Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Ο άγιος Παΐσιος και ο Σκοπιανός μοναχός!

χωρίς λόγια

Η μεγαλειώδης διαδήλωση αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού

(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Νίκος Αρβανιτίδης)
Όταν ο πρωθυπουργός της χώρας δηλώνει πως «δεν είναι παράλογο να υπάρχει η λέξη Μακεδονία στο όνομα των Σκοπίων» και μετά από μερικές ώρες 500.000 άνθρωποι στη Θεσσαλονίκη του λένε «όχι, είναι παράλογο», τότε υπάρχει ένα σοβαρό, σοβαρότατο πρόβλημα δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης. Οι σοβαρές και δημοκρατικές κυβερνήσεις σε τέτοιες περιπτώσεις ετοιμάζονται να προσφύγουν στη λαϊκή βούληση. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τέτοιου είδους ευαισθησίες. Θα γαντζωθεί, ακόμη, περισσότερο στην εξουσία.
Είναι η πρώτη ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Ήττα μιας αλαζονικής ομάδας που καπηλεύτηκε την εξουσία με ψεύδη και προσπαθεί να την συντηρήσει με ό,τι χειρότερο έχει να δείξει η πολιτική ζωή της χώρας.
Ο κόσμος σηκώθηκε από τους καναπέδες του για το ζήτημα της Μακεδονίας, αλλά υπάρχει και μια υποσυνείδητη συσσώρευση αγανάκτησης από όλον αυτόν τον τραγέλαφο που παρατηρούμε και αυτοονομάζεται κυβέρνηση της Αριστεράς.
Η συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη ήταν μεγαλειώδης. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξης συμμετείχαν παρά τις αντίξοες περιστάσεις. Η πληθώρα των μηνυμάτων πρέπει να αποκωδικοποιηθεί. Η αντίδραση δεν περιορίζεται μόνο στο «σκοπιανό» ζήτημα, αν και κυρίως εκεί εστιάστηκε. Ήταν η εκδήλωση μιας βαθιάς αγανάκτησης για τις συνεχείς ήττες, τις συνεχείς υποχωρήσεις. Μια κραυγή: φτάνει, ως εδώ. Και η κραυγή δεν απευθύνεται μόνο στην κυβέρνηση, αλλά σε όλο το πολιτικό σύστημα.
Ήταν μια αντίδραση στο αδιέξοδο της αναζήτησης μιας πειστικής λύσης. Στην επανάληψη του τρόπου που ασκείται η πολιτική. Και στην απουσία πειστικής πολιτικής λύσης. Ήταν μια διαδήλωση για το «Μακεδονικό» με αντικυβερνητικό υπόβαθρο.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί παρά να λάβει υπόψη της τη μεγαλειώδη συγκέντρωση. Από σήμερα θα αρχίσει να επανεκτιμά την πολιτική της τόσο στο Σκοπιανό όσο και στους άλλους τομείς: οικονομία, εργασία, συμπεριφορά, αλαζονεία της εξουσίας.
Μία ακόμη προσπάθεια αναζήτησης λύσης με τη γειτονική χώρα, φαίνεται να οδηγείται σε αδιέξοδο.

Ας δούμε ορισμένες παραμέτρους της συγκέντρωσης:
  • Ήταν πολύ μεγάλη. Περί αυτού δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Οι αριθμοί που δίνονται ποικίλουν, αλλά σημασία έχει ότι όλοι παραδέχονται πως ήταν από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις που γνώρισε η πόλη. Όταν η αγανάκτηση της κοινωνίας φτάνει σ’ αυτό το επίπεδο και σ’ αυτό το αριθμητικό μέγεθος, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Η συγκέντρωση ήταν μια απόρριψη της κυβερνητικής πολιτικής.
  • Προφανώς και θα υπήρχαν ακραία στοιχεία. Αλλά ήταν ελάχιστα μπροστά στην παρουσία ανθρώπων από όλο το πολιτικό φάσμα, ακόμη και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η προβολή εικόνων από ορισμένους γραφικούς τύπους ή ακραία στοιχεία που προκάλεσαν όξυνση, ακόμη και οι ατυχείς αναφορές ομιλητών, οδηγούν σε λανθασμένη πολιτική ανάλυση. Άνδρες, γυναίκες, γέροι, μικρά παιδιά συνέρρευσαν από νωρίς στο χώρο της εκδήλωσης.
  • Ήταν ανοργάνωτη. Προφανώς, κάποιοι πήραν την πρωτοβουλία για να την οργανώσουν. Αλλά οι δυνατότητες που είχαν ήταν ελάχιστες μπροστά στο εγχείρημα. Το γεγονός έγινε αντιληπτό πολύ νωρίς, όταν τα μεγάφωνα δεν ακούγονταν παρά σε μια πολύ μικρή έκταση του χώρου στον οποίο είχε απλωθεί η συγκέντρωση. Αλλά ο κόσμος δεν ενοχλήθηκε από την ανοργανωσιά αυτή. Ήταν ικανοποιημένος που απλώς συμμετείχε.
  • Τα μέσα ενημέρωσης αδιαφόρησαν. Άλλο ένα τραγικό ολίσθημα της ελληνικής δημοσιογραφίας και των ελληνικών ΜΜΕ. Μια συγκέντρωση τέτοιου πλήθους δεν μπορείς να την αγνοήσεις. Ούτε τα ιδιωτικά ούτε τα κρατικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν πλάνα ή μέρος της συγκέντρωσης. Το γεγονός αποτελεί μαύρη σελίδα της ελληνικής δημοσιογραφίας. Ιδιαιτέρως επιλήψιμη είναι η ΕΡΤ3, η οποία την ώρα που 500.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν και διαδήλωναν στην πόλη που έχει τη βάση της, στη ροή της παρουσίαζε μια εκπομπή που γυρίστηκε πριν από δέκα χρόνια. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως υπήρξε κυβερνητική εντολή να μην παίξουν τίποτε από τη συγκέντρωση. Μια εντολή βλακώδης, την οποία το τρίτο κανάλι της ελληνικής τηλεόρασης έπρεπε να αγνοήσει. Το δυστύχημα είναι ότι θα το πληρώσει σε αξιοπιστία και λαϊκή υποστήριξη – μια υποστήριξη που την έχει ανάγκη για να διατηρηθεί στη ζωή. Η σημερινή ΕΡΤ3 δεν έχει καμιά σχέση με το τρίτο κανάλι της ελληνικής τηλεόρασης που γνώριζε ο κόσμος πριν από το 2013. Στην ΕΡΤ3 έχουν παρεισφρήσει και διαμορφώνουν με ιδεοληπτικούς –και όχι δημοσιογραφικούς– όρους το πρόγραμμά της άτομα του αντιεξουσιαστικού και αναρχικού χώρου που μαζί με ορισμένους όψιμους φανατικούς οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ (ακόμη και πρώην δεξιούς), έχουν δημιουργήσει μια αφόρητη δυσοσμία. Αντιθέτως, η Δημοτική Τηλεόραση Θεσσαλονίκης TV-100, παρά τη δημόσια και έντονη αντίθεση του Δημάρχου στη συγκέντρωση, μετέδωσε επί μακρό χρονικό διάστημα τη συγκέντρωση, και μάλιστα με σχολιασμό στο στούντιο.
Και τώρα;
Γύρω από το «Μακεδονικό» αναπτύσσεται μια λαϊκή δυναμική την οποία η κυβέρνηση και οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της προσπαθούν να παρουσιάσουν ως μια «νέα Δεξιά», να την ταυτίσουν με την Ακροδεξιά, ή ακόμη και με τη Χρυσή Αυγή. Αλίμονο αν ο κόσμος που συγκεντρώθηκε στη Θεσσαλονίκη ήταν χρυσαυγίτες. Αν αυτό πιστεύει στην ανάλυσή της η κυβέρνηση (ότι πρόκειται για ακραία στοιχεία), τότε η παρακμή και η πτώση της είναι ήδη προδιαγεγραμμένες. Η παρακμή ξεκινά από τις λανθασμένες ή υποκειμενικές αναγνώσεις των πολιτικών εξελίξεων. Στη χθεσινή συγκέντρωση υπήρχαν και πολλά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία έλεγαν στηρίζουμε την κυβέρνηση, όχι όμως στο θέμα αυτό.
Φαίνεται όμως να χάνεται μία ακόμη ευκαιρία για λύση του προβλήματος της ονομασίας. Στο θέμα αυτό υπάρχουν δύο αντικρουόμενες απολυτότητες.
Οι Έλληνες δεν πρόκειται να αποδεχθούν τον όρο Μακεδονία σε σύνθετη ονομασία, και οι κάτοικοι της γειτονικής χώρες δεν μπορούν να διανοηθούν ότι δεν θα λέγονται Μακεδόνες. Αυτή η διάσταση δεν ξεπερνιέται. Εάν δεν εξευρεθεί κάποια λύση στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις, το πρόβλημα θα παραπεμφθεί στο μέλλον αλλά δεν θα εξαλειφθεί. Οι επόμενες κυβερνήσεις θα το αντιμετωπίσουν στην ίδια διάσταση.
Κάτι ακόμη που δεν έγινε σαφές στην ελληνική πλευρά: Η λύση σύνθετης ονομασίας που αναζητείται, είναι για χρήση στους διεθνείς οργανισμούς. Το εσωτερικό όνομα θα παραμείνει «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Αν και δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για τέτοιου είδους αναλύσεις, εκείνο που επιχειρείται να εξαλειφθεί με τις συνομιλίες για σύνθετη ονομασία είναι ο αλυτρωτισμός που καλλιεργείται και η αναπαραγωγή του ψευδούς ιδεολογήματος στα σχολικά εγχειρίδια και τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς. Όχημα του αλυτρωτισμού μπορεί να είναι η ονομασία, είναι όμως απαραίτητη η ύπαρξη εθνικής μειονότητας.
Η συμφωνία που έκανε η Βουλγαρία με τα Σκόπια προβλέπει, μεταξύ άλλων, πως οι δύο χώρες δεν θα αναμιγνύονται η μια στις εσωτερικές υποθέσεις της άλλης. Και αυτή η αναφορά είναι σαφές ότι παραπέμπει στην εκμετάλλευση των εσωτερικών μειονοτήτων.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει αξιόλογη παρουσία ανθρώπων που αναφέρονται στο γειτονικό κράτος, αλλά μια παρόμοια πρόβλεψη σε ενδεχόμενη συμφωνία θεωρείται βεβαία. Όπως και η μέριμνα για την απάλειψη των αλυτρωτικών στοιχείων από τα βιβλία και το σύνταγμα. Ας σημειωθεί πως στο ισχύον σύνταγμα της γειτονικής χώρας γίνεται αναφορά στο ενδιαφέρον που πρέπει να επιδεικνύει το «Μακεδονικό Κράτος» στους «Μακεδόνες» που ζουν στις γειτονικές χώρες.
Αυτά όμως είναι πλέον λεπτομέρειες που θα δούμε πώς θα εξελιχθεί η συζήτησή τους. Ίσως η συγκέντρωση στο Σύνταγμα, στις 4 Φεβρουαρίου, αποσαφηνίσει περισσότερο τα πράγματα. Εκεί ο χαρακτήρας της θα είναι σαφώς αντικυβερνητικός. 

