Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

«Ότι είναι κακό στον άνθρωπο είναι συμπτωματικό.Να μην περιφρονείτε κανέναν,ακόμη κι αν βλέπετε πόσο ανήθικοι,μέθυσοι και βλάσφημοι είναι.Η Εικόνα του Θεού υπάρχει και σ'αυτούς κάπου,χωρίς βέβαια να το συνειδητοποιούν..Είναι φυσιολογικό ο εχθρός να θέλει να λερώσει αυτήν την Εικόνα.Δεν είναι καθόλου εύκολο να βλέπεις την εικόνα του Θεού σε εκείνους που σε ονειδίζουν και σου συμπεριφέρονται σαν θηρία.Αυτούς όμως πρέπει να τους λυπάσαι ακόμη πιο πολύ επειδή η ψυχή τους έχει παραμορφωθεί,χωρίς ίσως να μπορεί να επανορθωθεί ποτέ,καταδικάζοντας τη ψυχή τους σε αιώνια βάσανα...Πόσο δύσκολο είναι αυτό:Ν'αγαπήσει κάποιος τους εχθρούς του!


Άγιος  Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός



 Διαβάστε επίσης:Ο μεγάλος άγιος της Γεωργίας Γαβριήλ
 ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής († 1995)

Tα εντυπωσιακότερα ανθρώπινα… κατορθώματα του 2017

Αν νιώθετε απογοητευμένοι και μελαγχολικοί για τον κόσμο που ζούμε και που για άλλη μια χρονιά συνέβησαν τόσα δεινά, αυτό το βίντεο είναι εδώ  να σας δώσει αισιόδοξα μηνύματα.
Οι παραγωγοί πίσω από το κανάλι στο YouTube «People Are Awesome» (Οι Άνθρωποι είναι Φανταστικοί), το οποίο παρουσιάζει βίντεο από απίστευτα κατορθώματα που έχουν καταφέρει άνθρωποι από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, συγκέντρωσαν σε ένα επετειακό βίντεο όλα τα τρομερά πράγματα που συνέβησαν τη χρονιά που μας πέρασε από ανθρώπινα πλάσματα που, πραγματικά, ξεπέρασαν τον εαυτό τους.

Είπε Γέρων ,όποιος δεν φοβάται 
τον Θεό ,φοβάται ύστερα 
όλα τα άλλα…

Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

. Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟΥΔΑΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ 

του π.JAMES BERNSTEIN


ΟΤΑΝ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΟΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ στήν θεία φύση, μέσω της δοξασμένης ανθρώπινης φύσης του Χριστού εν Άγιω Πνεύματι, αναφέρονται σε μία ουσιαστική αλλαγή στήν υπόσταση μας -σε μία νέα δημιουργία, σε μία μεταμορφωμένη καρδιά και  ζωή. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από μία εξωτερική αλλαγή η τοποθέτηση. Είναι μία νέα κατάσταση της ύπαρξης, είναι ζωή εν Χριστώ και μετοχή στην ζωή Του.




Ή Βίβλος συχνά κάνει λόγο για την γνωριμία με τον Θεό. Ό Απόστολος Παύλος αναφέρει: «[...] οίδα γάρ ο πεπίστευκα», δηλαδή «γιατί γνωρίζω σε ποιόν έχω στηρίξει την πίστη μου» . Στην λέξη «οίδα» συμπεριλαμβάνονται και άλλα στοιχεία πέρα από την έννοια του γνωρίζω εξ ακοής η από κάποια πληροφορία. Ή βιβλική αντίληψη της γνώσης σημαίνει μετοχή στήν γνώση, επικοινωνία σε βαθύτερο επίπεδο, πού συμπεριλαμβάνει επίσης τήν υπέρβαση του νου. Ή μεταφρασμένη λέξη στήν Παλαιά Διαθήκη για τήν λέξη γνωρίζω είναι yodayah. Αυτή ή λέξη είναι ανάλογη της ελληνικής, από τήν άποψη ότι σημαίνει γνώση σε βαθύτερο επίπεδο. Το βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης πού ονομάζεται Γένεσις αναφέρει ότι ό Άδάμ «γνώρισε» τήν σύζυγό του Εύα. Ή λέξη χρησιμοποιείτο, και άλλου με τήν ίδια έννοια, και αναφέρεται σε σεξουαλική συνεύρεση. Σε αυτό το πλαίσιο, ή γνωριμία επιτυγχάνεται στο πιο βασικό επίπεδο.



Συχνά αναρωτήθηκα: «γνωρίζεις τον Θεό;». Ώς προτεστάντης συνήθως απαντούσα, «Ναί, τον γνωρίζω και έχω σωθεί». Τώρα απάντηση μου είναι διαφορετική, διότι γιά τούς ορθοδόξους, το γνωρίζεις κάποιον είναι μία διαδικασία. Έτσι κάποιες φορές απαντώ: «έχω αρχίσει να γνωρίζω τον Θεό. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι ή γνωριμία με τον Θεό και τα ή σωτηρία είναι και τα δύο μια διαδικασία αέναη».


Υπό μία έννοια ποτέ δεν θά μπορέσουμε να γνωρίσουμε απολύτως τον Θεό, διότι είμαστε κτίσματα και είναι ό άκτιστος δημιουργός μας. Αυτή ή αντίληψη είναι πολύ εβραϊκή, διότι εμείς πάντοτε αντιλαμβανόμαστε τήν σωτηρία και τήν γνώση του θεού ως μία διαδικασία αιώνια και ποτέ ως ένα στιγμιαίο γεγονός. Οι ορθόδοξοι χριστιανοί διδάσκονται ότι, σύμφωνα με τον λόγο της Γραφής, ό Υιός του Θεού, ό Ιησούς Χριστός, γνωρίζει απολύτως τον Πατέρα, διότι Αυτός είναι ό φυσικός Υιός Του, είναι το δεύτερο  Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Αντίθετα, εμείς γνωρίζουμε τον Θεό, μόνο μέσω της δωρεάς της χάριτος, και μόνο ως ατελή εμπειρία, καθώς Αυτός επιλέγει να αποκαλύψει τον εαυτόν Του σε εμάς.



Έτσι, αφενός οι ορθόδοξοι θεωρούν ότι ούτε τώρα ούτε ποτέ στο μέλλον θα γνωρίσουμε πλήρως και απολύτως τον Θεό. Αφετέρου, γνωρίζουμε τον Θεό μέσω τού Αγίου Πνεύματος, των ιδιωμάτων Του, της αδιάλειπτης αγάπης, της ζωής, της χάριτος, τού φωτός, των δυνάμεων και των πράξεων, διά των όποιων Αυτός αποκαλύπτεται. Πέραν όμως της εμπειρίας μας, υπάρχει ή ουσία τού Θεού, τήν όποια δεν θά γνωρίσουμε ποτέ.


Έτσι, υπό μία έννοια γνωρίζουμε τον Θεό ή, ακριβέστερα, αρχίζουμε να γνωρίζουμε τον Θεό. Υπό άλλη έννοια δεν γνωρίζουμε τον Θεό ούτε θά τον γνωρίσουμε ποτέ. Αυτό το φαινόμενο είναι κατανοητό σε ανθρώπινο επίπεδο, όταν σκεφτόμαστε τούς αγαπημένους μας- γιά παράδειγμα, τήν σύζυγό μου Μπόννι. Γνωρίζω τήν συμπεριφορά της, τήν εμφάνισή της, τον λόγο και τις πράξεις, αλλά, επίσης, τήν γνωρίζω σε βαθύτερο επίπεδο, ως άτομο. Γνωρίζω κάτι από τήν εσωτερική της ύπαρξη. Πώς; 


Μέσω της αγάπης της γιά εμένα, των πράξεών της, τού λόγου, της εμφάνισης και των γνωρισμάτων της. Παρά ταύτα, υπάρχει κάτι αρκετό από αυτήν πού δεν γνωρίζω ούτε θά γνωρίσω ποτέ.
Αυτό είναι ανάλογο με τήν εν Θεώ ζωή μας. Γνωρίζουμε τον Θεό, διότι 


Αυτός μάς αγαπά και έχει αποκαλυφθεί σε εμάς, και παρ’ όλα αυτά, σε άλλο επίπεδο δεν Τον γνωρίζουμε. Αυτή ή ορθόδοξη αντίληψη μάς βοηθά να είμαστε ταπεινοί, και εξηγεί από ποιά πνευματική στάση οι ορθόδοξοι αρνούνται ανάλογες διατυπώσεις, όπως «γνωρίζω τον Θεό, και εσύ μπορείς να Τον γνωρίσεις,  επίσης» και «εάν δεν γνωρίζεις τον Θεό, θά πας στην κόλαση».


Αυτή ή ορθόδοξη επιφυλακτικότητα υφίσταται, λόγω της ατελούς γνώσης μας για τον Θεό, και εξηγεί γιατί οι ετερόδοξοι φανατικοί χριστιανοί συχνά φαίνονται αλαζονικοί κα ι υπερήφανοι στους ορθοδόξους. Δεν είναι επειδή δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε να έχουμε μία αυθεντική σχέση, ένωση και κοινωνία με τον Χριστό, αλλά επειδή ή έκφραση, «γνωρίζω τον Θεό», είναι αυθάδης, προσποιούμενη ένα βάθος γνώσης το όποιο παραμένει πάντα απρόσιτο γιά εμάς. Αύτή ή εξήγηση τείνει να υποβαθμίζει τήν έννοια τού μυστηρίου και της άποφατικότητα τού Θεού.
πηγή

Ζωη κλεμμενη




Ίσως εκείνο που ζητάς
εγώ να μην το έχω
κι απ’ ό,τι ονειρεύτηκες
εγώ πολύ ν’ απέχω.

Ίσως να μη σου φτάνω εγώ
γιατί πολλά ζητούσες
μα θα `ταν όλα αλλιώτικα
αν λίγο μ’ αγαπούσες.

Μη μ’ αποφεύγεις μάτια μου
μη με κοιτάς σαν ξένη
ζωή που δε μοιράζεται
είναι ζωή κλεμμένη.

Ίσως να σε κρατάει εδώ
μονάχα η συνήθεια
μα όσα κι αν μου `πες ψέματα
σ’ αγάπησα στ’ αλήθεια.

Οικουμενιστική "ενότητα" στην Μόσχα παρά την Κολυμπάριο και η ...Φαναριώτικη αθλιότητα!

