντωνίου της Πάδοβας» και β)Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Οικουμενικές εμπνεύσεις και δράσεις. Ακολούθησε επίδοση πλακέτας και μουσική εκδήλωση (ΕΔΩ).
    Με έκπληξη διαβάσαμε ότι ο τιμώμενος αιρετικός «αρχιεπίσκοπος» τιμήθηκε από την Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή «με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών ιερατικής διακονίας» του. Πράγμα που σημαίνει με απλά ελληνικά ότι η εν λόγω Σχολή, ακολουθώντας και εφαρμόζοντας πάνω στην πράξη τις κακόδοξες εκκλησιολογικές αποφάσεις της «Συνόδου» της Κρήτης, (η οποία ως γνωστόν αναγνώρισε πλήρη εκκλησιαστικότητα στους αιρετικούς παπικούς), έρχεται τώρα να τιμήσει τον εν λόγω παπικό «αρχιεπίσκοπο»! 


Για τους καθηγητές της Σχολής ο παπικός «αρχιεπίσκοπος» έχει πλήρη και κανονική αρχιεροσύνη, η δε 50ετής ιερατική και ποιμαντική του διακονία υπήρξε θεοφιλής και θεάρεστη, ώστε αξίζει και πρέπει να τιμηθεί όχι απλώς από τους παπικούς, αλλά και από μας τους Ορθόδοξους! Μ’ άλλα λόγια η 50ετής προσηλυτιστική του δράση εις βάρος του ορθοδόξου ποιμνίου, εξ’ αιτίας της οποίας ως άλλος προβατόσχημος λύκος κατασπάραζε και έστελνε στην απώλεια της αιρέσεως του Παπισμού πλήθος ψυχών, υπήρξε κατά πάντα θεάρεστη και γι’ αυτό έπρεπε να τιμηθεί!!!
 Αδυνατούν δυστυχώς οι καθηγητές της Σχολής να συνειδητοποιήσουν, ότι μέσα στην αίρεση δεν υπάρχει ποιμαντική, διότι απλούστατα δεν υπάρχει σωτηρία. Στην αίρεση μία μόνο ποιμαντική υπάρχει, η ποιμαντική, που οδηγεί στην απώλεια. Λυπούμεθα, διότι αναγνωρίζοντας τον Παπισμό ως Εκκλησία, ακυρώνουν συνοδικές αποφάσεις δέκα αιώνων, που τον καταδίκασαν ως αίρεση και τον απέκοψαν από το σώμα της Εκκλησίας. Λυπούμεθα διότι με τη διαγωγή τους εφαρμόζουν πάνω στην πράξη την κακόδοξη οικουμενιστική θεωρία περί Μιας, αλλά ταυτόχρονα και «διηρημένης Εκκλησίας»! Λυπούμεθα, διότι απεμπολούν τον όρο «Καθολική» από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας και τον χαρίζουν στους αιρετικούς παπικούς. 


Λυπούμεθα και οδυρόμεθα, διότι είδαμε σε φωτογραφίες της Ημερίδας, να παρίστανται σε αυτή και ορθόδοξοι Επίσκοποι, οι οποίοι «τίμησαν» με την παρουσία τους τον αιρετικό «αρχιεπίσκοπο»!   
 
   Κλείνοντας εκφράζουμε την λύπη μας καθώς διαπιστώνουμε όλο και εναργέστερα  την απομείωση των Ορθοδόξων κριτηρίων των ακαδημαϊκών θεολόγων της πατρίδος μας, οι οποίοι εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, αντί να είναι οι άγρυπνοι οφθαλμοί της θεολογικής επιστήμης και οι φύλακες των Ορθοδόξων δογμάτων και των ευσεβών παραδόσεων, έγιναν φερέφωνα του Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Οικουμενισμού. Ειλικρινά λυπούμεθα για τις Σχολές μας, οι οποίες, ενώ πριν μερικές δεκαετίες ήταν προπύργια της Ορθοδοξίας, τώρα απέβησαν εκκολαπτήρια θεολόγων με αλλοιωμένο, φρόνημα. Θεολόγων οι οποίοι θα μεταδίδουν στη συνέχεια στα σχολεία και στο λαό το δηλητήριο της αιρέσεως και θα οδηγούν στην απώλεια πλήθος ψυχών. Λυπούμεθα, αλλά δεν απογοητευόμεθα. Διότι το τιμόνι της Εκκλησίας το κρατάει στα χέρια του ο Θεός! Ο Θεός είναι εκείνος που θα δώσει τελικά τη νίκη στην Ορθοδοξία. Δεν θα θριαμβεύσει τελικά η αίρεση, όσο και αν φαίνεται, ότι τώρα συνεχώς κερδίζει έδαφος. Η «ένωση των εκκλησιών» δεν θα είναι τελικά μονόδρομος. Μια μέρα ο συγκρητισμός των ημερών μας θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος, όπως ακριβώς κατέρρευσε ο Μαρξισμός-Λενινισμός στις χώρες του πρώην υπαρκτού Σοσιαλισμού.



Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών Ι.Μ.Πειραιώς

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

μετ έρωτος την φύσιν

Απόσπασμα απο την μουσική παράσταση του Γιώργου Παυλάκου "μετ έρωτος την φύσιν" σε κείμενα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
Ο δεξιός ψεύτης είναι βλάκας, αλλά ο αριστερός ψεύτης είναι και θρασύς....

Αποκαλύψεις απο Ι.Μάζη για Γ.Μπουτάρη και Μ.Νίμιτς: «Έχουν κοινή διαδρομή που καταλήγει στο Ίδρυμα Σόρος»


Γεωπολιτική ανάλυση σε σχέση με το σκοπιανό έκανε ο καθηγητής γεωπολιτικής Ιωάννης Μάζης. Ο γνωστός πανεπιστημιακός εξήγησε ότι «είναι απολύτως βέβαιο ότι οι σημερινές συνθήκες έχουν διαφοροποιηθεί απολύτως από εκείνες οι οποίες ήταν το 1994 και εντεύθεν», εξηγώντας ότι σήμερα η Τουρκία δεν συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των αξιόπιστων εταίρων της Δύσης, αναφερόμενος στις στενές της σχέσεις με το Ιράν και τη Ρωσία. Ωστόσο, εξέφρασε ανησυχία ότι εάν τα Σκόπια ενταχθούν στο ΝΑΤΟ θα επιστρέψουν στους αλυτρωτισμούς τους και θα βρίσκονται στο πλευρό της Τουρκίας, η οποία όπως τόνισε παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ. Υπογραμμίζοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες το μόνο που θέλουν είναι ένα όνομα για να βάλουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, από εκεί και πέρα άφησε να εννοηθεί ότι είναι ζήτημα δικής μας διαπραγμάτευσης.

 Όπως είπε, «θα κατευθύνει εκείνος που έχει λιγότερη ανάγκη» και «ποιος αντικειμενικά έχει λιγότερη ανάγκη; η Ελλάδα». Είπε ότι οι Αλβανοί των Σκοπίων κατηγορούν τον Ζόραν Ζάεφ, τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ, ότι έχει μια υποβόσκουσα εθνικιστική και «μακεδονιστική» πολιτική σαν του Νίκολα Γκρουέφσκι. Να σημειωθεί ότι ο Ζόραν Ζάεφ έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα ως κάποιος «μετριοπαθής». Επίσης ο Ιωάννης Μάζης ανέφερε ότι ο Μάθιου Νίμιτς και ο Γιάννης Μπουτάρης συνδέονται με ιδρύματα του Τζορτζ Σόρος.