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ

Ο Βασίλης Καρράς τραγουδάει στα μπουζούκια «Μακεδονία Ξακουστή» και γίνεται χαμός



Βγαίνει στην πίστα και δίνει το σύνθημα: «Όλοι χέρια» - Το μαγαζί σηκώνεται όρθιο για να τραγουδήσει Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο... σηκωθείτε από τους καναπέδες, από τα ντιβάνια, από τα μπουζούκια!

Τα ξημερώματα της Κυριακής ο Βασίλης Καρράς ξεσήκωσε τους θαμώνες του Stage Live με το «Μακεδονία Ξακουστή»! Το συλλαλητήριο πριν βρει στους δρόμους... βγήκε στην πίστα και το μαγαζί μετατράπηκε σε κερκίδα! «Ένα μήνυμα μόνο, η Μακεδονία είναι εδώ», είπε εν μέσω αποθέωσης ο λαϊκός τραγουδιστής. Το πρόγραμμα συνέχισε με το: «Έχω ανάγκη να βγω»...

«...μερικές δεκάδες πολιτών»

ΜΟΝΟ ΓΙ’ ΑΥΤΟ, που με το θράσσος που διακρίνει τον Μαρξισμό, εκστόμισε χθες η ΕΡΤ, θέλει κλείσιμο!!!
έτσι λοιπόν...

Την ώρα του συλλαλητηρίου τα κανάλια, που κάνουν έκτακτη σύνδεση για να προβάλλουν 10 λαφαζάνηδες έξω από ειρηνοδικείο, αυτά τα τσογλάνια που προβάλουν με την παραμικρή ευκαιρία διαδηλώσεις πέντε ατόμων ή προβάλουν μετά μανίας των ανωμάλων τις συγκεντρώσεις χθες ωω χθες την ώρα  της μεγαλειώδες  συγκέντρωσης!
έπαιζαν:

Ερτ1: Το αλάτι της Γης
Ερτ2: Καλλιτεχνικό πατινάζ
Ερτ3: Ποδόσφαιρο
Mega: Κατά λάθος μπαμπάς
Αντ1: Θα βρεις το δάσκαλο σου
Alpha: Μια κυρία στα μπουζούκια
Star: Traction
Σκάι: 9 μήνες

Το καθεστώς οδήγησε τα λεωφορεία να αποβιβάσουν τους ανθρώπους στο Καλοχώρι και στο Σέιχ-Σου αναγκάζοντάς τους όλους (ηλικιωμένους, μικρά παιδιά, ΑΜΕΑ) να φτάσουν στην παραλία με τα πόδια.
Για να μην πούμε  τι έκαναν τα κόμματα.
Εναέριο βίντεο drone από το συλλαλητήριο για την Μακεδονία στην Θεσσαλονίκη. 
 Αφιερωμένο στους κομιτατζήδες κομματάρχες, στους αθεράπευτους εθνομηδενιστές και στους χαφιέδες των ΜΜΕ.

Ο πόλεμος των λογισμών…

Αποτέλεσμα εικόνας για ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ 

Όταν ήμουν αρχάριος, άρχισαν να δουλεύουν μέσα μου οι λογισμοί φυγής. Ένας λογισμός μού θύμιζε το σπίτι μου, άλλος τον πνευματικό στον κόσμο που ήθελε να κάνουμε μοναστήρι, άλλος λογισμός μού έλεγε να γυρίσω πίσω. Πω! Πω! Πω! Ασταμάτητη ροή! Εγώ αγωνιζόμουν και αντιστεκόμουν εναντίον των λογισμών.
Μου έλεγε ο πολύπειρος Γέροντάς μου, ο Ιωσήφ ο Ησυχαστής και Σπηλαιώτης (1897–1959):
–Εντάξει, όλα καλά. Μην αφήνεις τα καθήκοντά σου, την αγρυπνία σου, τον κανόνα σου, την προσευχή σου και τότε δεν θα επικρατήσει ποτέ ο διάβολος της φυγής.
Κράτησα τα καθήκοντά μου επιμελώς και, πράγματι, όπως το είπε ο Γέροντας, ήλθε μια στιγμή που όλοι οι λογισμοί έφυγαν και, ξαφνικά, έγινε τόσο όμορφη και αγαπητή η έρημος, αυτή που πρώτα μου φαινόταν μαύρη και σκοτεινή, γιατί πήγαινε το μυαλό μου προς τα έξω. Με τις ευχές του πατρός μου, με βοήθησε η Χάρις του Θεού και απαλλάχτηκα από τον πόλεμο των δαιμόνων και άλλαξαν τα πάντα μέσα μου.
Επίσης, όταν οι λογισμοί της υπερηφάνειας και της αμέλειας μάς πολεμούσαν, ο Γέροντας μάς δίδασκε να τους αντιμετωπίζουμε με τέλεια περιφρόνηση και αδιαφορία:
–Κρατάτε την Ευχή! Φουρτούνα είναι, θα περάσει. Θα υποχωρήσει. Όταν αντιστέκεστε και κρατάτε το μέτωπο γερά και δεν χάνετε το θάρρος σας, τα πάντα υποχωρούν! Ούτως ή άλλως, αυτή είναι η τακτική του διαβόλου: να επιτίθεται για να σπάσει το μέτωπο, να ρίξει το τείχος και να γκρεμίσει ό,τι όρθιο υπάρχει. Να κρατάτε το τείχος γερά και αυτός θα υποχωρήσει. Και, πράγματι, οι λογισμοί υποχωρούσαν. Στον Γέροντα φανέρωνα τα πάντα με την ειλικρινή και καθαρή εξομολόγηση όλων των λογισμών μου. Δεν άφηνα απωθημένα μέσα μου, γιατί ήξερα ότι αυτά είναι σάπια πράγματα. Και κάθε τι σάπιο έχει τη δυσοσμία του, έχει τη βρώμα του, με αποτέλεσμα να μη νοιώθω όμορφα, αφού θα βρώμιζαν τη ψυχή μου. Γνώριζα πως ένα λογισμό να δεχόμουν ή να απέκρυπτα, η ψυχή μου θα γινόταν άνω–κάτω. Και το καταλάβαινα από την πίεση που μου δημιουργούσαν για να τους δεχτώ.
Λοιπόν, αγώνας! Μάχη στήθος με στήθος. Έλεγα γι’ αυτό μου τον πόλεμο στον Γέροντα και αυτός, ως πολυέμπειρος πολεμιστής του πνεύματος, μου απαντούσε: –Δεν είναι τίποτε αυτά. Μη φοβάσαι. Είναι σαν εκείνον τον αδελφό στα Πατερικά βιβλία που πελάγωσε και λέει: «Γέροντα, τόσοι λογισμοί–τόσα πάθη! Πώς θα μπορέσω εγώ να τα ξεριζώσω; Για τ’ όνομα του Θεού, Γέροντα! Πελάγωσα!». Και του λέει ο έμπειρος Αββάς: «Παιδί μου, οι λογισμοί δεν ξεπηδούν όλοι μαζί μαζεμένοι. Δεν ξεσηκώνονται όλα τα πάθη μονομιάς να σε πνίξουν». Τώρα θα ξεπηδήσει ο σαρκικός λογισμός. Χτύπα τον, κόψε τη φαντασία. Το πρόσωπο που σε σκανδαλίζει διώξ’ το, σβήσ’ το, όπως σβήνεις έναν διάβολο από τη φαντασία σου, όπως σβήνουμε κάτι μ’ ένα σφουγγάρι. Σβήσε την εικόνα και κράτα την Ευχή. Τελείωσε η υπόθεση. Τον στραγγάλισες τον λογισμό. Θα ξαναρθεί; Στραγγάλισέ τον ξανά. Λοιπόν, έρχεται λογισμός αμέλειας και σου λέει: «Κοιμήσου»; – «Όχι, γιατί να κοιμηθώ;». Έρχεται λογισμός κατακρίσεως και σου ψιθυρίζει: «Πες αυτό το λόγο!» – «Όχι, δεν θα τον πω!». Έτσι, γίνεται ο πόλεμος!
Ήμουν ήδη σ’ αυτή τη συνοδεία ως δόκιμος εννιά μήνες κι είχα γνωρίσει πλέον καλά τη ζωή και την τάξη της, καθώς και την καθημερινή παιδεία από τον σοφό Γέροντά μας. Με τις ευχές του, ακολουθούσα το τυπικό κανονικά. Φυσικά, σ’ αυτό το διάστημα, οι πόλεμοι των λογισμών δεν έλειπαν. Ο διάβολος προσπαθούσε μετά μανίας να μου κλονίσει την πίστη προς τον Γέροντά μου και την εμπιστοσύνη μου στη διάκρισή του, για να με βγάλει έξω από την υπακοή. «Όχι», αντέλεγα στον λογισμό, «αυτό δεν θα γίνει ποτέ!». Αυτός συνέχιζε τις προσβολές. «Εδώ, θα παλέψουμε. Δεν θα υποχωρήσω· προτιμώ να πεθάνω!».
Ο Γέροντας, βλέποντας τους λογισμούς μου και τον αγώνα μου και θέλοντας να με δοκιμάσει, σαν έμπειρος στρατηγός, μου λέει:
–Πώς θα τα βγάλεις πέρα, εσύ, μια σταλιά άνθρωπος και τιποτένιος; Είσαι φουσκωμένος από λογισμούς. Κοίταξε τί πολέμους που έχεις! Δεν πιστεύω να τα βγάλεις πέρα!
Εγώ σήκωσα τ’ ανάστημά μου και του λέω:
–Γέροντα! Ένα κι ένα κάνουν δύο: Υποχώρηση, καθόλου! Με την ευχή σας, θα ρίξω τον εαυτό μου στη φωτιά κι όπου βγω. Πίσω και ήττα στους λογισμούς, όχι!
–Καλά!... Καλά θα δούμε…
Αυτό, ήταν. Αυτό που ήθελε ν’ ακούσει, τ’ άκουσε. Βλέποντας έναν άνθρωπο – μια σπιθαμή να μιλάει έτσι, σκέφτηκε: «Ε, κάτι θα μπορεί να κάνει κι αυτός!». 
Και φαίνεται, μ’ αυτό το τεστ που μου έκανε, ζύγισε τι πρέπει να κάνει. Διότι, για να νικήσει κανείς, πρέπει να είναι αποφασισμένος από μέσα του να πεθάνει. Αυτός που θα έμενε κοντά στον Γέροντα Ιωσήφ, έπρεπε πρώτα να έχει υπογράψει τον θάνατό του.
Μετά από λίγο μου λέει:
–Ετοιμάσου να σε κάνω μεγαλόσχημο. Πριν όμως, θα υπογράψεις τον θάνατό σου. Είτε πονέσεις είτε αρρωστήσεις, ένα θα έχεις στη σκέψη σου: ότι ο θάνατος μόνο θα σε χωρίσει από ’δω. Μη ζητήσεις παράκληση, μη ζητήσεις θεραπείες. Είσαι αποφασισμένος για τον θάνατο; Κάτσε! Αν όχι, φύγε!
Και με την ολόψυχη συγκατάθεσή μου: «Νά ’ναι ευλογημένο, Γέροντα! Θάνατος, θάνατος!», προχώρησε και μ’ έκανε μοναχό μεγαλόσχημο, με εφημέριο τον παπα–Εφραίμ από τα Κατουνάκια (1912–1998), στις 13 του μηνός Ιουλίου, με το παλαιό, το 1948, ημέρα Πέμπτη.
Η κανονική τάξη, βέβαια, είναι να περάσει ο δόκιμος μοναχός πολύ περισσότερο χρόνο δοκιμασίας. Η απόφαση όμως ρυθμίζεται ανάλογα με την εποχή και τους ανθρώπους. Και ο Γέροντας, με την εμπειρία του, διέκρινε πως έτσι έπρεπε να γίνει. Μόλις έγινα μεγαλόσχημος, κάναμε λουκουμάδες. Το είχαμε σαν τυπικό.
 