Обраћање Његове Светости Патријарха српског г. Иринеја  учесницима Архијерејског Сабора Московске Патријаршије
Πάντες πλην Φαναρίου και Αθηνών
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Στις 4 Δεκεμβρίου 2017 κορυφώθηκαν στη Μόσχα οι εκδηλώσεις για τα εκατό χρόνια από την αποκατάσταση του εκεί Πατριαρχείου και στη μνήμη των υπό το αθεϊστικό και ολοκληρωτικό καθεστώς των μπολσεβίκων Νεομαρτύρων. Κορυφώθηκαν με Θεία Λειτουργία, στην οποία συμμετέσχον πάντες οι Πατριάρχες και οι Προκαθήμενοι των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, καθώς και εκπρόσωποι των Πατριαρχών Βουλγαρίας και Γεωργίας. Πάντες πλην του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου. Δεν έστειλαν ούτε εκπρόσωπό τους.
Προ καιρού είχαμε γράψει για τον προβληματισμό του Οικουμενικού Πατριάρχου και της αυλής του, αν έπρεπε να συμμετάσχει ή όχι στις εκδηλώσεις της Μόσχας. Τελικά επεκράτησε η άποψη να μη συμμετάσχει. Και επικράτησε γιατί, όπως μας ελέχθη, ο κ.  Βαρθολομαίος δεν συγχωρεί στον Πατριάρχη της Μόσχας το ότι, με την απουσία του, «σαμποτάρισε» τη Σύνοδο στην Κρήτη. Τον θεωρεί επίσης υπαίτιο για την απουσία από αυτήν των άλλων τριών Πατριαρχείων, Αντιοχείας, Βουλγαρίας και Γεωργίας. «Θα συναντηθεί με τον Κύριλλο μόνον όταν ζητήσει από τον Οικουμενικό Πατριάρχη δημοσίως συγγνώμη για την απουσία του από τη Σύνοδο στην Κρήτη», μας είπε άνθρωπος του Φαναρίου. Αν ισχύει ο λόγος αυτός, θυμίζει τον Πάπα Γρηγόριο Ζ΄, τον Αυτοκράτορα Ερρίκο Δ΄ και τον πύργο της Κανόσα.... «Αυτό ποτέ δεν θα γίνει» διαβεβαιώνει το Πατριαρχείο της Μόσχας. «Ο Κωνσταντινουπόλεως οφείλει να ζητήσει συγγνώμη από όλους τους Ορθοδόξους Χριστιανούς για τη στάση και τη νοοτροπία του».
Η απουσία του κ. Βαρθολομαίου από τη Μόσχα προκάλεσε αρνητικά σε βάρος του σχόλια από τους άλλους Πατριάρχες και Προκαθημένους των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, που παρέστησαν στις εκδηλώσεις. Θεωρήθηκε ότι εξακολουθεί να μην συμβάλει στην ενότητα της Ορθοδοξίας. Αντί να μεταβεί στη Μόσχα και να προστεί των εκδηλώσεων,  για να δείξει στο Ορθόδοξο πλήρωμα τι σημαίνει αγιότητα και ψυχική ανωτερότητα και έμπρακτα να διδάξει την ταπείνωση και τη χριστιανική αγάπη, προτίμησε να επιδείξει έναντι της Ρωσικής Εκκλησίας, ρεβανσισμό, αλαζονεία και πείσμα.
Οι του Πατριαρχείου της Μόσχας είναι ικανοποιημένοι από τις εξελίξεις. Με την παρουσία στη Ρωσική πρωτεύουσα όλων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, ουσιαστικά πλην αυτού της Κωνσταντινούπολης, απέδειξαν ότι η Σύνοδος στην Κρήτη δεν είχε κανένα αρνητικό αποτέλεσμα γι’ αυτό. Αντίθετα, με τις εκδηλώσεις για τα γενέθλια του Πατριάρχου Κυρίλλου και για την επέτειο της 100ετίας από της αποκαταστάσεως του Πατριαρχείου, πέτυχαν να δείξουν ότι συμβάλλει στην ενότητα της Ορθοδοξίας και ότι όλες οι κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες συμβαδίζουν μαζί του, πλην του Φαναρίου, που έτσι φάνηκε απομονωμένο.
Οι του Πατριαρχείου της Μόσχας, πιο συγκεκριμένα,  πέτυχαν να συλλειτουργήσει ο Πατριάρχης Αντιοχείας με τον Πατριάρχη  Ιεροσολύμων. Ήταν η πρώτη φορά που συλλειτούργησαν οι Προκαθήμενοι των δύο πρεσβυγενών Πατριαρχείων, μετά τη διακοπή της μεταξύ τους κοινωνίας, που αποφάσισε ο Αντιοχείας, λόγω της εκ μέρους του Ιεροσολύμων  ιδρύσεως Μητροπόλεως στο Κατάρ. Πέτυχαν να παραστεί ο Πατριάρχης Ρουμανίας, που δεν είχαν, λόγω Μολδαβίας, τις καλύτερες των σχέσεων. Η επίσκεψη του Πατριάρχου Κυρίλλου στη Ρουμανία βοήθησε στην προσέγγισή τους. Πέτυχαν να παραστούν, έστω και με αντιπρόσωπο, οι Πατριάρχες Βουλγαρίας και Γεωργίας, που έχουν εσωτερικά προβλήματα και ο Γεωργίας επί πλέον δέχεται πιέσεις να διατηρεί ψυχρές σχέσεις με τη Μόσχα, λόγω της Οσσετίας και της Αμπχαζίας. Πέτυχαν ο Αλεξανδρείας, ως προεστώς της λατρευτικής συνάξεως, να εκφωνήσει λόγο – ύμνο για την Εκκλησία της Ρωσίας. Όπως είπε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας «τυγχάνει της αδιαπτώτου πνευματικής συναντιλήψεως της Αδελφής Ορθοδόξου Ρωσικής Εκκλησίας». Πέτυχαν συμπερασματικά,, από απόψεως εκκλησιαστικής γεωστρατηγικής, να φανεί παράγοντας ενότητας για τους Ορθοδόξους.
Σημειώνεται ότι τις ημέρες πριν από τη συγκέντρωση των Πατριαρχών και των Προκαθημένων στη Μόσχα είχε συνεδριάσει η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ρωσίας. Κατ’ αυτήν ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων παρουσίασε τα αποτελέσματα της μελέτης των ντοκουμέντων της Συνόδου στην Κρήτη. Κατά την παρουσίαση σημείωσε ότι η αποτυχία της παρουσίας όλων των Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών στην Κρήτη οφείλεται στο ότι τον Ιούνιο του 2016 το Φανάρι κατήργησε την αρχή της ομοφωνίας, την οποία είχαν αποφασίσει οι Προκαθήμενοι στην Κωνσταντινούπολη. Και αφού εξήγησε τους λόγους της διαφωνίας και απουσίας των Πατριαρχείων Αντιοχείας, Ρωσίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας σημείωσε: «Το παγκόσμιο πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν εκπροσωπήθηκε στη Σύνοδο της Κρήτης και για τον λόγο αυτόν η Αγία Σύνοδος της Ρωσικής Εκκλησίας κατά τη συνεδρίασή της, στις 15 Ιουνίου 2016 αποφάσισε ότι “η Σύνοδος στην Κρήτη δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως πανορθόδοξη, ούτε οι αποφάσεις αυτής μπορούν να γίνουν αποδεκτές, ως μη εκφράζουσες πανορθόδοξη ομοφωνία”».
Στην ενημέρωση της Ιεραρχίας ο κ. Ιλαρίων σημείωσε ακόμη ότι η απόφαση της Συνόδου στην Κρήτη για τη Διασπορά πρέπει να συζητηθεί σε πανορθόδοξο επίπεδο και πως στο θέμα «Η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο υπόλοιπος χριστιανικός κόσμος» δεν υπήρξε ομοφωνία μεταξύ των συμμετασχόντων. Όπως είπε, 21 συμμετασχόντες από τους 161 δεν υπέγραψαν το σχετικό κείμενο, από τους οποίους οι 17 ήσαν από τους 25 εκπροσώπους της Σερβικής Εκκλησίας. Άφησε ακόμη μιαν υπόνοια ότι η απόφαση της Συνόδου της Κρήτης δεν ήταν ξεκάθαρη ως προς το θέμα της πολιτικής ενώσεως των ομοφυλοφίλων.
Θετική εξέλιξη για τη Ρωσική Εκκλησία είναι και η αίτηση του «Πατριάρχου Ουκρανίας» και πρώην Μητροπολίτου Κιέβου Φιλαρέτου να αποκατασταθεί η ευχαριστιακή κοινωνία των υπ’ αυτόν σχισματικών της Ουκρανίας με την «μητέρα Ρωσική Εκκλησία». Αν συμβεί αυτό βελτιώνεται και ενισχύεται η θέση του Πατριαρχείου της Μόσχας έναντι των πιέσεων που δέχεται από την Ουκρανική κυβέρνηση και αποδυναμώνεται το όπλο, που επισείει το Φανάρι, να ανακηρύξει μονομερώς την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας στην Ουκρανία.  
Η απουσία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου από τις εκδηλώσεις της Μόσχας πέρασε απαρατήρητη. Για να δικαιολογηθεί η απουσία του ελέχθησαν δύο εκδοχές. Η μία ήταν για να μην προκαλέσει περαιτέρω ένταση στη σχέση του με τον κ. Βαρθολομαίο. Αυτή απορρίφθηκε ασυζητητί, με την απλή λογική ότι χειρότερες δεν μπορούν να γίνουν μετά την αγωγή, που έχει καταθέσει σε βάρος του Οικ. Πατριάρχου, για το κτήμα Προμπονά και τον εντός αυτού  Ναό και, εν πάση περιπτώσει, πήγαν όλοι οι άλλοι Έλληνες Πατριάρχες και Αρχιεπίσκοποι (Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων, Κύπρου, Αλβανίας).
Η δεύτερη εκδοχή ήταν ότι προτιμά να βρίσκεται ανάμεσα σε φίλους και οικείους στην Αθήνα, στη Ζάλτσα και στα Οινόφυτα, παρά ανάμεσα στους Πατριάρχες και στους Προκαθημένους. Στην εκδοχή αυτή υπήρξε  το σχόλιο ότι είναι προσβλητική προς όλους όσοι έκαμαν τον κόπο και μετέβησαν στη Μόσχα, με την προσθήκη ότι η πρωθιεραρχική ευθύνη και τα καλώς εννοούμενα πνευματικά και ποιμαντικά οφέλη της Ορθοδοξίας επιβάλλουν την παρουσία τους σε πανορθόδοξες συνάξεις. Σημειώνεται ότι η Εκκλησία της Ελλάδος παλαιότερα ήταν η πιο προβεβλημένη, η πιο ζωντανή, η πιο ελεύθερη, η με μεγαλύτερο ιεραποστολικό έργο Εκκλησία, παράδειγμα για όλες τις άλλες τοπικές Εκκλησίες.--
πηγή 

Πάρα πολύ εὐαισθησία δημιουργεῖ δυστυχία, πάρα πολύ ἀναισθησία δημιουργεῖ ἔγκλημα

Τάκιτος

Ο Νίκος Αναστασιάδης «εκτελεί»... Κώστα Χατζή!


Ζήτησε από τους δημοσιογράφους με χιούμορ «να είναι αντικειμενικοί και να μην γράφουν αρνητικά για τον ίδιο, διαφορετικά θα εκδώσει διατάγματα»
 Συνάντηση για κουβέντα με τους δημοσιογράφους είχε  σε μπαρ της Λευκωσίας ο Κύπριος πρόεδρος, Νίκος Αναστασιάδης. Δεν δίστασε να πάρει το μικρόφωνο και να τραγουδήσει, διαμορφώνοντας τους στίχους τραγουδιού του Κώστα Χατζή για την περίσταση.
 Ζήτησε από τους δημοσιογράφους με χιούμορ «να είναι αντικειμενικοί και να μην γράφουν αρνητικά για τον ίδιο, διαφορετικά θα εκδώσει διατάγματα». 
Στην συνάντηση μετείχαν και υπουργοί της κυβέρνησης στο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2018.
πηγή

Το χιόνι των παιδικών μας χρόνων

Ανέστης Ευαγγέλου
 Το χιόνι

Στον Κρίτωνα Ζωάκο

Χιονίζει πάλι σήμερα.
                            Απ' το παράθυρό μου
βλέπω τα δέντρα, τις στέγες των αντικρινών
σπιτιών, όλα μες στ' άσπρα.
                                      Θυμάμαι
ένα πρωί, σαν ήμασταν παιδιά –χαράματα ήταν
κι έτσι και τότε χιόνιζε– βγαίνω στον κήπο

και βρίσκω τ' αδερφάκι μου.

                                      Είχε ανοίξει
μια τρύπα μες στο χιόνι κι είχε μπει
μέσα κι έπαιζ' εκεί με τ' αρκουδάκι του.
                                                     Τι κάνεις
εδώ, του λέω, μονάχος, δεν κρυώνεις;

Δεν θα ξαναγυρίσω σπίτι σας, άκουσα τη φωνή του
οδυνηρά αινιγματική, γεμάτη πείσμα
και μια κακία που δε θα λησμονήσω
–κι έλαμπαν στο μισόφωτο τα ωραία του μάτια–,
για ν' απομείνει εκεί στους άθλιους πάγους
για ν' απομείνει εκεί ανεξήγητα
παρ' όλες έκτοτε τις συνεχείς εκκλήσεις μου.


Τη μέρα εκείνη μίσησα το χιόνι
κι ορθός, σε στάση προσοχής, μπρος στ' αδερφάκι μου
ορκίστηκα να το πολεμώ μέχρι θανάτου.

Αυτά ήτανε τα πρώτα μου μαθήματα
πολύ προτού μάθω την αλφαβήτα.
                                                Αργότερα,
όσο ο καιρός περνούσε κι ένιωθα
να μου έχει δωρηθεί από τους θεούς
της ομιλίας η χάρη, είναι γνωστό το χιόνι

πως όχι μόνο το κατάγγειλα με χίλιους τρόπους
παρά πως του αφιέρωσα για να το στιγματίσω
τις πιο παράφορες, πιο ρωμαλέες στροφές της ποίησής μου.

Σήμερα ωστόσο,
μισό σχεδόν αιώνα απ' το πρωί εκείνο
των πρώτων παιδικών μου χρόνων,
χιονίζει πάλι.
                Απ' το παράθυρό μου
βλέπω τα δέντρα, τις στέγες των αντικρινών
σπιτιών, όλα μες στ' άσπρα.


Πέφτει το χιόνι τώρα και σκεπάζει
με μια δική του απόρρητη δικαιοσύνη
τις πράξεις και τις παραλείψεις μας
τις χαρές και τις λύπες μας
τα μεγαλόπνοα σχέδια και τις μικρότητές μας
τους έρωτες
τις φιλίες
τα λάθη μας και τις εξάρσεις.


Κατευνάζει την αλαζονεία∙
διδάσκει την ισότητα∙
χορηγεί την ειρήνη.

Χιόνι της Ευσπλαχνίας –όχι της Ορφάνιας.
Χιόνι της Συγκατάβασης –όχι της Τιμωρίας.

Χιόνι της μυστικής αγάπης πια.


 
Από τη συλλογή "Το χιόνι και η ερήμωση (χειρόγραφα - 1994)"

Ποιός ήταν ο Όσιος Δανιήλ ο Στυλίτης που εορτάζει σήμερα

   Κάποιος έγραψε κάπου το εξής πολύ σωστό. «Όλοι οι Άγιοι είναι αξιοθαύμαστοι, όχι όμως και αξιομίμητοι…». Πολλοί από αυτούς, και μάλιστα οι Όσιοι, ανέλαβαν και εκτέλεσαν παράδοξα, που όλα είναι βέβαια εμπνευσμένα από αληθινή αρετή. Δεν είναι όμως για όλους, γι’ αυτό και τέτοια έργα όχι μόνο αξιομίμητα δεν είναι, αλλά κι όλοι δεν είναι άξιοι να τα μιμηθούν. Ένα τέτοιο έργο αξιοθαύμαστο, αλλ’ όχι και αξιομίμητο είναι το κατόρθωμα των στυλιτών.
     Πολλοί  Όσιοι  πέρασαν ζωή ολόκληρη επάνω σ’ ένα στύλο, εκτεθειμένοι στον καύσωνα του καλοκαιριού και στον παγετό του χειμώνα. Ένας από αυτούς είναι ο άγιος Δανιήλ ο Στυλίτης, του οποίου η Εκκλησία σήμερα γιορτάζει την μνήμη. Δεν πρέπει, γιατί και δεν μπορούμε, να τον μιμηθούμε. Αξίζει, όμως να τον θαυμάζουμε για την καρτερία του και πολλά να διδασκόμαστε από
την αυταπάρνησή του. Ο Σταυρός έχει δική του αξία, έξω από κάθε κοινωνική ωφελιμότητα.
Ο Όσιος Δανιήλ ο Στυλίτης, λοιπόν, γεννήθηκε το 410 μ.Χ., στο χωριό Μαρουθά της περιφερείας Σαμοσάτων. Οι ευσεβείς γονείς του ονομάζονταν Ηλίας και Μάρθα. Ο Δανιήλ γεννήθηκε ενώ η μητέρα του ήταν στείρα. Γι’ αυτό και οι γονείς του υποσχέθηκαν να τον αφιερώσουν στην υπηρεσία του Θεού. Τον ανέθρεψαν με πολλή επιμέλεια, και οι κόποι τους δεν πήγαν χαμένοι. Ο Δανιήλ απέδωσε καρπούς.
Νεαρός ακόμα, πήγαινε στις γειτονικές πόλεις και εξηγούσε το Ευαγγέλιο. Έπειτα πήγε σε κοινόβια Μονή, όπου επιδόθηκε σε ευσεβείς ασκήσεις, θεολογικές μελέτες και καλλιέργεια της ταπεινοφροσύνης. Κάποτε, σ’ ένα ταξίδι με τον ηγούμενο της Μονής, συνάντησε το Συμεών το Στυλίτη (βλέπε 1 Σεπτεμβρίου) και πήρε την ευλογία του.
Όταν πέθανε ο ηγούμενος της Μονής, ο Δανιήλ ξαναπήγε στο Συμεών και ζήτησε τη συμβουλή του που να πάει. Ο Συμεών τον συμβούλευσε να πάει στην Κωνσταντινούπολη, πράγμα που ο Δανιήλ έπραξε. Εκεί εγκαταστάθηκε στον περίβολο του ναού του αρχιστρατήγου Μιχαήλ στην Προποντίδα.
Μετά από λίγο καιρό, είδε όραμα το Συμεών να τον καλεί. Ο Δανιήλ, ερμηνεύοντας αυτό το όραμα, έκτισε υψηλό στύλο και εγκαταστάθηκε πάνω σ’ αυτόν. Σκοπός της εγκατάστασής του πάνω στο στύλο, ήταν ο αγώνας για την εξάλειψη των παθών και η απόκτηση περισσότερων αρετών. Έλαβε το προορατικό χάρισμα, έκανε πολλά θαύματα και ήταν σημαντική η συμμετοχή του στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας.
Πέθανε 80 χρονών, πλήρης «καρπῶν δικαιοσύνης τῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Προς Φιλιππησίους, α’ 11). Δηλαδή γεμάτος από καρπούς, που παράγει η αρετή και που κατορθώνονται δια του Ιησού Χριστού.

Απότμημα ου Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Μεγ. Λαύρας Αγίου Όρους.

Πηγή

ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ (ALSO SPRACHT EIN BISCHOF)

 
Του  Ανδρέα Κυριακού, Θεολόγου
Οδυνηρή έκπληξη με περίμενε και θλίψη πολλή, διαβάζοντας το τέλος του άρθρου του Σεβασμιώτατου Ζιμπάμπουε κ. Σεραφείμ που τιτλοφορείται «Σατανικοί άνθρωποι…» (Ρομφαία 10.12.). 

Το κείμενο αναφέρεται στην ευαγγελική περικοπή για τη θεραπεία της συγκύπτουσας. Γιατί ομιλώ περί οδυνηρής εκπλήξεως και συνάμα θλίψεως πολλής; 

Διάβαστε μόνοι σας το κείμενο: «Άνθρωποι του σατανά είναι κι όσοι υβρίζουν και κακολογούν τους Μακαριώτατους Προκαθημένους μας και μάλιστα τον Παναγιώτατο Οικουμενικό μας Πατριάρχη και τις σημαντικές αποφάσεις της ιστορικής πλέον Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης». 

Με απλά λόγια ο Σεβασμιώτατος αποφαίνεται, εν ωμοφορίω και επιτραχηλίω, ότι είναι σατανοκίνητοι (άνθρωποι του σατανά) όσοι:

1.) Υβρίζουν και κακολογούν τους Μακαριώτατους Προκαθημένους, δηλαδή τους 10 Προκαθημένους που υπέγραψαν τις διαβόητες αποφάσεις του Κολυμβαρίου και ιδιαιτέρως τον Οικουμενικό Πατριάρχη, και, 

2.) Υβρίζουν και κακολογούν τις αποφάσεις των εν τω Κολυμβαρίω συνέλθόντων. 

Δεν πρόκειται να ανταποδώσουμε τα πυρά διά δύο λόγους:

1.) Διότι είναι απελπιστικά άσφαιρα και μάλιστα ούτε ο κρότος τους δεν αγγίζει το ακουστικό μας σύστημα, και, 

2.) Το κυριότερο, το Ευαγγέλιο δεν επικροτεί την ανταπόδοση. 

Θα επιθυμούσαμε, παρά ταύτα, να θέσουμε ενώπιον του Σεβασμιώτατου τα πιο κάτω: Για ποίες ύβρεις και ποιες κακολογίες ομιλεί; Αν θεωρεί ύβρεις και κακολογίες την απόρριψη των αποφάσεων του Κολυμβαρίου από τις Εκκλησίες της Αντιοχείας, της Γεωργίας, της Ρωσσίας και της Βουλγαρίας, του συνιστούμε μόνο να μελετήσει τους λόγους για τους οποίους η εν Βουλγαρία Εκκλησία δεν παρέστη στη Σύναξη του Κολυμβαρίου και για ποιους λόγους ΔΕΝ προσυπογράφει, ούτε υιοθετεί τα εκεί κακώς θεσμοθετηθέντα. 