Καμμιά φορά ο Γέροντας είχε ένα φυσικό λόξυγκα. Το εκμεταλλεύτηκε αυτό ο διάβολος κι άρχισε να μου λέει με τον λογισμό: «Ααα! Αυτό που κάνει τώρα ο Γέροντας φανερώνει ότι έχει δαιμόνιο μέσα του. Το δαιμόνιο είναι που κάνει αυτό τον λόξυγκα». Πω! Πω! Τι πικρία, τι φαρμάκι, που ήρθε μέσα στη ψυχή μου! «Ακούς εκεί, να μου λέγει έτσι ο λογισμός!». Εγώ δεν είχα τέτοιους λογισμούς. Μόλις μου ήρθαν, αναστατώθηκα. Μπαα! Αδύνατον να παραδεχθώ για τον Γέροντά μου αυτόν τον λογισμό! «Θα σε σφάξω!», είπα μέσα μου κι έκανα αγώνα εναντίον του με την αντίρρηση. Όταν το είπα αυτό στον Γέροντα, που ήταν ασκητής πεπειραμένος και θαυμάσιος, χαμογελούσε:
–Μη στεναχωριέσαι, παιδί μου! Άσ’ τον να λέει ό,τι θέλει αυτός. Καμμιά σημασία. Λέγε την Ευχούλα. Θα σου πει κι άλλα. Από το ’να αυτί να μπαίνουν κι απ’ τ’ άλλο να βγαίνουν. Το ξέρασμα του άδου είναι ατελείωτο. Με τον διάβολο, δεν τα βγάζει κανείς πέρα τόσο εύκολα. Μην κάνεις αντιρρητικό λόγο, διότι είσαι μικρός και άπειρος. Μόνο να περιφρονείς τον λογισμό, να λέγεις την Ευχή συνεχώς και θα φύγει από μόνος του. “Μπενάκιας και Βγενάκιας”! Μόνο περιφρόνα τον λογισμό, λέγε την Ευχή και θα φύγει μόνος του.
Δεν ήξερα όμως πως η καταφρόνηση των λογισμών είναι η καλύτερη λύση και απάντησα: –Όχι, Γέροντα! Με τον δικό μου λογισμό θα δώσω μάχη. Δεν θα τον αφήσω να μου πει εμένα για σας, τον Γέροντά μου!
–Χμ!... έκανε εκείνος και χαμογελούσε. Θα έλεγε μέσα του: «Τούτος ο μικρός δεν ξέρει τί του γίνεται!...». Και μ’ άφησε ν’ αγωνιστώ με την αντίρρηση.
Έκανα σκληρό αγώνα, αλλά ο διάβολος ήταν τεχνίτης. Ήταν μάστορας. Και, τί μου έκανε; Μόλις σηκωνόμουν ν’ αγρυπνήσω, με το που άνοιγα τα μάτια μου, –τσάκ!–, ερχόταν αμέσως η προσβολή: «Να, ο Γέροντας τί είναι». Και με τέχνη, ο διάβολος, έριχνε τον λογισμό σαν δηλητήριο μέσ’ την καρδιά μου, για να μου δηλητηριάζει την αγρυπνία. Έτσι, με τέτοιες σκέψεις, μου έκοβε όλες τις δυνάμεις μου. Ερχόταν μια αίσθηση δαιμονική: «Να, ο Γέροντας, δεν είναι αυτός εσύ που νομίζεις· έχει δαιμόνιο!». Αλλά κι εγώ, από την άλλη πλευρά, δεν υποχωρούσα σε καμμιά περίπτωση· αμέσως στραγγάλιζα τον λογισμό με αντιρρητικό λόγο: «Όχι! Ο Γέροντας είναι στρατηγός!», έλεγα.  
«Άνθρωπος που με οδηγεί στη σωτηρία μου, δεν μπορεί να έχει δαιμόνιο. Είναι άγιος. Είναι άγγελος του Θεού». «Όχι, δεν είναι άγγελος, διότι ξέρεις, εκείνο, το άλλο, το παράλλο…». «Όχι!...», αντέλεγα εγώ.
Και για ώρες ολόκληρες έκανα αντιρρητικό πόλεμο, αν και δεν είχα καμμιά εμπειρία πάνω σ’ αυτόν. Απλώς με χαρακτήριζε μια φυσική τόλμη κι έκανα αυτή τη μάχη, παρ’ ότι ήμουν μικρός στη γνώση και στην πείρα. Πήγαινα να κάνω αντίρρηση, που είναι για φτασμένους αγωνιστές, ενώ εγώ έπρεπε να ξεφεύγω με την περιφρόνηση, για να γλυτώνω πιο γρήγορα.
Αυτή η μάχη κράτησε μέρες! Ο πονηρός με σφυροκοπούσε και μου έκλεβε ώρες από την αγρυπνία, για να μάχομαι μαζί του. Όποιος όμως υποχωρεί, γεμίζει σιγά–σιγά σαβούρα η ψυχή του και βρωμάει. Ο κάθε κακός λογισμός γίνεται απόστημα μέσα στη ψυχή, που αν δεν το πετάξεις με βία, πληγιάζει, σαπίζει και βρωμάει.
Μια Πεντηκοστή, μας είχε φέρει ο πατήρ Αθανάσιος παξιμάδια, ντομάτες και σταφύλια.
Γυρίζει και μας λέει ο Γέροντας:
–Τους ντορβάδες στην πλάτη και δρόμο! Θα μας τα φάνε τα ποντίκια.
Τότε οι λογισμοί μού ήρθαν σαν τα μυρμήγκια: «Τέτοια μέρα στους δρόμους! Που έπρεπε να ησυχάσεις, να διαβάσεις, να κάνεις κομποσχοίνι!». Εγώ, του απαντούσα του λογισμού: «Στενή και θλιμμένη η οδός. Η υπακοή πάνω απ’ όλα. “Δεν ήρθα για να κάνω το δικό μου θέλημα, αλλά το θέλημα του πατέρα μου” (πρβλ. Ιωάν. 6, 38)». Το φορτίο των λογισμών όμως ήταν βαρύτερο από το φορτίο στην πλάτη! Μου έλεγε και του έλεγα: «Μόλις πάμε στον Γέροντα, θα σε καταγγείλω!».
Μόλις μπήκα στην πόρτα της καλύβας του, πάνε οι λογισμοί! Πού να τολμήσουν οι δαίμονες ν’ αντικρίσουν τον μάστορά τους!!
Επειδή όμως δεν είχα την ευκαιρία εκείνη τη στιγμή να δω τον Γέροντα κατ’ ιδίαν, γιατί μας είπε να φύγουμε για ν’ αλλάξουμε τα ρούχα μας και να ξεκουραστούμε, είπα μέσα μου: «Πειρασμέ, τώρα θα σε κανονίσω!». Μάζεψα, λοιπόν, ένα τσουβάλι πέτρες και του είπα: «Τώρα θα σου βάλω κανόνα, που δεν ήθελες να κουβαλήσεις φορτίο τέτοια μέρα, και θα κοιμηθείς πάνω στις πέτρες! Ο Χριστός πάνω στον Σταυρό, είχε πολύ μεγαλύτερο μαρτύριο!». Το γεγονός αυτό από μόνο του δεν είχε αξία· όμως για τούτη την προαίρεσή μου ο Θεός μού έδωσε έναν μικρό μισθό…
Όταν κοιμήθηκα, είδα ότι βρέθηκα σε μια πεδιάδα. Δεξιά μου ήταν ο πατήρ Ιωσήφ, ο νεώτερος (1921–2009), κι αριστερά μου ο πατήρ Αρσένιος (1886–1983). Και στ’ αριστερά πάλι, στην κορυφή ενός ωραίου κατάφυτου πράσινου λόφου, βρισκόταν ο Γέροντας Ιωσήφ και γυρίζει και μας λέει: «Θα περάσει ο Μέγας Κωνσταντίνος. Να πέσετε να πάρετε την ευχή του».
Του έκανα με νεύμα: «Νά ’ναι ευλογημένο!». Όταν ήρθε, χωρίς καν να τον κοιτάξω, έβαλα μετάνοια. Δεν ξέρω ο άλλος αδελφός τί έκανε. Καθώς σηκωνόμουν, αντί να δω τον Μέγα Κωνσταντίνο, είδα τον Χριστό σαν μικρό παιδάκι. Αυτό έσκυψε, μου χαμογέλασε, με ασπάσθηκε κι έφυγε. Μα, τί χαρά μού ήρθε!
Μόλις ξύπνησα, είχα χαρά στη ψυχή μου. Πήγα στον Γέροντα και του είπα ότι είδα αυτό κι αυτό. Με ρώτησε τί λογισμούς είχα την ημέρα. Του είπα τους λογισμούς που είχα, πώς τους αντέκρουσα και ποιο ήταν το αποτέλεσμα.
–Ο Θεός τους δούλους Του, έτσι τους παρηγορεί, όταν κάνουν κάποιον αγώνα. Αλλά εσύ στο εξής να μη βάζεις πέτρες.
Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει νά ’χεις έναν έμπειρο οδηγό, να διακρίνει με ασφάλεια την αλήθεια από το ψεύδος. Διότι ο απόστολος Παύλος μάς διδάσκει ότι ο διάβολος μεταμορφώνεται και σε άγγελο φωτός προκειμένου να παραπλανήσει τον άνθρωπο.  
Οι δε άγιοι Πατέρες μάς λένε: «Το κρασί και το ξύδι μοιάζουν· εκείνος όμως που γεύθηκε το κρασί, εκείνος είναι που ξέρει τη διαφορά». Και ο Γέροντάς μου, ο Ιωσήφ ο Ησυχαστής και Σπηλαιώτης, ήταν από τους λίγους εκείνους Αγιορείτες Πατέρες, που είχαν άφθονα γευθεί τη νηφάλια μέθη της θείας Χάριτος και που μπορούσαν, άμεσα και με ασφάλεια, να γνωρίζουν αν μια κατάσταση ήταν από τον Θεό ή από τους δαίμονες ή από τη δική μας φύση.
 
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ
ΚΤΗΤΟΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
ΑΡΙΖΟΝΑ – ΗΠΑ

Ἡ Παναγία ἡ Ἐλεήστρια στὴν Κορώνη Μεσσηνίας – Ἀνακάλυψη καὶ θαύματα


Δίπλα στο νοτιοδυτικό άκρο του Ενετικού φρουρίου της Κορώνης, έχει ιδρυθεί ο λαμπρός ναός της Υπεραγίας Θεοτόκου της Ελεήστριας. Ο χώρος στον οποίο βρίσκεται σήμερα ο ναός, ήταν επικλινής και κατέληγε στην θάλασσα αλλά μετά από επίπονη και μακρόχρονη εργασία, μεταβλήθηκε σε μια μεγάλη και ευρύχωρη πλατεία. Το θέαμα μοναδικό καθώς φαίνεται η είσοδος του Μεσσηνιακού κόλπου, ο όρμος  της Κορώνης με την αμμουδιά της, πλαισιωμένα στα δυτικά από τον Ακρίτα και την νησίδα Βενετικό και στα ανατολικά από τον Ταύγετο. Σε αυτό το υπέροχο μέρος λοιπόν βρέθηκε η θαυματουργική εικόνα της Ελεήστριας.   
Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 1 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Εξωτερική Άποψη του Ναού 1
Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 14 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Εξωτερική Άποψη του Ναού 2 

                                                                          
2. Η ανακάλυψη της θαυματουργικής εικόνας
Η ανακάλυψη της θαυματουργικής εικόνας της Ελεήστριας, έγινε με βάση ένα όραμα μιας ευσεβέστατης ηλικιωμένης γυναίκας από την Κορώνη, της Μαρίας Γ. Σταθάκη. Η γυναίκα αυτή για δεκαπέντε χρόνια έβλεπε στον ύπνο της σαν όραμα την μορφή της Θεοτόκου, που της υπεδείκνυε το σημείο όπου βρίσκονταν τρείς μικρές εικόνες, του Εσταυρωμένου, της Θεοτόκου και του Οσίου Λουκά.
Παρακάτω παρατίθενται κάποια από τα όνειρα της ηλικιωμένης :
Μία νύχτα ονειρεύτηκε ότι βρισκόταν στον χώρο, στον οποίο έχει τώρα κτιστεί ο ναός της Ελεήστριας. Παρουσιάζεται μπροστά της μια γυναίκα ντυμένη στα λευκά, και της είπε : «Να πεις στους συμπολίτες σου να έρθουν να κάνουν ανασκαφή σ΄αυτό το μέρος και θα βρούν μέσα σε σχισμή βράχων τρεις μικρές εικόνες και εκεί που θα βρεθούν οι εικόνες να χτίσουν ναό. Τα θεμέλια του ναού να τα χτίσουν σ’ αυτόν το τοίχο, που τον διαφύλαξα ανεπηρέαστο από σεισμούς, πολέμους και θεομηνίες». Αυτό το όνειρο το έβλεπε κάθε Σεπτέμβριο για τρία χρόνια.
Κάποια άλλη στιγμή είδε ότι κατά την ανασκαφή και πριν βρεθούν ο εικόνες, θα έβρισκαν μια δεξαμενή με σκάλα.
Βέβαια αυτά τα θεϊκά οράματα η σεβάσμια γυναίκα απέφυγε να τα ανακοινώσει στους συμπατριώτες της από τον φόβο μήπως της κοροϊδέψουν ή την θεωρήσουν τρελή.
σάρωση0001
Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Ελεήστριας (από το φυλλάδιο του ναού)

Αλλά το 1897 εμφανίστηκε και πάλι η Παρθένος και την διέταξε επιτακτικά να αναζητήσει με ανασκαφές τις Άγιες εικόνες στο μέρος που της είχε υποδείξει. Έντρομη η γριά ανακοίνωσε τότε τα οράματά της. Έτσι κατευθύνθηκαν ομαδικά άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας και τάξης, από την Κορώνη και τα περίχωρα στον χώρο που υπέδειξε η γυναίκα και άρχισαν να ανασκάπτουν με ευλάβεια και προθυμία. Μετά από λίγες ημέρες βρέθηκε η δεξαμενή με την σκάλα της αλλά επειδή δεν μπορούσαν να βρούν τις Άγιες εικόνες, χαλάρωσαν και οι εργασίες σταμάτησαν. Αμέσως όμως εμφανίστηκε η Θεοτόκος στην ηλικιωμένη γυναίκα και την πρόσταξε να συνεχιστούν οι εργασίες μέχρι την ανέγερση των Αγίων εικόνων και την ανέγερση του ναού. Σαν σημάδι γι΄ αυτούς που θα έφερναν αντιρρήσεις ή θα περιφρονούσαν το θείο όραμα, της ανήγγειλε ότι θα εμφανιστούν στον καρπό του δεξιού χεριού της τρεις μαύρες σφραγίδες. Όντως ένα πρωί εμφανίστηκαν στον καρπό του δεξιού χεριού της γυναίκας οι τρεις σφραγίδες. Όταν έγινε γνωστό στο κοινό της Κορώνης το σημάδι, προκάλεσε μεγάλη έκπληξη! Αμέσως πάρα πολλοί προσέτρεξαν στον ιερό χώρο και άρχισαν πάλι οι ανασκαφές με μεγαλύτερη ευλάβεια και προθυμία από πριν.
Μετά από συνεχή εργασία δέκα ημερών, ευδόκησε η Θεία Χάρη της Θεοτόκου και το έργο στέφθηκε με επιτυχία. Γιατί μέσα σε μια μεγάλη σχισμή ενός τεράστιου ογκόλιθου βρέθηκαν οι ζητούμενες εικόνες την 21η, 22α και 23η Ιανουαρίου 1897.     
 σάρωση0005
Η θέση εύρεσης της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας της Ελεήστριας (από το φυλλάδιο του ναού)
 σάρωση0004
Ο Δημ. Ζαντιώτης ή Λεχάρης κρατώντας στα χέρια του την εικόνα της Παναγίας της Ελεήστριας  (από το φυλλάδιο του ναού)