Αν κάνουμε τις πράξεις τελικά βιαστήκατε να παραχωρήσετε στον Σατανά το 71% των απανταχού Ορθοδοξων!!! (Αφήνουμε όλους εκείνους τους πιστούς όλων ανεξαιρέτως των Ορθόδοξων  Εκκλησιών, που δεν θέλουν ούτε ν’ ακούσουν για την αντορθόδοξη και μη παραδεκτή Σύναξη του Κολυμβαρίου).

Καλύτερα, Σεβασμιώτατε, να ομιλείτε και να χρησιμοπιείτε τον κάλαμο όταν έχετε τι κρείττον της σιγής. Τίποτε άλλο. Όσον αφορά δε τη θέση σας για τις «σημαντικές και ιστορικές αποφάσεις» του Κολυμβαρίου ένα μόνο σας υπενθυμίζω: Ποία σχέση έχει με την Ορθόδοξη εκκκλησιολογία το αλήστου μνήμης άρθρο έξι (το οποίο και σεις, μαζί με άλλους πέντε Κυκκώτες επισκόπους προσυπεγράψατε); 

Από του αιώνος ουκ ηκούσθη ότι έχουμε την ΜΙΑΝ (Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν) Εκκλησίαν [όπως ορίζει το Σύμβολο της Πίστεως] και από την άλλη «ετερόδοξες Εκκλησίες και ομολογίες». Έχετε, επιτέλους, αντιληφθεί ότι περιφρονήσατε και καταπατήσατε σκαιότατα την απόφαση της Γ΄ Οικουμενικής Σύνόδου για το αναλλοίωτο του Συμβόλου; Ποιοι είστε σεις που θα τροποποιήσετε την πίστη, πράγμα απαγορευμένο καθαρά και απόλυτως από τους θείους Πατέρες μίας όντως αυθεντικής Οικουμενικής Συνόδου; 

Όταν ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός ζήτησε από τους Πατέρες της Ε΄ Οικουμενικής Συνόδου να τροποποιήσουν το άρθρο του Συμβόλου που λέγει «και Μαρίας της Παρθένου» μετατρέποντας το ώστε να λέγει: «και Μαρίας της αειπαρθένου» συνάντησε την σταθερή και απόλυτη άρνησή τους και ανέκρουσε πρύμναν. 

Το μόνο που σας μένει είναι να αποσύρετε την υπογραφή σας από τα αντορθόδοξα κείμενα του Κολυμβαρίου. Γι’ αυτό αφήστε τις πιο πάνω κουβέντες, που καθόλου δεν περιποιούν τιμήν σε σας.
πηγή

Ο μακαριστός Άγιος Γέροντας Ευμένιος συμβουλεύει νεαρή μητέρα να μην "πετάξει" το παιδί της.

Προσευχή με το Ψαλτήρι

Άγιος Παϊσιος Αγιορείτης
Θέλει πολλή προσοχή σήμερα. Η μόνη λύση η προσευχή είναι∙ αλλιώς δε γίνεται. Πάντως το Ψαλτήρι πολύ βοηθάει. Είναι κεραυνός για τον διάβολο. Πόση παρηγοριά βρίσκω με το Ψαλτήρι! Το χώρισα σε τρία μέρη. Κάθε μέρα διαβάζω και ένα μέρος. Σε τρεις μέρες το τελειώνω και μετά το αρχίζω πάλι από την αρχή. Διαβάζω την περίπτωση του Ψαλμού και κάνω καρδιακή προσευχή για την περίπτωση αυτήν και για όσους πάσχουν σωματικά και ψυχικά. Μετά διαβάζω τον Ψαλμό και στο τέλος κάθε Ψαλμού λέω: «Ο Θεός, ανάπαυσον τους κοιμηθέντας δούλους σου». Αυτήν την μιάμιση ώρα που διαβάζω το Ψαλτήρι την βλέπω σαν την πιο θετική βοήθεια προς τον κόσμο. Τον χειμώνα που υπέφερα πολύ από την κήλη, όρθιος το διάβαζα. Από τα μάτια μου έτρεχαν δάκρυα από τους ανυπόφορους πόνους. Με το ένα χέρι συμμάζευα την κήλη και με το άλλο κρατούσα το Ψαλτήρι. Χτυπούσα τον διάβολο με το πυροβόλο. Την ημέρα τον χτυπούσα με το Ψαλτήρι, το βράδυ με την ευχή. Λύσσαξε ο διάβολος. Αυτό το σακάτεμα με την κήλη ήταν δαιμονικό χτύπημα. Αλλά και ο Θεός το παραχώρησε, για να δη τι θα κάνω.
            - Γέροντα, δυσκολεύομαι να διαβάζω όρθια το Ψαλτήρι, χωρίς να στηρίζομαι κάπου.
            - Θα κάνω και για σας «υποστυλώματα» για τον «ναό του Αγίου Πνεύματος» της καθεμιάς∙ θα κάνω και για σας ακουμπιστήρια. Επάνω σε ένα ξύλο καρφώνω ένα οριζόντιο σανίδι σε σχήμα ταυ. Σ’ αυτό ακουμπώ και διαβάζω το Ψαλτήρι. Έχω ένα ακουμπιστήρι μέσα στο κελί και ένα έξω.
            - Γέροντα, μερικές φορές όταν είμαι κουρασμένη διαβάζω το Ψαλτήρι, αν και από την κούραση δεν καταλαβαίνω τίποτε, βιάζω τον εαυτό μου να σταθώ όρθια και νιώθω ότι αυτό με βοηθάει. Μου λέει όμως ο λογισμός ότι αυτή η προσευχή δεν έχει αξία.
            - Μπορεί να μην καταλαβαίνεις τι διαβάζεις, αλλά έχει αξία, γιατί, παρόλο που είσαι κουρασμένη, βιάζεις όμως τον εαυτό σου και στέκεσαι μπροστά στον Χριστό. Να μην ξεχνάς ότι και ο κόπος συμπεριλαμβάνεται στην προσευχή.

Σταράτες κουβέντες

Αποτέλεσμα εικόνας για Στα άκρα» Βίκυ Φλέσσα ΒΑΣΙΛΕΙΟς ΘΕΡΜΟΣ
Ανώνυμοςσχόλιο  απο εδώ 
 
 Ο Ανώνυμος είπε...
Ο γράφων το παρόν σχόλιο είναι αμφιφυλόφιλος, με πολλές ομοφυλοφιλικές σχέσεις στο παρελθόν, ακόμα και το σχετικά πρόσφατο παρελθόν. Είμαι ηλικιακά έξω από τα 50. Εχω ζήσει τον ομοφυλοφιλικό χώρο πάρα πολύ καλά, από πολλές πλευρές. Και δεν δέχομαι από κανένα παπα Θερμό να με κοροϊδεύει ότι δεν είναι πάθος, άσχετα που μπορεί να μην ευθύνομαι εγώ απόλυτα που το απέκτησα. Μπορεί να είναι έμφυτο, αλλά αν του δώσεις τροφή θεριεύει. Στο πάθος αυτό κυριαρχεί ο δαίμονας με τόσο απόλυτο βαθμό που δεν μπορώ να σας το περιγράψω. Και παίρνει διάφορες όψεις, είναι Λερναία Ύδρα και Πρωτέας ταυτόχρονα. Δεν τα λέω για να απογοητεύσω, τα γράφω για να δείξω ότι η μετάνοια θεραπεύει τα πάντα, όχι με την έννοια ότι ο γκέι θα γίνει στρέιτ, αλλά με την έννοια ότι ο γκέι θα πάψει να έχει την ανάγκη της σεξουαλικής επαφής και της εφάμαρτης σχέσης. Ό,τι δηλαδη έγινε με τον μακαριστό πατέρα Σεραφείμ Ρόουζ.

Συγγνώμη, αλλά βλέποντας τη μορφή του παπα-Θερμού τι βλέπετε; Μόνο εγώ το βλέπω; Πάντως, σε αυτό τον άνθρωπο, μόνο και μόνο από τη μορφή του, δεν θα πήγαινα για εξομολόγηση και πνευματική καθοδήγηση ΠΟΤΕ!

Ό,τι καλό κάνει ένας διακριτικος πνευματικός, το γκρεμίζει ένας τέτοιος άνθρωπος. Σκεφτείτε τι παπάδες εκπαιδεύει στην Εκκλησιαστική Ακαδημία. Ειδικά νέα παιδιά χωρίς σταθερό πνευματικό υπόβαθρο...
Προχτές μου έλεγαν για την υπεροπτική συμπεριφορά στον δημόσιο χώρο ενός άλλου πασίγνωστου παπά και ψυχίατρου, εξίσου φιλόδοξου με τον Θερμό, με ισχυρή παρουσία σήμερα στην Εκκλησία της Ελλάδος...
Και δεν είναι τυχαίο που όλοι αυτοί βρήκαν αποκούμπι στον κατά τα άλλα παραδοσιακό, αλλά αναλφάβητο στα θεολογικά, αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Είτε μητρόπολη Θηβών, είτε Αρχιεπισκοπή.

Οσοι ξέρετε αγγλικά, ακούστε αυτή τη διάλεξη ενός εξαιρετικού ορθόδοξου ιερέα της Αμερικής, του πατρός Josiah Trennham, από Καλιφόρνια. Για την όλη ιστορία του κινήματος LGTB και τον βαθύτατα αντιχριστιανικό του χαρακτήρα.

Αν ο παπά Θερμός δεν μπορεί να τα δει αυτά, τότε είναι θεόστραβος πνευματικά, είναι ένας άδειος αριστεροχριστιανός, βάζοντας μία οικογενειακή αριστερή παράδοση πάνω από τον Χριστό...Δεν ξέρω ο ίδιος που θα πάει πεθαίνοντας, αλλά δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να στείλει άλλους στην Κόλαση. Επιτέλους, ποιος νομίζει ότι είναι;;;

Και μη νομίζετε ότι ανήκω σε κανένα "φονταμενταλιστικό" κύκλο παπα Σαράντου κλπ. Απλά, είμαι ένας αμφί χριστιανός που ξέρει τι του συμβαίνει και δεν γουστάρει ψευτοσωτήρες αριστεροχριστιανούς παπάδες...

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη δημοσίευση του σχολίου μου.

Γ.

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Ἰπεκτσί, ῥόταρυ, ΕΛΙΑΜΕΠ κι …«ἑλληνοτουρκική» φιλία!!!