Την πρώτη ημέρα βρέθηκε η εικόνα του Εσταυρωμένου, την δεύτερη η εικόνα της Θεοτόκου και την Τρίτη ημέρα η εικόνα του Οσίου Λουκά μαζί με ένα κομμάτι από πετραχήλι και μέρος μιας λαβίδας.
Η ανακάλυψη των εικόνων προκάλεσε στους κατοίκους της Κορώνης και των γύρω χωριών τεράστιο ενθουσιασμό, ώστε άρχισε η μαζική προσεύλεση του κόσμου στον χώρο της ανεύρεσης. Με κάθε είδους αφιερώματα και πολλή προσωπική εργασία, συντελέσθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα η ανέγερση του ναού, σύμφωνα με τις υποδείξεις της ηλικιωμένης γυναίκας.
Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 12 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 13 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Φωτογραφίες του παλιού Ναού

Τα εγκαίνια έγιναν στις 26 Δεκεμβρίου 1900, ημέρα Τρίτη, από τον αρχιερέα Γαβρ. Πετρουδάκη, πρώην Μητροπολίτη Νικοπόλεως, που καταγόταν από την Λέρο και είχε ερθεί γι’ αυτόν το λόγο από την Αθήνα.

Ο ναός εγκαινιάστηκε τρισυπόστατος, δηλ να εορτάζει τρεις φορές :
1. την Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής,
2. τη 14η Σεπτεμβρίου,
3. την 25η Μαρτίου.

Σαν ιερέας των εγκαινίων κλήθηκε ο Παναγ. Δραγκειώτης, όπως είχε υποδειχθεί στο όραμα της γυναίκας. 
 Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 4 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 3 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Φωτογραφίες του Νέου Ναού και του Περίβολου

 Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 7 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 6 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Φωτογραφίες του Νέου Ναού και του Περίβολου

 Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 9 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 2 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Φωτογραφίες του Νέου Ναού και του Περίβολου

 Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 11 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ 10 - ΔΙΟΝΥΣΗΣ
Εικόνες από τον τάφο της κυρίας Μαρίας Σταθάκη

3. Θαύματα της Αγίας εικόνας

Μετά την ανακάλυψη των Αγίων εικόνων προσέρχονται από πολλά μέρη πολλοί και με ευλάβεια επικαλούνται τη παντοδύναμη χάρη της Θεομήτορος για την θεραπεία από κάθε είδους ασθένειες και την διάσωση τους από διάφορους κινδύνους.  
Παρακάτω θα περιγράψουμε κάποια από τα θαύματα που έγιναν από τις Άγιες εικόνες και αναφέρονται στο ενημερωτικό φυλλάδιο του Ναού απ΄ όπου προέρχονται και οι παραπάνω πληροφορίες. Για εξοικονόμηση χώρου θα αναφερθούν λίγα από τα θαύματα των Αγίων εικόνων

Α’ Θαύμα
Σε μικρή απόσταση από τον Ιερό χώρο όπου ανακαλύφθησαν οι Άγιες εικόνες βρίσκονται δίπλα στην θάλασσα τεράστιοι βράχοι, που χρησιμεύουν μάλλον για την στήριξη του φρουρίου. Αυτούς του ογκόλιθους τους εκμεταλλευόταν κάποιος εργολάβος που είχε αναλάβει την κατασκευή της προκυμαίας της Καλαμάτας. Το έτος 1897 καταπλακώθηκαν από τεράστιο βράχο που αποκόπηκε, δύο από τους Καρπάθιους εργάτες που εργάζονταν εκεί. Λόγω του ατυχήματος, έφυγαν από εκεί και οι υπόλοιποι εργάτες που βρίσκονταν εκεί.
Οι νεκροί θάφτηκαν από τους συμπατριώτες τους στο κοιμητήριο της πόλης που βρίσκεται μέσα στο φρούριο.  Η απώλεια των δύο εργατών ανάγκασε τον εργολάβο να γράψει σε κάποιον τεχνίτη στην Κάρπαθο να πάρει μαζί του εργάτες και να πάει στην Κορώνη για εργασία. Ο τεχνίτης αυτός που ονομαζόταν Νικόλαος Μαλανδρής, δέχτηκε την πρόσκληση και ετοιμαζόταν να αναχωρήσει. Πριν την αναχώρηση όμως και για τρεις νύχτες έβλεπε την Παναγία στον ύπνο του να του λέει «Να πάρεις μαζί σου και τα εργαλεία της οικοδομικής, διότι εκεί που θα πας θα κληθείς να χτίσεις ναό».
Πράγματι λίγες ημέρες μετά την άφιξη του στην Κορώνη κλήθηκε από τους επιτρόπους και άλλους πολίτες να αναλάβει την οικοδόμηση του νέου ναού επειδή θεωρήθηκε ο πιο κατάλληλος απ΄ όλους. Αυτός πρόθυμα τότε δέχθηκε ανακοινώνοντας τότε και τα οράματά  του. Έτσι λοιπόν με θεϊκή εύνοια οικοδομήθηκε ο περίλαμπρος ναός της Ελεήστριας από τον ξακουστό τεχνίτη.

Β’ Θαύμα
Ο Καλαματιανός Ν. Ματζώρος, τυπογράφος, όταν έπαθε κάποια ασθένεια στο στήθος του, ζήτησε την γνωμάτευση των πιο διάσημων ιατρών της Καλαμάτας οι οποίοι των συμβούλευσαν να φύγει από την πόλη και να πάει σε ορεινό μέρος να κατοικήσει ώστε να ζει ήρεμα και να αναπνέει καθαρό αέρα. Σαν τέτοιο κατάλληλο μέρος θεώρησε το μοναστήρι της Χρυκελλαριάς που απείχε από την Κορώνη 2 ώρες και βρισκόταν ανάμεσα σε 2 υψώματα.
Όταν όμως πήγε δεν βρήκε από τους καλόγερους την κατάλληλη περιποίηση, γιατί τον απέφευγαν διότι πίστευαν ότι έπασχε από «ύποπτη» ασθένεια. Γι αυτό λοιπόν έφυγε και εξαντλημένος αλλά και αποκαμωμένος έφτασε στην Κορώνη. Μην έχοντας το θάρρος λόγω της ασθένειας να ζητήσει φιλοξενία σε κάποιο σπίτι ή ξενοδοχείο της πόλης, πήρε τον δρόμο για τον ναό της Ελεήστριας. Όταν έφτασε , προσκύνησε ευλαβικά την Αγία εικόνα και έπειτα ζήτησε από την γριά υπηρέτρια που έμενε εκεί φιλοξενία. Η γριά χωρίς να υποπτευθεί τίποτε για την αρρώστιά του, του προσέφερε κάθε εξυπηρέτηση και του έδωσε κρεβάτι σ’ ένα καθαρό , ευάερο και ηλιόλουστο κελλί όπου και έμεινε για λίγες ημέρες. Βλέποντας την υγεία του να βελτιώνεται ξαφνικά μέρα με την ημέρα παράτεινε εκεί την διαμονή του έως που η υγεία του αποκαταστάθηκε ολοκληρωτικά. Τότε συντετριμμένος προσκύνησε την εικόνα της Θεομήτορος και ομολόγησε ότι η ολοκληρωτική αποκατάσταση της υγείας του οφειλόταν στην παντοδύναμη χάρη των Αγίων εικόνων. Από τότε διαφημίζει το θαύμα και επισκέπτεται κάθε χρόνο την Ελεήστρια για να προσκυνήσει την θαυματουργή εικόνα.        

Γ’ Θαύμα
Η Ευρυδίκη, σύζυγος Δημήτρη Καραπούλου, Δημάρχου απ΄την Κορώνη, το έτος 1903 μετά από δύσκολο τοκετό προσβλήθηκε από πυρετό της γέννας και για πολλές ημέρες η θερμοκρασία κυμαινόταν χωρίς διακοπή σε 40-41 βαθμούς.
Η ιατρική επιστήμη δεν μπόρεσε, αν και προσέφερε όλα τα μέσα, να ελαττώσει την θερμοκρασία ούτε με τις πολλές ενέσεις οι οποίες δημιούργησαν και ερεθισμούς και μάλλον επιδείνωσαν την κατάσταση. Οι δυνάμεις της εξαντλήθηκαν και από στιγμή σε στιγμή όλοι περίμεναν το μοιραίο. Μια ελπίδα απέμεινε στους συγγενείς  της, η προσφυγή στα θεία.
Τα άπειρα θαύματα της θαυματουργικής εικόνας της Ελεήστριας δεν άφησαν αδιάφορους τους συγγενείς αλλά αμέσως με μεγάλη ευλάβεια και κατάνυξη, έτρεξαν και έφεραν στο δωμάτιο της άρρωστης την Αγία εικόνα της Ελεήστριας. Εκεί γονατιστοί μπροστά στην Αγία εικόνα και κλαίγοντας, επικαλέστηκαν την γιατρειά της αρρώστιας και άφησαν πολλά αφιερώματα. Η παθούσα έκανε τον σταυρό της, φίλησε την εικόνα και έπεσε για ύπνο. Αλλά ώ του θαύματος ξύπνησε μετά από λίγο, ο πυρετός είχε πέσει τελείως  κι η άρρωστη είχε γιατρευθεί οριστκά.