Θεωρητικῶς, μόνον θεωρητικῶς, δὲν θὰ  μποροῦσε νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ «ἑλληνοτουρκική» φιλία, γιὰ ἕναν καὶ μόνον λόγο: διότι ὁ Τοῦρκος, ἀκόμη καὶ σήμερα ποὺ μιλᾶμε καὶ θεωρεῖται …πεπολιτισμένος, μᾶς θεωρεῖ χαμένη του ἀποικία. Ὅταν λοιπὸν κάποιος σὲ θεωρῇ ἐν δυνάμει δοῦλο του (βλέπε κι ἀμέτρητες ἐναέριες παραβιάσεις γιὰ παράδειγμα), φιλίες ὁποιουδήποτε εἴδους δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ ὑπάρξουν κατ’ οὐδέναν τρόπο. Ἐκτὸς ἐὰν τραβᾷ ἡ ὄρεξίς σου μερικὲς σφαγὲς ἀκόμη, γιὰ νὰ μάθῃς νὰ μὴν σηκώνῃς κεφάλι ὁριστικῶς καὶ τελεσιδίκως. Διότι ὅσο προσκυνᾷ κάποιος τὸν ἐν δυνάμει ἀφέντη, ἐθελοτυφλώντας κι ἐλπίζοντα στὸν μικρότερο δυνατὸ …πότον, τόσο πιὸ κοντὰ στὸ τέλος του ὁδηγεῖται. Οἱ προσκυνημένοι, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἦσαν πάντα ἀναλώσιμοι. Κατ’ ἐπέκτασιν, ἐὰν θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ μία τέτοια φιλία, αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρεται σὲ ἰδίους τρόπους ἀντιμετωπίσεως, σὲ σεβασμὸ καὶ σὲ αὐτοσεβασμό. Κι ἐπεὶ δὴ ὅλα αὐτὰ μαζὺ δὲν ὑπάρχουν, παρὰ μόνον προσκυνημένοι καὶ πρόθυμοι πολιτικάντηδες, αὐτὸ τὸ ἀνέκδοτον παρακρύωσε. Ὄχι μόνον φιλία δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον θὰ ἔπρεπε καὶ νὰ στιγματίζονται ὅσοι τὴν προωθοῦν μά, κυρίως, νὰ στραβοκυττάζουμε ἀγριεμένα ὅποιον κι ὅ,τι πασχίζει νὰ μᾶς ἀλλοιώσῃ τὸ (λίγο) μυαλὸ ποὺ μᾶς ἀμέμεινε.

Ἐν τούτοις ὅμως τὸ παραμυθάκι καὶ διαφημίζεται καὶ ἀναπαράγεται καὶ προθεῖται κι ἂς εἶναι πλῆρες παρανοϊκότητος καὶ ἀσαφείας.
Εἴτε γιατὶ οἱ στοὲς αὐτὸ διετάχθησαν νὰ κάνουν…


πηγὴ
Εἶτε διότι τὸ ΝΑΤΟ μᾶς θέλει …«ἀδελφούς», πρὸ κειμένου νὰ μὴν πατᾷ γερὰ ἡ Ῥωσσία στὴν Μεσόγειο, διαλύοντας τὸ ἐπιθυμητὸ γιὰ αὐτὴν σλαυικὸ τόξο…
Εἴτε διότι κάποιοι ἄλλοι, κεντρικοὶ τοκογλύφοι, λίγο πιὸ νότια, μὲ ἕδρα μίαν περιοχὴ στὸ …«ὑπογάστριο» τῆς πάλαι ποτὲ κραταιᾶς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, ποὺ σήμερα ἐλέγχουν ὅλην τὴν Μέση Ἀνατολὴ κι ἑτοιμάζουν τὸν Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο γοργά, δὲν θέλουν στὰ πόδια τους ἰσχυροὺς λαούς, παρὰ μόνον ἠλιθίους καὶ εὐκόλως χειραγωγουμένους.
Ὅπως κι ἐὰν ἔχῃ τὸ ζήτημα ὑφίσταται, τὸ προωθοῦν ἅπαντες οἱ …προοδευτικοί, μοιράζουν ὁποίας μορφῆς δημοσιότητα μποροῦν, ἀνακαλύπτουν βραβεία καὶ κάθε εἴδους διακρίσεις, ἐνᾦ διαφημίζουν τὸ ἀνύπαρκτον θέμα, ἐθελοτυφλώντας (πράγματι;;;) ἀφ΄ ἑνὸς γιὰ τὰ ἐθνικά μας προβλήματα, ἀλλὰ κι ἀπολαμβάνοντας ἀφ΄ ἑτέρου δόξες καὶ τιμές, ἅπαντες οἱ μετέχοντες στὸ ἐν λόγῳ πανηγυράκι.
Στὴν πραγματικότητα ἔχουν μετατρέψη τὸν λαό μας σὲ …σούπα, ποὺ ἀκούει γιὰ «ἑλληνοτουρκικὲς φιλίες» κι ἐλπίζει, ἂν τὶ νὰ κουμπώνεται, ἐνᾦ ἐφ΄ ὅσον κάτι τέτοιο δὲν εἶναι ἀμφίδρομον, ἀνακαλύπτουμε πὼς οἱ γείτονες, νυχθημερόν, προπαγανδίζοντας μὲ ὅλους τοὺς τρόπους τὰ περὶ «κακοῦ Ἕλληνος» ποὺ ὀνειρεύονται ἐπὶ τέλους νὰ σφάξουν γιὰ νὰ …«σώσουν τὸν πλανήτη»!!!
Κι ἐνᾦ ἐμεῖς ἐφαρμόζουμε κατὰ γράμμα καὶ μὲ συνέπεια τὶς ἐντολές, δίπλα, στὴν Τουρκία, ὄχι μόνον τὶς γράφουν στὰ παλαιώτερα τῶν ὑποδημάτων τους, ἀλλὰ προετοιμάζονται σιγὰ σιγὰ γιὰ νὰ μᾶς …καταπιοῦν.
Ψιλὰ γράμματα…

Τὰ βραβεία Ἰπεκτσὶ λοιπόν, ποὺ προωθῶνται, ἐπισήμως, ἀπὸ ῥοταριανοὺς συλλόγους (κοινῶς παραμάγαζα τῶν στοῶν στὸ πιὸ …ἐλαφρύ τους), ὑπὸ τὴν γενικὴ γραμμὴ τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ, εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἀκόμη προπαγανδιστικὸ παραμυθάκι ποὺ ἔστησε ὁ πολὺς Φυντανίδης μὲ τὴν «Ἐλευθεροτυπία» (βλέπε καὶ τὸ πρακτορο-μάγαζό της «ἰός»), ὑποτίθεται βάσει ἀρχικῆς προτάσεως τοῦ Ἀνδρέα Πολιτάκη. Κι ὅλα αὐτὰ πηγαίνουν μίαν χαρὰ (γιὰ τὶς στοές) καὶ δύο τρομάρες (γιὰ ἐμᾶς), ἐφ’  ὅσον τὴν πάθαμε καὶ τὴν ἀλλοφροσύνη μας, ὡς λαός, ἀλλὰ καὶ τὴν παράνοιά μας. Θέλουμε μὲν τὴν εἰρήνη ἀλλὰ μᾶς τσούζει νὰ εἶναι pax ottomanica (κατὰ Βερέμη-ΕΛΙΑΜΕΠ-Τσατσόπουλο) αὐτὴ ἡ εἰρήνη. Θέλουμε νὰ μὴν ταράζῃ κάποιος τὴν νιρβάνα μας, ἀλλὰ μᾶς τσούζει ἐὰν τὴν νιρβάνα μας  θὰ τὴν ἐγγυᾶται ὁ Μογγόλος. Θέλουμε νὰ μὴν ξεκουνηθοῦμε, ἀλλὰ τρέμουμε ἐὰν ἀπὸ τὴν μεγάλη ἀκινησία πάθουμε τὸ σύνδρομο τῆς …ἀγκυλώσεως.

Το ΕΛΙΑΜΕΠ συνεχίζει να πουλά «ελληνοτουρκική φιλία»   

Με «επιστημονικό» μανδύα, το ΕΛΙΑΜΕΠ συνεχίζει να χύνει το επιδοτούμενο εθνομηδενιστικό του δηλητήριο.
Αυτή τη φορά, χωρίς να κρατά τα όποια προσχήματα, το ΕΛΙΑΜΕΠ συνεργάζεται και με το τουρκικό Πανεπιστήμιο Sabanci της Κωνσταντινούπολης, αλλά και το Center for Global Politics του Freie Universität του Βερολίνου.
«Σεμινάριο» για παγκοσμιοποιημένους
Όλοι μαζί οι παγκοσμιοποιημένοι λοιπόν, διοργανώνουν εκπαιδευτικό σεμινάριο με θέμα «Ρήξεις στις περιφερειακές σχέσεις:
Τουρκία- ΕΕ σε αβέβαιη πορεία».
Από την ανακοίνωση: «Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στην Κωνσταντινούπολη από τις 4-17 Ιουνίου 2012 και η γλώσσα εργασίας είναι η αγγλική.
Η παρακολούθηση του σεμιναρίου θα είναι δωρεάν, ενώ θα υπάρξει οικονομική βοήθεια για όσους επιλεγούν να ταξιδέψουν στην Κωνσταντινούπολη.
Οι φοιτητές που θα ολοκληρώσουν με επιτυχία το Θερινό Εκπαιδευτικό Σεμινάριο θα λάβουν τέσσερις διδακτικές μονάδες, βάσει του European Credit Transfer System (ECTS) και θα λάβουν βεβαίωση συμμετοχής από το ΕΛΙΑΜΕΠ, το Sabancı University και το Freie Universität Berlin.
Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από την Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD).
Τα θέματα που θα αναπτυχθούν κατά την διάρκεια του σεμιναρίου θα αφορούν τις νέες προσεγγίσεις στις διεθνείς σχέσεις, τον ρόλο των νέων μέσων επικοινωνίας, και τις τρέχουσες εξελίξεις στην ΕΕ, την Τουρκία και τις γύρω περιοχές.
Στο σεμινάριο θα συμμετέχουν Έλληνες, Τούρκοι και Γερμανοί ακαδημαϊκοί και φοιτητές.
Για την υποβολή αιτήσεως χρειάζονται πτυχίο σε πολιτικές επιστήμες ή σε συναφή κλάδο, καθώς και πολύ καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας.
Το σεμινάριο απευθύνεται κυρίως σε τελειόφοιτους φοιτητές και εγγεγραμμένους φοιτητές σε μεταπτυχιακά προγράμματα».
πηγὴ

Ἐν τέλει… Ἕνα ΕΛΙΑΜΕΠ τοῦ πSoros, παρέα μὲ μεγάλες καὶ μικρὲς στοές, πιάνοντας κορόιδα κάθε ἕναν ποὺ κολακεύεται μὲ τὶς βραβεύσεις, ἔστησαν ἕνα μαγαζάκι παραγωγῆς προθύμων προπαγανδιστῶν.
Ἁπλό; Πολύ…
Μὰ αὐτὸ φαίνεται ἐκ πρώτης ὅψεως… Πίσω του εἶναι πολὺ χειρότερα…!!! Διότι πίσω του εἶναι ὁλόκληρα γεωπολιτικὰ σχέδια, συντονισμένες δράσεις μεγαλο-ἐπιχειρηματικῶν, πολυεθνικές, τοκογλύφοι καί, κάπου στὸ βάθος, στὸ πολὺ βάθος, μία ἀπόλυτος ἱστορικὴ ἄγνοια, ποὺ μεθοδικῶς καλλιεργεῖται καὶ ὑποστηρίζεται, ἀποκρύπτοντας βασικὲς ἀλήθειες, ἀναγκαῖες γιὰ τὴν κατανόησιν ἑνὸς βρώμικου μηχανισμοῦ καί, οὐσιαστικῶς, γιὰ τὴν ἀντιμετώπισίν του.