 ΠΗΓΗ : ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΣΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
ΕΙΚΟΝΕΣ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ : ΣΒΙΛΛΙΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ , ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΗΣΤΡΙΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η παγκοσμιοποίηση

Γέροντας Γρηγόριος 
Καθηγούμενος Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγίου Όρους.
Μὴν ἐπιρρίπτουμε εὐθῦνες μόνον στὴν παλιοκατάσταση ποὺ ἦρθε σιγά-σιγὰ ἀπὸ τὸν κόσμο. Καὶ τὰ κακὰ ποὺ προῆλθαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν εἶναι ὀλίγα. Εἶναι ἴσως καὶ περισσότερα καὶ σοβαρότερα. Παρασύρθηκε ἡ Ἐκκλησία σὲ πολλοὺς τομεῖς ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου καὶ ἐγκαινίασε, ἂς πῶ ἄθελά της, πράγματα ποὺ ἀντίκεινται στὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὴν διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων. Οἱ συμπροσευχές, πότε δῶθε καὶ πότε κεῖθε στὸν κόσμο, βάζουν τοὺς ἀνθρώπους σὲ δύσβατους δρόμους καὶ διεστραμμένους. Πρώτη ἡ Ἐκκλησία ἄρχισε νὰ ὑποδεικνύη στὸν κόσμο τὶς συμπροσευχές. Εἶναι ἀλήθεια αὐτό. Ὀρθόδοξοι, βουδιστές, ζωροάστρες, μουσουλμάνοι, καθολικοί, προτεστάντες, ἑβραῖοι, ὁ ἕνας δίπλα στὸν ἄλλον στέκονται σὲ προσευχή! Δὲν τοὺς εἶδα, ἀλλὰ ἔχουμε ντοκουμέντα τὶς φωτογραφίες. Μὲ πόνο ψυχῆς θεωρεῖς καὶ λές: «Αὐτοὶ ἐκεῖ πέρα τί κάνουν; Παίζουν; Τὴν νηπιακὴ ἢ τὴν ἐφηβική τους ἡλικία περνᾶνε; Τί εἴδους λειτουργία εἶναι αὐτή; Τὰ πιστεύω τους διαφέρουν παρασάγγες. Ποῦ βρίσκεται ἑνότητα προσευχῆς; Στὸν πρῶτο ἢ στὸν ἕβδομο οὐρανό;»
Ἔλεγε ἕνας ἀπὸ τοὺς τελευταίους ἀσκητὲς τοῦ Ὄρους σὲ νεαροὺς μοναχούς: «Στὸν ἀέρα συναντῶ τὸν Γέροντά σας τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς». Αὐτῶν τῶν ἑτεροθρήσκων καὶ ἑτεροδόξων ἄραγε ποῦ συναντᾶται ἡ προσευχή τους; Ἀφηνόμαστε σὲ μιὰ προσευχὴ σὰν τοὺς σφουγγαράδες στὴν ἄβυσσο τῆς θαλάσσης. Καὶ ἐμεῖς οἱ μικροὶ καὶ ἐλάχιστοι διερωτώμεθα: «Ποῦ εἶναι τὸ κέντρο τῆς προσευχῆς αὐτῆς; Στὸν σταυρὸ ἢ στὴν ἀνάσταση;»
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς παγκοσμιοποίησης. Βάζω στὸν μύλο ἀπ᾽ ὅλα τὰ γενήματα, γιὰ νὰ πάρω ζύμη νὰ ζυμώσω ἄρτον ζωῆς! Ποιᾶς ζωῆς; Ἂς μοῦ τὸ ποῦνε, προτοῦ χάσω τὰ μυαλά μου. Ἐγὼ ψάχνω στὸν παράδεισο τὴν θέα τοῦ Θεοῦ. Ὁ μουσουλμάνος, ὁ ζωροάστρης, ὁ βουδιστὴς τί ζητᾶ; Πιλάφι; Ταιριάζει τὸ αἴτημα τοῦ ὀρθοδόξου μὲ τὰ αἰτήματα τῶν ἑτεροδόξων καὶ ἀλλοθρήσκων;
Μύλε, ἀνεμόμυλε, σταμάτα νὰ γυρίζης τὰ πανιά σου. Μὴν ἀλέθης. Δεῖξε ἀγάπη στὸν κόσμο καὶ μὴ σιτίζης τοὺς ἀνθρώπους μὲ τὸ ψωμὶ τῆς παγκοσμιοποίησης. Τὰ ἀγκάθια καὶ τὰ τριβόλια, ἂν τὰ ἀλέσης, δὲν θὰ δώσουνε τροφὴ ζωῆς ἀλλὰ θανάτου.
Κύριε, μὴ σταματᾶς νὰ μᾶς ἀγαπᾶς καὶ κατάστρεφε τῆς παγκοσμιοποίησης τὰ κέντρα, ὅπου καὶ νὰ λειτουργοῦνε αὐτά.
Μάννα Ἐκκλησία ὀρθόδοξη, ἡ τρέφουσα καὶ ἀνατρέφουσα καὶ διατηροῦσα τὰ σύμπαντα, μὴ βάζης στὸν μύλο σου τοῦ σατανᾶ τὶς καλλιέργειες. Δῶσε μας ψωμὶ καθάριο, σιταρένιο. Δεῖξε τὸ ἔλεός σου στὰ παιδιά σου καὶ φώτισε τοὺς ταγούς σου νὰ μὴν ἐπιχειροῦν αὐτὰ ποὺ ἐσὺ δὲν δίδαξες, αὐτὰ ποὺ ἐσὺ δὲν ἔδωσες στὸν κόσμο.
Ἂς γίνωνται συμπροσευχὲς στὴν Ἀσίζη καὶ σὲ ὁποιαδήποτε πλατεῖα τοῦ διαβόλου, ἀλλὰ ὄχι μὲ τὴν παρουσία ὀρθοδόξων ποιμένων. Ἐμεῖς θέλουμε καὶ ἐκζητοῦμε κάθε μέρα τὴν ἀληθινὴ προσευχή, τὴν ἀληθινὴ συμπροσευχή, κατὰ τὴν ὁποία παρακαλοῦμε ὅλοι μπροστὰ στὴν ἁγία τράπεζα νὰ κατέλθη τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ νὰ κάνη τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασὶ σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ, νὰ τὸ λάβουμε, νὰ τὸ φάγουμε, νὰ τὸ πίουμε, γιὰ νὰ ζωοποιηθοῦμε καὶ ὄχι γιὰ νὰ ἀποθάνουμε. Οἱ συμπροσευχὲς εἶναι ὁ θάνατος τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν. Θέλουμε νὰ βλέπουμε συμπροσευχὲς καὶ κοινωνία τοῦ ἁγίου Πνεύματος μπροστὰ στὸ θυσιαστήριο καὶ μόνον μὲ αὐτοὺς ποὺ ὀρθοτομοῦν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Οἱ ἄλλες συμπροσευχὲς δὲν θὰ μᾶς δώσουν τίποτα. Σύγχυση καὶ ταραχὴ θὰ φέρουν στὴν ψυχή μας. Βαβέλ, Βαβέλ, πάλι στήνεσαι μπροστά μας; Πάλι μᾶς βάζεις νὰ κτίσουμε πύργους;
Σὲ δυσωποῦμε, Κύριε, καὶ παρακαλοῦμε ρῦσαι μας ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς παγκοσμιοποίησης. Ὄχι πιὰ ἐμφανίσεις καὶ ἐπιδείξεις ἄκαρπων προσευχῶν καὶ δεήσεων σὲ θεοὺς ἀλλοτρίους. Ζώντας οἱ ἄνθρωποι μέσα σ᾽ αὐτὴν τὴν σύγχυση καὶ ταραχή, δὲν γνωρίζουν ποῦ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ ποῦ εἶναι τὸ ψέμα. Στὴν Ἀσίζη συμπροσευχή, δῶθε-κεῖθε συμπροσευχές. Λὲς καὶ τὰ θυσιαστήρια μᾶς τὰ γκρέμισε ἡ ἀπιστία καὶ ψάχνουμε τόπους νὰ προσευχηθοῦμε.
Ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ μᾶς διαλευκάνη τὶ εἶναι ἡ παγκοσμιοποίηση καὶ πόσα κακὰ φέρνει σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο. Μὲ πόνο ψυχῆς ἀκοῦς νὰ λένε ὅλοι οἱ ἁπλοῖ καὶ ὅλοι οἱ διεστραμμένοι ἄνθρωποι «Τὸ ἴδιο εἴμαστε». Τὸ ἴδιο εἶναι τὸ κρυστάλλινο ποτήρι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τὸ ἴδιο καὶ τὸ μπακιρένιο; Θόλωσε τὸ νερὸ τῆς Ἐκκλησίας, θόλωσαν καὶ τὰ νερὰ τοῦ Γένους. Ποῦ νὰ προστρέξουμε νὰ πιοῦμε καθάριο νερό; Ὅλα εἶναι ἀνάμεικτα, ὅλα εἶναι ταραγμένα. Ἐὰν δὲν τὰ ξεμπερδέψη ἡ Ἐκκλησία, ποιός θὰ τὰ φιλτράρη νὰ μᾶς τὰ δώση; Εἶναι φοβερὸ κακὸ ἡ παγκοσμιοποίηση. Κάποιος ποὺ ξέρει περισσότερα ἂς μᾶς δώση τὴν πραγματικὴ διάσταση τῶν πραγμάτων καὶ ἂς μᾶς βγάλη ἀπὸ τὴν δίνη τῆς φτερωτῆς τοῦ μύλου ποὺ πέσαμε. Μᾶς ἔβρεξε, μᾶς μούλιασε, μᾶς τάραξε.
Κύριε, ταχὺ προκατάλαβε, πρὶν δουλωθῆναι ἡμᾶς. Διῶξε ἀπὸ τοὺς δρόμους ποὺ βαδίζουμε τὸν πανσεξουαλισμό, τὸν παγχριστιανισμό, τὸν μηδενισμὸ καὶ τὴν παγκοσμιοποίηση.
Μάννα Ἐκκλησία, ἀνασκουμπώσου καὶ ζύμωνε στὴν σκάφη τῆς ζωῆς μόνον καθάριο ἀλεύρι, γιὰ νὰ μᾶς δίνης καθαρὸ ψωμί. Βοήθησέ μας, γιατὶ μπερδεύτηκε τὸ φῶς μὲ τὸ σκοτάδι, ἡ ἀλήθεια μὲ τὸ ψέμα, ὁ διάβολος μὲ τὰ ἔργα τοῦ φωτός. Ξόρκισέ τονε, νὰ μὴ ρίχνη στὴν σκάφη τῆς ζωῆς κακὰ θολώματα. Ρῦσαι ἡμᾶς καὶ σῶσον ἡμᾶς ἐν τῇ ἀγαθότητί σου, ἐν τῇ εὐσπλαγχνίᾳ σου, ἐν τῇ συμπαθείᾳ σου. Ἀμήν.
Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