Γενικῶς ἂν κι ἀδυνατοῦμε νὰ ἀντιληφθοῦμε ὡς λαὸς τὸ τὶ ἀκριβῶς πρεσβεύουν ὅλες αὐτὲς οἱ τελετές, οἱ παραστάσεις καὶ οἱ προπαγάνδες, ἀρνούμεθα παραλλήλως νὰ σκεφθοῦμε πὼς στόχος τους εἴμαστε ἐμεῖς καὶ ἡ ἐξακολούθησις τοῦ ὕπνου μας. Κι ἐνᾦ τὸ ΕΛΙΑΜΕΠ ὁρίζει τὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς χώρας καὶ τὶς κάθε λογῆς «φιλίες» της, πουλώντας μας «ἑλληνοτουρκικὲς φιλίες» κι ἄλλα παραμύθια, σύσσωμος ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας, μαζὺ μὲ τὸν δημοσιοκαφρικὸ καὶ τὸν «πνευματικό» ἀλληλοβραβεύονται μεταξύ τους, παπαγαλίζοντας τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια διαρκῶς, τὴν ὥρα ποὺ ἐπάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας, καθημερινῶς, οἱ (τοὐλάχιστον) ἐναέριες παραβιάσεις τῶν «φίλων» μας τοὺς γελοιοποιοῦν αὐτοστιγμεῖ. Στὴν πραγματικότητα ὅλα αὐτὰ εἶναι ἕνα ἄθλιο σκηνικὸ ὅπου συνήθως πράκτορες καλὰ ἀμοιβώμενοι κινοῦν τὰ νήματα καί, ἀπὸ κοντά, πρωταγωνιστοῦν κάθε λογῆς πρόθυμοι καὶ καλοκουρδισμένοι πολιτικοί, δημοσιοκάφροι, συγγραφεῖς, καλλιτέχνες, «ἄνθρωποι τῶν γραμμάτων» ἢ ἀκόμη καὶ κάθε εἴδους δήμαρχοι καὶ ἱδρύματα. Ὅλοι στὸν ἀφρὸ τοῦ κουβᾶ.
Στὸν πᾶτο τοῦ κουβᾶ ἐμεῖς. Μαζὺ μὲ τὰ σκ@τά.


πηγή

Ὅταν φωνάζω καὶ ἐπαναλαμβάνω διαρκῶς πὼς τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ δυνάστου ἢ τὸ ὄνομα τοῦ (φερομένου ὡς) ἐχθροῦ, ἀλλὰ ἡ δική μας ἄγνοια περὶ ἱστορίας καὶ αὐτογνωσίας, φαίνομαι γραφική.
Δυστυχῶς ἐπάνω σὲ αὐτὸ πατοῦν ὅλοι οἱ προαναφερόμοι καὶ δομοῦν ὀμιχλώδεις συνθῆκες ἀντιληπτικότητος, ἐνᾦ παραλλήλως καταστρέφουν ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς κοινωνικὲς δομές.
Τὸ ἁπλούστερον ὅλων, ποὺ λέγεται φυσικὴ ἐπιλογή, ἐμεῖς τὸ ξεχάσαμε. Καὶ τὸ ἁπλούστερον ὅλων, ποὺ ἐπιτάσσει ἐπανεκκινήσεις τῶν πάντων, δὲν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὸ ἐὰν εἴμαστε ἱστορικοί, πανεπιστήμονες ἢ πολέμαρχοι, ἀλλὰ μὲ τὸ πόσο ὀρθῶς ἀντιλαμβανόμεθα τοὺς ἀναγκαίους βαθμοὺς ἐπιβιώσεως.