Τι είναι η εξομολόγηση;

π. Maxim Nikolsky Ο π. Μαξίμ είναι ο ιερέας των φυλακών στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Τὰ κράτη τότε καταστρέφονται, ὅταν δὲν μποροῦν νὰ ξεχωρίσουν τοὺς σπουδαίους ἀπὸ τοὺς ἀσήμαντους.

Ἀντισθένης

ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ!


Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί πραγματοποιήθηκε εἰρηνικά, δυναμικά, μαχητικά, ἀγωνιστικά τό συλλαλητήριο γιά τήν Μακεδονία μας!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί πραγματικά φάνηκε ἡ ἐθνική συναίνεση, συνεννόηση καί ὁμοψυχία ὅλων τῶν Ἑλλήνων, εἰς πείσμα ὅλων ἐκείνων, πού τό ἀμφισβητούσαν!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί ἔδωσαν τό εὐλογητικό τους παρών οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος, Βεροίας καί Ναούσης Παντελεήμων, Ξάνθης καί Περιθεωρίου Παντελεήμων, Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος, Ζιχνῶν καί Νευροκοπίου Ἱερόθεος, Ἱερισσοῦ, Ἁγ. Ὄρους καί Ἀρδαμερίου Θεόκλητος, Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς Παντελεήμων, Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμῶνος Γεώργιος, Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου Στέφανος, καθώς καί οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου, πού δραστηριοποιοῦνται ὅμως στήν εὐρύτερη περιοχή τῆς Θεσσαλονίκης, Βρυούλων Παντελεήμων καί Μιλήτου Ἀπόστολος. (Αὐτούς διακρίναμε, ἐλπίζουμε νά μήν ἀδικοῦμε κάποιον), ἀλλά καί πολλοί κληρικοί, μοναστικές ἀδελφότητες, ἱεραποστολικές ἀδελφότητες, μιᾶς καί τά Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Σωματεῖα Θεσσαλονίκης ἦταν ἀπό τούς συνδιοργανωτές. Μήνυμα ἀπέστειλε καί ἀναγνώσθηκε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς, ὁ ἐκ Θεσσαλονίκης, π. Νικόλαος.
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί ἔγινε τό ράσο φλάμπουρο, εὐλόγησε τόν δίκαιο ἀγώνα καί νιώσαμε πιό δυνατοί, πιό θαρρετοί, πιό γενναῖοι!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί ἡ συμμετοχή τῶν Ἑλλήνων, κάθε ἡλικίας, ἀπό κάθε γωνιά τῆς Ἑλλάδος, ἀπό τήν Κρήτη μέχρι τήν Θράκη, ἀλλά καί ἀπό τήν Ὁμογένεια, ἦταν ἐντυπωσιακή καί ξεπέρασε κάθε προσδοκία!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί ὁ ἀπρόβλεπτος Ἕλληνας συμμετεῖχε μαζικά σέ μιά λαμπρή ἀπό κάθε ἄποψη συγκέντρωση!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί οἱ ὁμιλητές, ἀλλά καί ὅσοι ἀπηύθηναν χαιρετισμό, μετέδωσαν ἑνότητα, πατριωτισμό, ἡρωϊκό φρόνημα καί «ὁμολογία ἐθνικῆς πίστεως», ὅπως ἀνέφερε ὁ ἅγιος Θεσσαλονίκης!

Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί τό συλλαλητήριο εἶχε μεγάλη ἐπιτυχία καί εἶναι ἀδύνατον νά μήν ἀλλάξει τήν πορεία τῶν ἄδικων σχεδίων, ἡμετέρων καί μή, ἰθυνόντων!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί βρέθηκαν δύο τηλεοπτικοί σταθμοί, «Βεργίνα Τηλεόραση», πού εἶχε καί τήν εὐθύνη τῆς καλύψεως καί «4Ε», νά μεταδώσουν ἐξ ὁλοκλήρου καί ἀνόθευτο τό μεγαλειώδες συλλαλητήριο τῆς Θεσσαλονίκης!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γιατί οἱ Ἕλληνες ἐπιτέλους ἀντιδροῦν καί ἀντιστέκονται!
Δόξα Σοι ὁ Θεός, γατί ὅλοι οἱ Ἕλληνες μαζί μέ μιά φωνή, μέ μιά ψυχή, διετρανώσαμε μέ τόν πλέον ὑπέροχο τρόπο, πώς ἡ Μακεδονία εἶναι ΜΙΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ καί τό ὄνομά της δέν τό χαρίζουμε σέ κανέναν!
Δόξα Σοι ὁ Θεός!

πηγή

Θεσσαλονίκη. Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία. Η νεκρανάσταση των Ελλήνων.

Στον αέρα η διαπραγμάτευση για το όνομα 
Κυβερνητική αμηχανία από το λαϊκό ξεσηκωμό για τη Μακεδονία
Απομονωμένο το Μέγαρο Μαξίμου - Μηδαμινά τα περιθώρια πολιτικών συναινέσεων για σύνθετη ονομασία, όπως τη διαπραγματεύεται ο Αλέξης Τσίπρας - «Χολή» από τον ΣΥΡΙΖΑ για τους διαδηλωτές

Νέα δεδομένα, που είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση να εκτιμήσει με μεγάλη προσοχή, διαμορφώνονται στο πεδίο των διαπραγματεύσεων για το θέμα των Σκοπίων – διαπραγματεύσεις που ουσιαστικά είναι πλέον στον αέρα εφόσον αποδεικνύεται ότι η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης παραμένει ανυποχώρητη σε έναν συμβιβασμό για τη χρήση του όρου Μακεδονία από το γειτονικό κράτος. Ήταν τόσο ογκώδης και θερμή η διαδήλωση χθες στη Θεσσαλονίκη, που ούτε να την παρακάμψει, ούτε να την υποβαθμίσει μπορεί το Μέγαρο Μαξίμου, όπως ήλπιζε όταν ανακοινώθηκε η διοργάνωσή της.

 Η όλη διαπραγμάτευση με τα Σκόπια «θολώνει» μετά το εντυπωσιακό και πέρα από κάθε αρχικό υπολογισμό της κυβέρνησης, αλλά και των ίδιων των διοργανωτών, για τη δυναμική που έχει το όλο ζήτημα στην ελληνική κοινή γνώμη.

Γιά 500000 ἔκαναν λόγo οἱ διοργανωτές. 

Μεγάλο πλῆθος, δυνατός παλμός: «Ἡ Μακεδονία εἶναι μία καί εἶναι ἑλληνική». 

 Μια λαοθάλασσα. Όπου φτάνει το μάτι βλέπεις Έλληνες. Έλληνες ντυμένους στα χρώματα της γαλανόλευκης. Θα έλεγε κανείς πως ο λαός αυτός με τόσες σφαίρες στο κορμί, από το εκτελεστικό απόσπασμα, που το είπαν ευγενικά «μνημόνιο», θα είχε πια παραδώσει το πνεύμα. Μα τη στιγμή που οι εκτελεστές «μνημονιοκράτες» επιχειρούν να δώσουν τη «χαριστική βολή».. ο λαός τούτος ξυπνάει.

  Η χαριστική βολή γι’ αυτόν τον λαό, για τον Ελληνικό Λαό, που στο αίμα του κυλάει η παλληκαριά του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η αντρειοσύνη του Λεωνίδα, το μεγαλείο του Παρθενώνα, η λαμπρότητα του Βυζαντίου,  το μεθύσι του 1821, η αποκοτιά του 1940… η χαριστική βολή γι’ αυτόν τον λαό είναι ένα όνομα.  Μακεδονία.
  Κάποιοι άθλιοι ντόπιοι και ξένοι… θάρρεψαν πως αυτός ο λαός ξέχασε πια.. Πως ο λαός αυτός δεν θυμάται πια, ούτε ποιος είναι, ούτε ποια είναι η ιστορία του. Το τι λάθος έκαναν θα το δουν στο επόμενο διάστημα.
   Ζήσαμε σήμερα τη νεκρανάσταση αυτού του λαού. Ξύπνησε επιτέλους ο ήρωας. Ξύπνησε ο υπεράνθρωπος. Ξύπνησε ο λαός που ενώ τον θαυμάζουν  όλοι οι λαοί του κόσμου, κάποια ανθρωπάκια, μαριονέτες άθλιες… αθλίων θεατράνθρωπων θέλησαν να τον ταπεινώσουν με τη φτώχεια. Μα δεν ήξεραν πως αυτός ο λαός έχει τη φτώχεια καμάρι του. Δεν ήξεραν πως αυτός ο λαός έχει Θεό του, και Κύριό του, Εκείνον… Εκείνον που στο Ευαγγέλιό Του  διδάσκει …«Μακάριοι οι πτωχοί».
Και αυτός ο λαός άμα ξυπνήσει… γίνεται απρόβλεπτος.
Αυτός ο λαός άμα θυμηθεί την ιστορία του είναι έτοιμος για νέες ανατροπές.
  Σήμερα φάνηκαν οι προδότες.
  Σήμερα αποκαλύφθηκαν οι δειλοί.
  Σήμερα ξεγυμνώθηκαν οι απάτριδες.
  Σήμερα δεν μπόρεσαν να κρυφτούν οι νενέκοι.
  Σήμερα φανερώθηκαν οι πραγματικοί πατριώτες.
  Σήμερα η Μακεδονία έδωσε το φιλί της ζωής στην Ελλάδα.
  Σήμερα φύγαν τα σύννεφα της απελπισίας.
  Σήμερα αναστήθηκε ο Έλληνας.
  Σήμερα χαρά και αγαλλίαση στις καρδιές μας.
  Σήμερα γεννήθηκε η Νέα Ελλάδα.
Λοιπόν ας μετρήσουν καλά φίλοι κι οχτροί αυτά που θα αποφασίσουν.
Το όνομα Μακεδονία δεν είναι κανενός.
Το όνομα Μακεδονία το χάρισε ο Θεός στο  ευλογημένο τούτο κομμάτι της Ελλάδας.
Δεν τους δίνουμε το δικαίωμα να χαρίσουν το όνομα μας σε κανένα.
Τελεία και παύλα.

π. Φώτιος Βεζύνιας.


Εκτός Ελλάδος, οι ΗΠΑ, αλλά και η Γερμανία και η Γαλλία, παρακολούθησαν πολύ προσεκτικά το χθεσινό συλλαλητήριο.
Και πρεσβείες, προξενεία, εταιρείες που "παρακολουθούν" το εσωτερικό πολιτικό γίγνεσθαι, δουλεύουν υπερωρίες σήμερα για να καταγράψουν αυτό που δεν πίστευαν ότι υπήρχε στην Ελλάδα, μετά από οκτώ χρόνια εθνικών ταπεινώσεων: Ασβεστο εθνικό φρόνημα...
Ν. Λυγερός - Ομιλία στο Συλλαλητήριο για το Σκοπιανό. Θεσσαλονίκη, 21/01/2018

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Ο Στρατηγός ε.α. Φραγκούλης Σ. Φράγκος και ο Νίκος Λυγερός ομιλητές του αυριανού Συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία μας

Ούτε ο Ιερώνυμος τον σώζει... Θα επικαλεστούν "ναυάγιο" των συνομιλιών με τους Σκοπιανούς... "Τρώτε νόστιμο και φθηνο χοιρινό"...

Τα όπλα της παγκοσμιοποίησης, του 4ου Ράιχ στην Πατρίδα μας: ο "άθεος" Τσίπρας κι ο "θρησκευόμενος" Ιερώνυμος... με κουμπάρο το υπερεθνικό κεφάλαιο!


Κατα πως είπε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, "δεν χρειάζονται συλλαλητήρια αλλά συνεννόηση και ομοψυχία", στο θέμα του ονόματος των Σκοπίων. 

Κάτι μου "λέει" ότι την Κυριακή θ' απαγορευθούν "οι... συναθροίσεις άνω των τριών ατόμων καθ' άπασαν την επικράτειαν" και οι... παραβάτες θ' αφορισθούν από την εκκλησία!

"...Διώχνουν τούς Λατινόφρονες-Οικουμενιστές από παντού ως καθάρματα, και ούτε τους ανέχονται να συλλειτουργούν"!!!!

Επιστολή Αγίου Μάρκου Ευγενικού

προς τον Επίσκοπο Ευρίπου Θεοφάνη



«Αλλ' ο λόγος του Θεού και η δύναμις της αληθείας δεν περιορίζεται, μάλλον τρέχει και καρποφορεί».
Στόν οσιώτατο μεταξύ των ιερομονάχων και πνευματικών, και σε μένα, εν Χριστώ, πολύ ποθεινό και σεβασμιώτατο δεσπότη και αδελφό κύριο Θεοφάνη στον Εύριπο.
Οσιώτατε μεταξύ των ιερομονάχων και πνευματικών και σε μένα πολυπόθητε και σεβαστέ μου δέσποτα και αδελφέ, παρακαλώ τον Θεό να δίνη υγεία και σωματικώς στην
αγιωσύνη σου, με τις άγιες ευχές της οποίας, και με το έλεος του Θεού, και εγώ υγιαίνω μέτρια στο σώμα. Να ξέρης ότι μετά την επιστροφή μας στην Κωνσταντινούπολη, επειδή ανέβηκε στο πατριαρχείο κάποιος από τους λατινόφρονες που υπέγραψαν, και μας ενοχλούσε, έφυγα από ανάγκη στην εκκλησία μου.  Αλλά και εκεί δεν βρήκα καμία ανάπαυσι, και επειδή αρρώστησα βαρειά, και πάθαινα ζημία και πειραζόμουνα από τους ασεβείς, διότι δεν είχα εντολή επίσημη, έφυγα και από εκεί με σκοπό να φύγω για το Άγιον Όρος.
Αφού πέρασα λοιπόν την Καλλίπολη και ενώ βρισκόμουν στην Λήμνο, εκεί κρατήθηκα και περιορίσθηκα από τον βασιλέα. Αλλ' ο λόγος του Θεού και η δύναμις της αληθείας δεν περιορίζεται, μάλλον τρέχει και καρποφορεί. Έτσι οι περισσότεροι από τους αδελφούς παίρνοντας θάρρος από την δική μου εξορία, βάζουν κάτω από τον έλεγχο τους αλιτηρίους και παραβάτες της ορθής πίστεως και των πατρικών θεσμών, και τους διώχνουν αυτούς από παντού ως καθάρματα, και ούτε τους ανέχονται να συλλειτουργούν, ούτε να τους μνημονεύουν τελείως ως Χριστιανούς.

Μαθαίνω δε ότι χειροτονήθηκε από τους λατινόφρονες ως μητροπολίτης Αθηνών κάποιο νεαρό άτομο του Μονεμβασίας, το οποίο μένοντας εκεί συλλειτουργεί αδιάκριτα με τους λατίνους και χειροτονεί παράνομα όσους και όποιους βρεί.
Ζητώ λοιπόν από την αγιωσύνη σου, όπως, αφού αναλάβει τον ζήλο για τον Θεό, ως φίλος και άνθρωπος του Θεού και της αληθείας, αλλά και του Αγίου Ισιδώρου γνήσιος μαθητής, να συμβουλεύεις τους ιερείς του Θεού να αποφεύγουν με κάθε τρόπο την επικοινωνία μαζί του, και ούτε να συλλειτουργούν μαζί του, και τελείως να μην τον μνημονεύουν, όχι αρχιερέα μόνον αυτόν, αλλά λύκο μισθωτό να τον θεωρούν. Καθόλου να μην λειτουργούν σε λατινικές εκκλησίες, για να μην έρθη πάνω μας η οργή του Θεού, όπως ήρθε πάνω στην Κωνσταντινούπολι, για τις εκεί παρανομίες που έγιναν.
Να ξέρης δε καλά ότι η ψευδοένωσις με την χάρι και την δύναμι του Θεού πολύ σύντομα θα διαλυθή και το δόγμα των Λατίνων, αντί να καθιερωθή με την ψευδοσύνοδο, κάτι που πολύ το επεδίωκαν, ακόμη περισσότερο ανατράπηκε και ελέγχθηκε και παντού καταγγέλλεται ως βλάσφημο και δυσσεβές. Και αυτοί οι ίδιοι οι οποίοι το επικύρωσαν, δεν τολμούν να ανοίξουν το στόμα τους και να το υποστηρίξουν. Ο δε καλόγερος του δικού σου μισθωτού και όχι ποιμένος, ο πιο πάνω αναφερθείς Μονεμβασίας, αν και πήρε από τον βασιλέα το Ηγουμενείο του Προδρόμου, οι καλόγηροί του ούτε τον μνημονεύουν, ούτε τον θυμιάζουν καθόλου ως χριστιανό, αλλά τον έχουν μόνον για τον τύπο, σαν κάτι παραπεταμένο.
Και ο βασιλεύς, αν και τα μαθαίνει αυτά, δεν λέγει τίποτε, αλλά και φανερά ομολογεί ότι μετανοεί για όσα έγιναν, και ρίχνει την ευθύνη σε όσους συμφώνησαν και υπέγραψαν. Φεύγετε και σείς, αδελφοί, την κοινωνία με τους ακοινώνητους, και την μνημόνευσι των αμνημόνευτων. Να, εγώ ο Μάρκος ο αμαρτωλός σας λέγω ότι εκείνος που μνημονεύει τον Πάπα ως ορθόδοξο αρχιερέα, είναι υποχρεωμένος να εφαρμόση στο σύνολό του όλον τον παπισμό μέχρι και αυτό το ξύρισμα της γενειάδος. Και όποιος έχει φρόνημα λατινικό, θα κριθή με τους Λατίνους και θα θεωρείται παραβάτης της πίστεως. Οι άγιες σου ευχές να μας συνοδεύουν. Στον ευλογημένο άρχοντα κύριο Κωνσταντίνο Κοντοπετρή και στους λοιπούς άρχοντες που μας φιλοξένησαν την μετάνοιά μου και ευλογία από τον Θεό.

Ο Εφέσου Μάρκος
Εκ του βιβλίου «Γνωρίζετε το αληθινό πρόσωπο του Παπισμου;» (Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός)
πηγή