Μερικοὶ ἐξ αὐτῶν ποὺ ἔλαβαν τὸ σχετικὸ βραβεῖον «Ἰπεκτσί», γιὰ νὰ ξέρουμε ἀπὸ ποιοὺς χειραγωγούμεθα, ἐν γνώσει ἢ ἐν ἀγνοίᾳ τους:
  1. Διδῶ Σωτηρίου (συγγραφεύς),
  2. Μίκης Θεοδωράκης (ὁ «μεγάλος μουσικοσυνθέτης» μας),
  3. Γιῶργος Παπανδρέου (ὁ γνωστὸς ἀ-GAP-πούλας ἢ ἂλλως ἀρχί-κουδουνισμένο τοῦ μΠατΣοΚ)
  4. Μαργαρίτα Παπανδρέου (μαννούλα τοῦ ἀ-GAP-πούλα)
  5. Λιάνα Κανέλλη (δημοσιογράφος καὶ κουδουνισμένο τοῦ ΚΚΕ)
  6. Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης (ὁ φερόμενος καὶ ὡς ἐπίτημος- ἀρχὶ κουδουνισμένο τῆς ΝουΔουλάρας καὶ ἐξ αἵματος βενιζελικὸς ἀπόγονος),
  7. Στέφανος Ληναῖος (καλλιτέχνης καὶ κουδουνισμένο τοῦ μΠατΣοΚ, κάποτε),
  8. Μέντης Μποσταντζόγλου (συγγραφεύς),
  9. Μακρῆς Μέμο (γλύπτης),
  10. Ῥίτσος Γιάννη (ποιητής, πάντα ΚΚΕ),
  11. Πολιτάκης Ἀνδρέας (πρωτεργάτης-πολιτικὸς μηχανικός),
  12. Δημήτρης Παπαδόπουλος (οἰκονομολόγος, ἐκδότης ἐφημερίδος «Χρόνος Ὡραιοκάστρου», συγγραφεύς),
  13. Ἀγγέλα Καστρινάκη (καθηγήτρια βυζαντινῶν καὶ νεοελληνικῶν σπουδῶν Πανεπιστημίου Κρήτης),
  14. Στέφανος Τηλικίδης (θεατρικὸς συγγραφεύς),
  15. Γιώργης Χατζηδάκης (τιμητικό, μουσικός),
  16. Ἡρακλῆς Τζάθας (δημοσιογράφος),
  17. Γιάννης Λασκαράκης (ἐκδότης τῆς ἐφημερίδος «ἡ γνώμη τῆς Θρᾴκης», ἰδιοκτησία Ἑταιρείας Γαλατείας Λασκαράκη καὶ Σία Ο.Ε..)
  18. Ἀλέκος Παπαδόπουλος (συγγραφεύς, ἐκδότης, δημοσιογράφος),
  19. Γιῶργος Σούρλας (κουδουνισμένο τῆς ΝουΔουλάρας),
  20. Δημήτρης Κιτσίκης (διεθνολόγος, τουρκολόγος, σινολόγος, δημοσιογράφος)
  21. Γιάννης Κυριακόπουλος (δημοσιογράφος),
  22. Γιῶργος Τσακίρης (δημοσιογράφος),
  23. Γιάννης Παπαδημητρίου (πολίτης ἐνασχολούμενος μὲ Τουρκογιαννιῶτες),
  24. Ἀχιλλεὺς Παπαδιονυσίου (δημοσιογράφοος-εὔφημος μνεία)),
  25. Σταθόπουλος Μιχάλης (πρύτανις ΕΚΠΑ),
  26. Σταῦρος Ξαρχάκος (μουσικοσυνθέτης),
  27. Γιῶργος Ἀνωμερίτης (κουδουνισμένος τοῦ μΠατΣοΚ, πρώην ὑπουργὸς Γεωργίας), 
  28. Δήμου Νῖκος (ναί, ὁ …«πολυαγαπημένος» μας μισέλλην!),
  29. Φαραντούρη Μαρία (σύζυγος τοῦ χυτήρη καλέ…),
  30. Μελισσανίδης Γιάννης (ναί, ὁ πρωταθλητής μας…!!!),
  31. Λία Μεγάλου Σεφεριάδου (συγγραφεύς),
  32. Βύρων Πολύδωρας (ναί, ἐθνοσωτὴρ τῆς ΝουΔουλάρας),
  33. Εὐάγγελος Χεκίμογλου (οἰκονομολόγος, ἀρθρογράφος, ἐπιμελητὴς τηλεοπτικῶν ἐκπομπῶν),
  34. Κωνσταντῖνος Σβολόπουλος (καθηγητὴ νεωτέρας Ἑλληνικῆς Ἱστορίας ΕΚΠΑ καὶ διευθυντὴς ἱδρύματος Καραμανλῆ),
  35. Ίορδανίδης Κώστας (ἔπαινος- ΕΛΙΑΜΕΠ, ἀπόφοιτος φιλοσοφικῆς Ἀριστοτελείου, ἀρθρογράφος τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ ΔΟΛου),
  36. Μῆλλας Ἡρακλῆς (πολιτικὸς ἐπιστήμων ἐκ τοῦ πανεπιστημίου τῆς Ἀγκύρας, διδάσκει στὸ Πανεπιστήμιον Αἰγαίου τουρκικὴ λογοτεχνία καὶ πολιτικὰ ῥεύματος),
  37. Νᾶσος Ἀθανασίου (κουδουνισμένο τοῦ τΣΥΡΙΖΑ καὶ πρώην δημοσιοκάφρο),
  38. Ἑλένη Δημητριάδου Ἐφραιμίδου (συγγραφεύς),
  39. Ἄννα Γκέρτσου Σαῤῥῆ (συγγραφεύς),
  40. Ἀγάπη Μολυβιάτη Βενέζη (συγγραφεύς),
  41. Ἀθανάσιος Φωτιάδης (δικηγόρος καὶ πεζογράφος),
  42. Ἰφιγένεια Μαστρογιάννη (φιλόλογος καὶ διηγηματογράφος),
  43. Γιῶργος Σκαμπαρδώνης (δημοσιογράφος καὶ πεζογράφος),
  44. Κώστας Μπέης (κουδουνισμένος τοῦ μΠατΣοΚ),
  45. Δέσποινα Πανταζῆ (σκηνοθέτης),
  46. Παναγιώτης Κούτσικος (ἠλεκτρολόγος-μηχανικός, ἐπιχειρηματίας, πρόεδρος Ἑλληνοτουρκικοῦ ἐπιμελητηρίου, πρώην σύζυγος τῆς κουδουνισμένης τοῦ ΝουΔουλάρας Μαριέττας Γιαννάκου Κουτσίκου καὶ …ὑπόδικος γιὰ διάφορες ὑποθέσεις!),
  47. Τίμων Κουλμάσης (σκηνοθέτης, σεναριογράφος),
  48. Νικόλαος Καρδαρᾶς (δικηγόρος),
  49. Νῖκος Οἰκονομόπουλος (φωτογράφος),
  50. Θωμᾶς Κοροβίνης (φιλόλογος, συγγραφεύς),
  51. Σπῦρος Κουζινόπουλος (δημοσιογράφος),
  52. Νῖκος Κιᾶος (δημοσιογράφος καὶ τότε πρόεδρος ΕΣΗΕΑ),
  53. Κωνσταντῖνος Δημόπουλος (τότε πρύτανις ΕΚΠΑ)
  54. Γιῶργος Μπίστης (διευθυντὴς «ἡ φωνὴ τῆς Ἀμερικῆς),
  55. Μανώλης Μαυρομάτης (ἀθλητικὸς συντάκτης)
  56. Πᾶνος Παναγιωτούνης (λογοτέχνης, δοκιμιογράφος).
  57. Ἰφιγένεια Χρυσοχόου (συγγραφεύς)
  58. Δημήτριος Καλδίρης (ἐκπαιδευτικός, συγγραφεύς)
  59. Πανῖκος Χρυσάνθου (σκηνοθέτης, παραγωγός),
  60. Τᾶσος Ἀθανασιάδης (ἀκαδημαϊκός, συγγραφεύς),
  61. Μιχάλης Παπακωνσταντίνου (κουδουνισμένο τοῦ μΠατΣοΚ),
  62. Ἀνδρέας Νενεδάκης (συγγραφεύς),
  63. Λένα Μερίκα (συγγραφεύς),
  64. Γρηγόρης Βαλλιανᾶτος (ὁ γνωστὸς θεολόγος, ἀδελφὸς τοῦ ἄλλου γνωστοῦ),
  65. Λένα Παππᾶ (ποιήτρια),
  66. Μάκης Ἀποστολᾶτος (ἐκδότης, κριτικός, λογοτέχνης),
  67. Βαλέριος Λεωνίδης (Ὀλυμπιονίκης),
  68. Σάκης Ῥουβᾶς (καλλιτέχνης καὶ ἐπίδοξον κουδουνισμένον),
  69. Χρῆστος Πασσαλάρης (δημοσιογράφος),
  70. Στρατῆς Μπαλάσκας (δημοσιογράφος),
  71. Μαρία Μαυρικίου (παραγωγός)
  72. Ἵδρυμα Μείζωνος Ἑλληνισμοῦ,
  73. Μίρκα Κρεστενίτη (ἠθοποιός),
  74. Διονύσιος Γουσέτης (πολιτικὸς μηχανικὸς καὶ δημοσιογράφος, κουδουνισμένο μὲ τὸ «Δράσις»)
  75. Παναγιώτης Καραφωτιᾶς (Πολιτικὸς ἐπιστήμων, ἀρθρογράφος, συνεργάτης τοῦ Ο.Η.Ε. κι ἐμπνευστὴς τῆς συνεργασίας Ο.Η.Ε. μὲ Μ.Κ.Ο. εἰρηνευτικῆς δράσεως!)
  76. Νῖκος Λυράκης (ζωγράφος),
  77. Κώστας Κομνίτσας (ἐκδότης),
  78. Βασίλης Λιόγκαρης (λογοτέχνης, σεναριογράφος),
  79. Ἑλένη Κονιαρέλλη Σιάκη (ποιήτρια, συγγραφεύς),
  80. Σοφιανὸς Χρυσοστομίδης (δημοσιογράφος, μέλος ΕΣΗΕΑ),
  81. Σύλλογος «Εὔγερος» Κεφαλληνίας,
  82. Χρῆστος Σαμουηλίδης (ἐκπαιδευτικός, λαογράφος),
  83. Νίκη Eideneier Ἀναστασιάδου (μεταφραστής, ἐκδότης),
  84. Σοφία Φίλντιση (συγγραφεύς, πεζογράφος),
  85. Πέτρος Ἀποστολίδης (συγγραφεύς)
  86. Ματούλα Τόλκα (συγγραφεύς),
  87. Ἀρχεῖον Ἑλληνικῶν Γραμμάτων «Γιῶργος Λεβιθόπουλος»,
  88. Μαρία Ἀρβανίτου Σωτηροπούλου (μικροβιολόγος, συγγραφεύς),
  89. Θᾶνος Λαμπρόπουλος (σκηνοθέτης, παραγωγός)
  90. Χαράλαμπος Μανιάτης (πρώην δήμαρχος Χαλκίδος)
  91. Ντῖνος Χαριτόπουλος (πρώην δήμαρχος Σαπῶν),
  92. Φαίδων (τραγουδιστής),
  93. Βούλα Ἀρβανιτίδου (λογοτέχνης),
  94. Γρηγόρης Γεωργίου (γελοιογράφος),
  95. Ἀλέξιος Σαββίδης (ἱστορικός, βυζαντινολόγος, μεσαιωνολόγος),
  96. Λένα Μερίκα (οἰκονομολόγος, λογοτέχνης), 
  97. Νῖκος Τσιφόρος (δημοσιογράφος, ἀρθρογράφος, σεναριογράφος),
  98. Δημήτρης Κωνσταντάρας (υἱὸς τοῦ Λάμπρου, δημοσιοκάφρος)
  99. Στέλιος Χαραλαμπόπουλος (σκηνοθέτης καὶ παραγωγός),
  100. Μαντζοῦτσος Σωτήρης (συγγραφεύς),
  101. Κουμάτσης Τῖμος (σκηνοθέτης),
  102. Γιῶργος Ἀνδρεάδης (συγγραφεύς, ἀρθρογράφος),
  103. Κώστας Ἀσλανίδης (ζωγράφος),
  104. Μιχάλης Παπαγιαννάκης (κουδουνισμένο τοῦ τΣΥΡΙΖΑ),
  105. Μαρία Παπαπετροπούλου (μουσικός),
  106. Σιαφλιάκη Ἡρῶ (σκηνοθέτης),
  107. Πᾶνος Μισερλῆς (συγγραφεύς),
  108. Σούλα Τόσκα Καμπᾶ (συγγραφεύς),
  109. Γιάννης Κωβαῖος (ἐκπαιδευτικός),
  110. Σπῦρος Δοφορίτης (μουσικός),
  111. Πᾶνος Ἀμελίδης (μουσικός),
  112. Μαρία Μαυρίκου (σκηνοθέτης).,.
Δὲν τοὺς κρίνουμε, παρὰ μόνον ἀναρωτόμεθα μὲ τὶ καρδιὰ μπόρεσαν νὰ παραλάβουν τὸ ἐν λόγῳ βραβεῖον.
Τὸ ἐὰν ὅλοι αὐτοὶ εἶναι (συνειδητῶς ἢ ὄχι) στρατευμένοι φυσικὰ στὸν …κοινὸ σκοπὸ τῆς ὑβριστικῆς αὐτῆς «φιλίας» (ἢ καὶ λυκοφιλίας ἐὰν θέλετε…) καί, μακροπρόθεσμα, τῆς ἀλλοιώσεως κάθε ἱστορικῆς ἀληθείας, μὰ καὶ τελικῶς τῆς ἀποκρύψεως κάθε ἱστορικῆς ἀληθείας, εἶναι μία ἄλλη ἄποψις καὶ μία ἄλλη ἔρευνα.
Πρὸς τὸ παρὸν σταματᾶμε ἐδῶ.
Θὰ ἐπισημάνω μόνον πὼς πολλοί, ἐὰν ὄχι οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν παραπάνω, ἔχουν λάβη καὶ βραβεῖον ἀπὸ τὸ Ἵδρυμα Μπότση.
Νά τό ψάξουμε λίγο περισσότερο ἤ καταλάβαμε;

Aυτή είναι η αποικία Ελλαδιστάν...

Οδηγός αντιμετώπισης της Τουρκίας



Ο καλύτερος δυνατός «αναλυτής» και εμπειρογνώμων για τους Τούρκους είναι κάποιος που τους έχει κατατροπώσει: ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Στο απόσπασμα από την ομιλία του Γέρου του Μοριά σε μαθητές γυμνασίου στην Πνύκα (8/10/1838) περιγράφονται η ελληνική παθογένεια αλλά και πώς μπορούμε να υπερβούμε κάθε σχετικό εμπόδιο: «Οι παλαιοί Ελληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι και τους υπόταξαν. Υστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Εκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ’ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ [αντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, και του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Υστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις, στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα· διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Και τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.
Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Οθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι».
Παναγιώτης Λιάκος

Η τρομακτική ομορφιά ενός ποταμιού από λάβα στη Χαβάη


Φήσεις τὸ ῥητὸν καὶ θανών, Μωσῆ μέλα.
«Ἄνθρωπος ὄψιν, καὶ Θεὸς τὴν καρδίαν».
Θάψαν ἐν εἰκάδι Μωσῆν ὀγδόῃ Αἰθιοπῆα.


Χαρακτηριστικό περιστατικό απο τον Θεάρεστο βίο του Οσίου Μωυσή του Αιθίοπα που φανερώνει την ταπείνωση του είναι και το ακόλουθο: «Την ημέρα που τον χειροτονούσε Πρεσβύτερο ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και μάλιστα την ώρα που του φορούσε τα ιερά άμφια του είπε φιλικά ότι έγινε λευκός σαν περιστέρι. Ο Μωυσής ερώτησε ταπεινά τον Πατριάρχη αν κρίνει από το εξωτερικό ή το εσωτερικό, επειδή και τα άμφια ήσαν λευκά. 
Ο Πατριάρχης θέλοντας να τον δοκιμάσει αν έχει πραγματική ταπείνωση, είπε κρυφά στους κληρικούς να τον διώξουν από το σκευοφυλάκιο. Έτσι, όταν παρουσιάστηκε εκεί μετά την θεία Λειτουργία, τον έδιωξαν βρίζοντας τον. Ο Μωυσής έφυγε αμέσως χωρίς καμιά αντιλογία. Ένας από αυτούς, που τον ακολούθησε κρυφά για να δει αν του κακοφάνηκε, τον άκουσε να μονολογεί μεμφόμενος τον εαυτό του: "Καλά σού κάνανε, σποδόδερμε μελανέ". Αφού δεν είσαι άνθρωπος, τί γυρεύεις με τους ανθρώπους;» (Γεροντικόν, σελ. 252 -253).

Είπε Γέρων: Μην έχουμε εγκεφαλική μετάνοια άλλα έμπρακτη. 
Νά! Κοιτάξτε σήμερα πόσες γνώσεις περί πνευματικής ζωής αποκτήσαμε μέσα από τήν αύξηση των θρησκευτικών βιβλίων και ιδιαιτέρως από τις πολυπληθείς χριστιανικές ιστοσελίδες του διαδικτύου. 

Ολημερίς και όλονυκτί μπροστά σε μία οθόνη καθόμαστε. 

Πιο πολύ μάς βλέπει ό υπολογιστής παρά το εικονοστάσι. 

 Όλοι ενημερωμένοι πλέον γνωρίζουμε γιά τους σύγχρονους Γέροντες και τις προφητείες τους μικροί και μεγάλοι, δίκαιοι και αμαρτωλοί, ώμος παρά ταύτα οι εκκλησίες είναι ακόμη άδειες και ή αμαρτία, αμαρτία. Λοιπόν, τί καταφέραμε;

ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ - ΣΛΑΒΟΝΙΣΤΙ

Στιγμιότυπα από τήν ευχαριστεία στο πανηγυρικό τραπέζι τής 24ης 'Απριλίου 2016 (Παλαιό ημερολόγιο) στην Ιερά Μονή Ζωγράφου Αγίου Όρους. Συνέπεσε η επέτειος της ενθρονίσεως (Είκοσι χρόνια μετά την ενθρόνηση) τού Καθηγουμένου Γεροντα Αμβροσίου.

ΕΞΟΔΟΣ από το Π.Σ.Ε. που είναι «μία ψευδοκοινωνική Εκκλησία στο προσεχές βασίλειο του Αντίχριστου»!

 Αυτή είναι η ρωσική
«αγία ανυπακοή»




Ποιοι έστειλαν επιστολή στον Πατριάρχη Μόσχας να απορρίψει τα κείμενα της Συνόδου του Κολυμπαρίου και να βγει από το «σατανικό» Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών
Το «τσουνάμι» της «αγίας ανυπακοής» δεν περιορίζεται μόνο εντός των ελληνικών συνόρων. Όπου χτυπάει η καρδιά της Ορθοδοξίας υπάρχουν και αντιδρώντες στα οικουμενιστικά σχέδια των θρησκευτικών ηγετών τους.

Τελευταίο παράδειγμα οι αδελφοί της Ιεράς Λαύρας στο Pochaev της Ουκρανίας που απηύθυναν επιστολή στον Πατριάρχη Μόσχας και στους ιεράρχες του Συμβουλίου των Επισκόπων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας οι οποίοι συναντήθηκαν στη Μόσχα από τις 29 Νοεμβρίου έως τις 2 Δεκεμβρίου, ζητώντας να αποσυρθεί η Ρωσική Εκκλησία από το «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» και να παύσει να συμμετέχει στις οικουμενικές δραστηριότητες εν γένει. Η επιστολή της αδελφότητας έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του μοναστηριού.
Το πλήρες κείμενο της επιστολής της αδελφότητας στο τέλος του άρθρου (στα αγγλικά)
Η αδελφότητα κάλεσε επίσης τους Επισκόπους να απορρίψουν τα έγγραφα που έγιναν δεκτά στη Σύνοδο της Κρήτης το 2016 και να απορρίψουν ακόμη το σχέδιο κατήχησις της Ρωσικής Ορθόδοξης
Εκκλησίας στην παρούσα του μορφή. Η αδελφότητα υποστηρίζει ότι η Σύνοδος της Κρήτης δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί πανορθόδοξη και ότι τα έγγραφά της δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά με την τρέχουσα μορφή τους καθώς επίσης και ότι το έργο της κατήχησις εξακολουθεί να χρειάζεται περισσότερη δουλειά, ενσωματώνοντας τις τροπολογίες που πρότειναν οι ιεράρχες, οι κληρικοί αλλά και οι λαϊκοί.
«Οι αδελφοί της Ιεράς Λάβρας του Pochaev επιζητούν με ειλικρίνεια από την ιεραρχία και την Σύνοδο των Επισκόπων να ικανοποιήσουν την αναφορά και την επανειλημμένη έκκληση των πιστών παιδιών της Εκκλησίας μας για την αποχώρηση από το Παγκόσμιο Συμβούλιο των «εκκλησιών» και για την παύση της συμμετοχής της εκκλησίας μας στο οικουμενικό κίνημα». Με αυτόν τον τρόπο ξεκινά η επιστολή της αδελφότητας, σημειώνοντας ότι η προσχώρηση στο ΠΣΕ απαιτεί την αποδοχή του καταστατικού του, το οποίο ορίζει ότι κανείς δεν εξομολογεί την πληρότητα της Αλήθειας, κάτι που αντιτίθεται σε αυτό που ομολογούν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί στη Σύνοδο της Νίκαιας.
«Ο σατανικός σχεδιασμός της δημιουργίας του Παγκοσμίου Συμβουλίου «εκκλησιών» είναι να οικοδομήσουμε μία ψευδοκοινωνική Εκκλησία στο προσεχές βασίλειο του Αντίχριστου» συνεχίζουν οι αδελφοί «ενωμένοι, φυσικά, όχι στο Πνεύμα της Αλήθειας και της αγάπης για τον Θεό, αλλά, αντίθετα, στην αδιαφορία για την αλήθεια και την αποδοχή του πνεύματος του πατέρα των ψεμάτων με την ψεύτικη ψευδαίσθηση του συμπληρώνουν».
Έτσι, οι αδελφοί υποστηρίζουν ότι η αποχώρηση της ρωσικής Εκκλησίας από μια τέτοια ομάδα δεν θα ήταν αυτοεπιβαλλόμενη απομόνωση, αλλά μάλλον ένα αληθινό κήρυγμα του Ευαγγελίου του Χριστού, ακολουθώντας τις προτροπές των Αποστόλων που καλούν τους Χριστιανούς να απορρίπτουν τους αιρετικούς και ψευδείς.
Φυσικά, η Εκκλησία πρέπει να προσευχηθεί για την μετάνοια των αιρετικών με μεγάλη συμπόνια, αλλά το καθήκον της είναι να τους επαναφέρει στην Αλήθεια, κάτι που με την συμμετοχή στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των «εκκλησιών» δεν γίνεται, κατά την άποψη των αδελφών.
«Από αυτή την άποψη», καταλήγει η έκκληση του μοναστηριού, «οι αδελφοί της Ιεράς Λάβρας απευθύνουν έκκληση προς τους ιεράρχες της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να αποσύρουν την Ορθόδοξη Εκκλησία μας από το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών και να σταματήσουν κάθε συμμετοχή στο ολέθριο οικουμενικό κίνημα.»
Η Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία αποσύρθηκε από το ΠΣΕ το 1997 και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας το 1998.
Το θέμα είναι ιδιαίτερα σημαντικό σήμερα, καθώς το έγγραφο της Κρήτης «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με το υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο» επαινεί την συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο ΠΣΕ….

His Holiness
Patriarch Kirill
of Moscow and All Russia
November 15, 2017
No. 37/K
Address of the brothers of the Holy Dormition Pochaev Lavra to His Holiness Patriarch Kirill and the Council of Bishops of the Russian Orthodox Church on withdrawing from the World Council of “churches”
The brothers of the Holy Dormition Pochaev Lavra earnestly beseech the hierarchy and Council of Bishops to satisfy the petition and repeated appeal of the faithful children of our Church concerning its withdrawal from the World Council of “churches,” and on the cessation of our Church’s participation in the ecumenical movement.
All the members of the World Council of “churches,” having joined it, accept the charter of the WCC, which affirms that none of its confessions possess the fullness of Truth. The fullness of Truth will come, according to this charter of the WCC, only when all the confessions unite as one whole.
The satanic design of the creation of the World Council of “churches” is to build one, false world Church in the coming kingdom of the Antichrist, united, of course, not in the Spirit of Truth and love for God, but, conversely, in indifference to truth and the acceptance of the spirit of the father of lies with his illusory false love. The documents and video materials of the proceedings of the ecumenical meetings and prayers leave no doubt as to their anti-Christian and satanic nature, of the Orthodox Church’s deviation from the Truth, dogmas, and canons approved by the Ecumenical Councils. Participating in the World Council of “churches,” our Church agrees to these acts, that it is not the One, Holy, Catholic, and Apostolic Church.
Therefore, the exit of the Russian Orthodox Church from the World Council of “churches” would not be its self-imposed isolation, as some try to say, but the true preaching of the inviolate New Testament. We must not fall into prelest and imagine that we have more love than the apostles. St. John the Theologian, the apostle of love, taught not to receive into your home or even to greet those who do not bring true teachings (2 Jn. 1:10). The apostle Paul, having labored more than all in the preaching of the Gospel to the entire world, also commanded, A man that is an heretic after the first and second admonition reject (Titus 3:10). Representatives of the Orthodox Churches have admonished, as they contend, the heretics in the World Council of “churches” not twice, but for decades. And have many converted? After all, the other participants in the WCC do not believe, in accordance with the charter of this organization, that the Orthodox Church preserve the fullness of Truth. Therefore, such “preaching” is useless. And, the most lamentable, is that it’s a great transgression before God, the temptation and falling away of faithful children from the Orthodox Church due to its involvement in such a movement.
Is there really no other way to preach the Kingdom of God come with power (Mk. 9:1), and the true Pentecost? Of course there is.
The Orthodox Church, being the pillar and ground of the truth (1 Tim. 3:15), has for 2,000 years borne witness to all who hath ears to hear (Mt. 13:9), of the good news brought to us by Jesus Christ, and never has the Orthodox Church arranged common organizations with heretics for the preaching of the Gospel, but, conversely, it has protected the sheep of Christ from their poisonous false doctrines. Mourning and weeping the destruction of heretics with motherly love, praying for their conversion, at the same time the Church fulfills the commandment of Christ to first love God with all your heart and soul, and then your neighbor! (Mt. 10:37). Jesus Christ Himself, the embodiment of Love, testified that He brought to the Earth not peace but a sword (Mt. 10:34), separating those who love the Truth from those who accept a lie. Many of those who heard His preaching could not accommodate the teachings of the New Covenant and departed, but those called by the Heavenly Father were established in the truth (Jn. 6:66-69).
The disciple is not above his master (Mt. 10:24). He is feeble and must keep himself from being taken by the elements of this world, to not become the salt [which has] lost its savour (Mt. 5:13), and only then, according to the word of the Savior, will anyone listen to us as they listened to Him, but some will persecute us as they persecuted Him (Jn. 15:20).
In this regard, the brothers of the Holy Dormition Pochaev Lavra appeal to and urge the hierarchs of the Russian Orthodox Church to withdraw our Orthodox Church from the World Council of “churches” and to cease every participation in the pernicious ecumenical movement.
Vladimir, Metropolitan of Pochaev,
Vicar of the Diocese of Kiev
Deputy Abbot of the Holy Dormition Pochaev Lavra
With the brethren
Monastery letter translated by Jesse Dominick